Να μην αφήσουμε σε χλωρό κλαρί τους δολοφόνους του Ισαάκ και του Σολωμού

Οι βάρβαρες δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού, τον Αύγουστο του 1996, πριν δηλαδή τριάντα χρόνια, δεν χρειάζονται περίπλοκες διερευνήσεις και μαρτυρίες. Διαπράχθηκαν ενώπιον της διεθνούς κοινής γνώμης. Μπροστά σε κάμερες, με άμεση τηλεοπτική μετάδοση και πολλές φωτογραφίες, που μαρτυρούν το έγκλημα.

Οι εικόνες παρουσίασαν τη βαρβαρότητα αλλά και τους δράστες. Εξ ου και εκδόθηκαν 13 εντάλματα από την Κυπριακή Δημοκρατία και δέκα διεθνή. Το γεγονός ότι δεν έχει συλληφθεί κανένας από αυτούς, τούτο επιβεβαιώνει ότι οι δράστες έχουν ισχυρό προστάτη (ή και ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έπραξε ό,τι έπρεπε).

Προφανώς και η τουρκική ηγεσία στην Άγκυρα, δεν είναι διατεθειμένη να τους θυσιάσει. Όχι επειδή τους λογαριάζει, αλλά γιατί θέλει να στείλει και το μήνυμα ότι μπορεί ανενόχλητα να διαπράττει εγκλήματα και να μην τιμωρείται. Άλλωστε ούτε για το μεγάλο έγκλημα του 1974 δεν τιμωρήθηκε.

Είναι σαφές πως για να έχει «από κοντά» τους δολοφόνους τους «έδεσε» με διορισμούς, για να υπηρετήσουν και… πολιτικά την αποσχιστική οντότητα. Και τους άνοιξε πόρτες για οικονομικές δράσεις. Και δολοφόνοι και πολιτικοί και επιχειρηματίες!

Ζητούν τα ρέστα οι δολοφόνοι Ισαάκ – Σολωμού

Γι’ αυτό και ζητούν και τα ρέστα. Είναι επιθετικοί αλλά ταυτόχρονα και δειλοί. Δεν παραδέχονται το έγκλημα τους. Κανείς, ισχυρίζονται, δεν ήταν τότε στη Δερύνεια. Όλοι τους ήταν κάπου αλλού! Και πώς εξηγούν το υλικό το οποίο τους ταυτοποιεί; Σιωπούν γιατί φοβούνται. Και επειδή αυτό τους είπε να πράξουν η Άγκυρα.

Ο λεγόμενος  «υπουργός δημοσίων έργων και μεταφορών», Ερχάν Αρίκλι, ένας εκ των καταζητούμενων με διεθνή εντάλματα σύλληψης, αντιδρώντας στην εξαγγελία του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι θα υπάρξουν εξελίξεις σε σχέση με τους καταζητούμενους, επιβεβαίωσε το προφανές. Ότι είναι ένας θρασύδειλος τραμπούκος. Σε σχετική ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά «ξανασκάβει».

Και δεν αντέδρασε μόνο στις εξαγγελίες του Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά ήταν υβριστικός και για όσους Τουρκοκύπριους αντιδρούν. Τους αποκαλεί «μπάσταρδους» και εξαπολύει εναντίον τους απειλές.  Είναι γνωστό, ότι ο  έποικος Ερχάν Αρικλί, πέραν από την «πολιτική καριέρα» πλουτίζει ανεμπόδιστα με κλεμμένη γη Ελληνοκυπρίων. Τούτο δείχνουν τα στοιχεία, που παρουσίασε τον Αύγουστο του 2024, το Κίνημα Οικολόγων.

Η οικογενειακή επιχείρησή του, ήταν ανάμεσα σε 24 επιχειρηματικές οντότητες που φέρονται να έχουν σφετεριστεί ελληνοκυπριακές περιουσίες στα κατεχόμενα. Σημειώνεται ότι ο Αρικλί το 2012, είχε συλληφθεί στο αεροδρόμιο του Κιργιστάν βάσει διεθνούς εντάλματος, αλλά αφέθηκε ελεύθερος μετά από τουρκικές παρεμβάσεις.

Θράσος των δολοφόνων

Το θράσος ενίοτε είναι αποτέλεσμα έλλειψης θάρρους. Οι δολοφόνοι του Ισαάκ και του Σολωμού κρύβονται, καλύπτονται, κυκλοφορούν «ελεύθεροι» και επιβραβεύονται. Η Κυπριακή Δημοκρατία ανακοίνωσε ότι έχει δρομολογήσει δράσεις προς την κατεύθυνση της σύλληψης των δολοφόνων.

Προφανώς και δεν αρκούν μόνο να εκδίδονται εντάλματα, αλλά να εκτελούνται. Και για να γίνει τούτο θα πρέπει να μην αφήσει η Κυπριακή Δημοκρατία σε χλωρό κλαρί τους δολοφόνους. Να τους ακολουθεί σε κάθε τους βήμα και με την πρώτη ευκαιρία να συλληφθούν και να δικασθούν.

Να γίνει, δηλαδή, όπως με τους σφετεριστές ελληνοκυπριακών περιουσιών στα κατεχόμενα. Ο χρόνος δεν νομιμοποιεί την παρανομία. Η αποκατάσταση της νομιμότητας δεν είναι εμπόδιο για την επίτευξη συμφωνίας. Αντίθετα. Αν η λύση είναι αποκατάσταση του δικαίου, πρέπει κάθε παρανομία να αρθεί, κάθε αδίκημα να τιμωρηθεί. Μόνο έτσι προχωρούμε μπροστά.

Πίσω από τους δολοφόνους του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού είναι η Τουρκία, σύμφωνα με το ΕΔΑΔ. Και εμείς; Πρέπει να μην αφήσουμε σε χλωρό κλαρί τους δολοφόνους.