Η Γαλάζια Πατρίδα δείχνει τα δόντια της και ημείς άδομεν…

Το καθεστώς Ερντογάν, λοιπόν, αποφάσισε να καταθέσει στην τουρκική Εθνοσυνέλευση νομοσχέδιο καθορισμού θαλάσσιων συνόρων. Την επεξεργασία του περιεχομένου ανέλαβαν τα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας. Οι κινήσεις αυτές, έστω κι εάν διανύουμε μια… αλλιώτικη προεκλογική περίοδο, δεν μπορούν παρά να απασχολούν όλους. Να παρακολουθούνται και να αντιμετωπίζονται αποτρεπτικά.

Το νομοσχέδιο, του οποίου πτυχές έχουν διαρρεύσει, μεταξύ άλλων αναφέρει πως θα προσφέρει, σημαντικές εξουσίες στον Ερντογάν (και τον εκάστοτε Πρόεδρο), όπως να κηρύσσει θαλάσσια πάρκα, να αναλαμβάνει οικολογικές δραστηριότητες σε περιοχές όπου η Τουρκία θεωρεί ότι βρίσκονται εντός της θαλάσσιας δικαιοδοσία της!

Αυτά, όπως αναφέρθηκε, θα γίνονται μονομερώς και χωρίς να υπάρξει συνεννόηση ή και διαπραγμάτευση. Μετά την ψήφιση του νέου τουρκικού νόμου, που χρονικά τοποθετείται τον Ιούνιο, η Άγκυρα «νομίμως» πλέον θα διακόπτει εργασίες που «παραβιάζουν» την τουρκική νομοθεσία, ενώ παράλληλα θα λαμβάνει μέτρα καταστολής. Είναι πρόδηλο ότι θέλει να κυριαρχήσει στη θάλασσα, εφαρμόζοντας τη “Γαλάζια Πατρίδα”.

Παρά τις όποιες καθησυχαστικές αναφορές γίνονται (στην Αθήνα κυρίως), ότι η τουρκική κίνηση αφορά τα παιχνίδια εξουσίας στο εσωτερικό της Τουρκίας, είναι σαφές πως το νομοσχέδιο της “Γαλάζιας Πατρίδας”, όπως το “βάπτισαν” τα τουρκικά ΜΜΕ, αφορά τη γεωπολιτική στόχευση της Τουρκίας. Είναι σαφές πως ο Ερντογάν και οι συνεργάτες του δεν ξύπνησαν ξαφνικά μια μέρα (ούτε και βράδυ) και αποφάσισαν πως θα προχωρήσουν στη σύνταξη και κατάθεση ενός νομοσχεδίου. Αποτελεί μέρος ενός στρατηγικού σχεδιασμού. Και είναι λάθος να αναφέρεται από ελληνικής πλευράς, ότι η Τουρκία αναγκάσθηκε δήθεν να πράξει τούτο επειδή προηγήθηκαν ενέργειες της Αθήνας (θαλάσσια πάρκα κλπ). 

Παρακολουθώντας τις διεθνείς παρεμβάσεις της Άγκυρας (επιστολές προς ΟΗΕ, ΕΕ), μπορεί να θεωρηθεί ότι η ψήφιση του νόμου, συνιστά κορύφωση της επεκτατικής πολιτικής, μιας ιμπεριαλιστικής δύναμης της περιοχής, που μονίμως στρέφεται απειλητικά κατά της Ελλάδος και της Κύπρου.

Σε σχέση με την Κύπρο, υπενθυμίζονται, μεταξύ άλλων πολλών ενεργειών, ότι η κατοχική δύναμη με ρηματικές διακοινώσεις της στον ΟΗΕ, έχει δηλώσει ότι έχει ipso facto et ab initio νόμιμα και κυριαρχικά δικαιώματα σε όλες τις θαλάσσιες ζώνες της Ανατολικής Μεσογείου, που κείνται δυτικά του Μεσημβρινού 32ο 16’ 18΄ Ε (που συμπίπτει με το όριο των κυπριακών χωρικών υδάτων των 12 ν.μ., στα ανοικτά του Ακάμα). Υπενθυμίζεται ακόμη, ότι στην ίδια γραμμή κινήθηκε, καταθέτοντας τις ίδιες θέσεις, και στο Συμβούλιο Σύνδεσης Τουρκίας-ΕΕ.

Η Τουρκία παραμένει πειρατής

Σύμφωνα με τον καθηγητή Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου, βουλευτή ΝΔ στην Α΄ Αθηνών (Καθημερινή Αθηνών, 17.5.2026), «η ψήφιση του νόμου συνιστά ποιοτική αναβάθμιση των τουρκικών διεκδικήσεων στο θαλάσσιο πεδίο… Εφεξής η τήρηση του νόμου θα είναι νομική υποχρέωση των Tούρκων διπλωματών. Όταν θα τους λέμε ότι οι ισχυρισμοί τους είναι αντίθετοι προς το Διεθνές Δίκαιο, θα απαντούν ότι συμμορφώνονται προς νόμο του κράτους τους.

Κατ’ ουσίαν, η Τουρκία κλείνει την πόρτα στις όποιες διαπραγματεύσεις. Επίσης, αφ’ ης στιγμής ψηφιστεί, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να τροποποιηθεί. Το διαπιστώσαμε επανειλημμένως μετά το 1995, οπότε πέρασε στην τουρκική εθνοσυνέλευση το ψήφισμα για το casus belli σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων». 

Σήμερα, βρισκόμαστε ενώπιον μιας ακόμη απειλητικής ενέργειας, πειρατικής, της κατοχικής δύναμης, την οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε από κοινού Ελλάδα και Κύπρος. Κάθε ανοχή, υποβάθμιση, αποθρασύνει την Άγκυρα, η οποία αναβαθμίζει συνεχώς τις αξιώσεις της. Η κατοχική Τουρκία επιλέγει την αναβάθμιση των αξιώσεών της και κανείς δεν μπορεί -λόγω φοβικού συνδρόμου- να κρύβει αυτές τις επιδιώξεις κάτω από το χαλί.