Νέα επιστολή πρόκληση της Τουρκίας στον ΟΗΕ – Μιλά και πάλι για Γαλάζια Πατρίδα

Παράλληλα, η Τουρκία επιχειρεί για ακόμα μια φορά να νομιμοποιήσει το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ενώ ταυτόχρονα αμφισβητεί και απορρίπτει ως παράνομη τη χάραξη της μέσης γραμμής από την Ελλάδα (βάσει του νόμου 4001/2011, γνωστού και ως νόμου Μανιάτη), την οποία δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει σε καμία περίπτωση. Η κίνηση αυτή αποτελεί αντίδραση στην είσοδο του αμερικανικού πετρελαϊκού γίγαντα Chevron στα οικόπεδα υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης, μια εξέλιξη που ενισχύει την ελληνική (και δυτική) παρουσία στην περιοχή και ενοχλεί σοβαρά την Άγκυρα.

Τα οικόπεδα αυτά έχουν χαραχθεί βάσει του νόμου 4001/2011, ο οποίος προβλέπει ότι, ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης, για την Ελλάδα θα ισχύει, μέχρις ότου υπάρξει συμφωνία, η μέση γραμμή, όπως την ορίζει η χώρα μας. Τα οικόπεδα αυτά επικαλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της αυθαίρετης, βάσει του παράνομου Τουρκολιβυκού Μνημονίου, «οριοθέτησης» ΑΟΖ από την πλευρά της Λιβύης.

Στην επιστολή της η Τουρκία επαναλαμβάνει τη θέση της ότι η Συμφωνία Ελλάδας–Αιγύπτου για μερική οριοθέτηση είναι «παράνομη» και ότι τόσο η συμφωνία αυτή όσο και ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός παραβιάζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας και τα εξωτερικά όρια της ΑΟΖ της, όπως βεβαίως η ίδια μονομερώς, αυθαίρετα και παράνομα (καθώς στηρίζεται στο Τουρκολιβυκό και στη «συμφωνία» με το ψευδοκράτος) έχει καταθέσει στον ΟΗΕ.

Η Τουρκία κατηγορεί την Ελλάδα για «επιλεκτική ερμηνεία» του Δικαίου της Θάλασσας, ισχυριζόμενη ότι η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος επιμένουν, σε προηγούμενες επιστολές τους, στην πλήρη επήρεια των νησιών, επικαλούμενη τις γνωστές θέσεις ότι τα νησιά είτε πρέπει να αγνοηθούν εάν βρίσκονται στη «λανθασμένη πλευρά της μέσης γραμμής» είτε πρέπει να τους αναγνωρισθεί «περιορισμένη επήρεια κατά την οριοθέτηση, εφόσον η θέση τους στρεβλώνει μια δίκαιη οριοθέτηση ή συντρέχουν άλλες ειδικές/σχετικές περιστάσεις, περιλαμβανομένης της σύγκρισης των μηκών ακτών».

Η Τουρκία, επιμένοντας στην υποστήριξη του Τουρκολιβυκού Μνημονίου έναντι των συμφωνιών της Ελλάδας με τη Chevron, αναφέρει στην επιστολή ότι «οι προσπάθειες της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις μαξιμαλιστικές και υπερβολικές αξιώσεις της ως προς τα θαλάσσια όρια, οι οποίες αμφισβητούνται κατά το διεθνές δίκαιο, μέσω της εσωτερικής της νομοθεσίας, αντιβαίνουν στις παγίως καθιερωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου καθώς και στη διεθνή νομολογία, είναι ατελέσφορες, δεν παράγουν έννομες συνέπειες για την Τουρκία και δεν δύνανται να θίξουν τα ipso facto και ab initio δικαιώματα της Τουρκίας επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο».

Η Ελλάδα απαντά στην Τουρκία

Διπλωματικές πηγές απαντώντας στους ισχυρισμούς της Άγκυρας στην επιστολή της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Τουρκίας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, με ημερομηνία 16 Φεβρουαρίου 2026, προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ (26.02.2026) ανέφεραν:

«Η από 16 Φεβρουαρίου 2026 επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη και δεν προκαλεί έκπληξη.

Η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ.

Επισημαίνεται ότι η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.

Ως γνωστόν, οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές μας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζουμε, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά, έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη.

Θα πρέπει συνεπώς η Τουρκία να συνταχθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών μας, όπως και της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή».