Οι τραμπουκισμοί της εποχής απειλούν και τη χώρα μας

Η απειλή πολέμου για την επέκταση στα 12 μίλια, τα σύνορά μας και της ΕΕ συγχρόνως, που είναι στο τραπέζι τόσα χρόνια, και οι διαχρονικές παραβιάσεις των συνόρων μας στον εναέριο χώρο, επίσης, τσιμουδιά. Η Δανία το κατάφερε. Άρα κάτι δεν κάνουμε εμείς καλά. Το ΝΑΤΟ μπορεί, αλλά και η ΕΕ άλλο τόσο. Τα ίδια και χειρότερα με την συμπεριφορά τους για την Κύπρο. Από το ’74 βρίσκεται το 31% της Κύπρου υπό κατοχή και για όλους αυτούς πέρα βρέχει. Όχι μόνον δεν κάνουν κάτι παρόμοιο με αυτό που κάνουν στη Γροιλανδία, αλλά τους εξοπλίζουν κιόλας. Εδώ η πολιτική μας ακόμα πιο αναποτελεσματική.

Ας ελπίσουμε ότι θα λάβουν τα μηνύματα οι κάθε αρμόδιοι αυτή τη φορά, που κάθε λίγο και λιγάκι κάνουν επίδειξη, συναγελαζόμενοι με τους Ευρωπαίους συντρόφους τους, οι οποίοι τους κοροϊδεύουν και από πίσω τους χλευάζουν, και θα επανεξετάσουν την όλη εθνική στρατηγική της χώρας, εάν θέλουν να δουν φως από την ΕΕ.

Αλήθεια δεν τους ρωτάτε καλά η Γροιλανδία, εμείς τι είμαστε; Δεν είμαστε ΝΑΤΟ, που διαχρονικά η Τουρκία με τους μίνι Τραμπ μας απειλεί; Ίσως θα πρέπει να ρωτήσετε και τη Δανία, γιατί αυτή ξέρει, μπας και σας κάνει κανένα σεμινάριο. Σε κάθε περίπτωση αυτό το προηγούμενο δημιουργεί το κίνητρο να θέσετε το θέμα στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ και να ζητήσετε την εφαρμογή άλλης πολιτικής στη βάση: ίσα μέτρα και ίσα σταθμά. Να που το “ουδέν κακό αμιγές καλού” και αντίστροφα δεν χάνει την ευκαιρία να αναδεικνύει την ισχύ του. Εάν δεν τα καταφέρετε ούτε τώρα, τότε δεν κάνετε για αυτή τη δουλειά.

Επειδή αυτή η ιστορία, διαχρονικά, επαναλαμβάνεται και επειδή η μάθηση έχει και τις δικές τις απαιτήσεις και επειδή η χώρα μας βρίσκεται υπό διαρκή απειλή, θα χρειαστεί μεσοπρόθεσμα να εντείνουμε τις προσπάθειες ενίσχυσης της αμυντικής μας υποδομής για παν ενδεχόμενο. Αυτή η περίοδος, της αρπαγής και της ληστείας, είναι της μόδας. Οι αδύνατοι ας επικεντρωθούν στην αναζήτηση διεξόδων στη βάση ενίσχυσης των αδυναμιών.

Όπως θέλει ο σερίφης… 

Οι μικροί, ειδικά αυτή την περίοδο που διαμορφώνεται από Πούτιν, Τραμπ και Ερντογάν, δεν έχουν το μπόι να συμβάλουν στις προσπάθειες επιβολής του δικαίου και οι άρπαγες το ξέρουν καλύτερα από εμάς, γι’ αυτό, άλλωστε, κάνουν όσα κάνουν, καλό θα είναι να επικεντρωθούν σε αυτά που μας απειλούν και τα οποία απειλούν και άλλους στην περιοχή μας, μπας και βελτιωθεί η εικόνα. Πάντως η εξέλιξη των τριών (τριμερής συμμαχία Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου) και λιγότερο η «3+1» (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ, με τις Ηνωμένες Πολιτείες) πρέπει να είναι πρώτη στην ιεράρχηση γιατί ο ένας λεφτά ζητά και εμείς δεν είμαστε ακόμα σαν τις χώρες εκεί στα εμιράτα, ώστε να διαθέτουμε τέτοιο είδος.

Οι εξελίξεις στη Γάζα θα πάνε όπως το θέλει ο σερίφης με άγνωστες ακόμα τις παρενέργειες. Σε κάθε περίπτωση η πρόσκληση της Τουρκίας από τον Τραμπ στο συμβούλιο που ετοιμάζει, δεν προοιωνίζει θετικές εξελίξεις για τη χώρα μας. Το παλαιστινιακό βρίσκεται διαχρονικά στα χέρια ισχυρών, ένθεν κακείθεν, όπου όλοι οι ισχυροί από τη μια μεριά έχουν, ο ένας μετά τον άλλον, καεί. Σε αυτούς που καήκαν ήταν, διαχρονικά, όμηροι οι Παλαιστίνιοι, των οποίων οι επιδόσεις μοιάζουν περισσότερο με αυτές των Ισραηλινών, αλλά επειδή σε κάθε λαό υπάρχουν και οι προδότες, οι Παλαιστίνιοι είναι διαχρονικά προδομένοι από τα τσιράκια των ψευτονταΐδων της Αραβίας και τους απόγονους του Ξέρξη.

Ο Αραφάτ ήταν ο μόνος που πλησίασε πολύ στο να χαρίσει τη λύτρωση στους Παλαιστίνιους. Δυστυχώς οι εξτρεμιστές του Ισραήλ την τορπίλισαν και στέρησαν και στο Ισραήλ να ασχοληθεί με το μέλλον της δημιουργίας και της ειρήνης στην περιοχή. Με αυτά ως προσκήνιο και παρασκήνιο, η Ελλάδα θα πρέπει να σταθεί στην πορεία που χαράσσει με την Κύπρο και το Ισραήλ. Οι γνωστοί υποστηρικτές των Παλαιστινίων στην πράξη είναι υποστηρικτές της Χαμάς, που πρόδωσαν τον δίκιο αγώνα των Παλαιστινίων.