Στρίβειν δια της Γαλλίας η Αθήνα για το καλώδιο

Προφανώς η Γαλλία (είτε μέσω της πρεσβείας της, είτε μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών) επιδιώκει να κρατήσει ανοιχτό δίαυλο με την Τουρκία για τη δραστηριότητα του γαλλικών συμφερόντων “Abeille Marengo”, ώστε να διασφαλίσει την ομαλή διεξαγωγή των ερευνών, χωρίς εντάσεις στο πεδίο. Η παρουσία της Γαλλίδας πρέσβειρας στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, με φόντο την έναρξη των εργασιών, αποτελούν μία ακόμα ένδειξη.

Η Τουρκία χρησιμοποιεί μια πολύ συγκεκριμένη στρατηγική για να εμφανιστεί ως “παράκτιο κράτος” στη συγκεκριμένη περιοχή. Εξαφανίζοντας την Κρήτη και τα Δωδεκάνησα, η Τουρκία σχεδίασε γραμμές στον χάρτη που ενώνονται απευθείας με τη Λιβύη. Έτσι, υποστηρίζει ψευδώς ότι η δική της ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα εκτείνεται νότια της Κρήτης και συναντά τη Λιβύη, καθιστώντας την υποτίθεται “παράκτιο κράτος” στο σημείο από όπου περνά το καλώδιο, με βάση το παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο.

Στη συγκεκριμένη φάση δεν πρόκειται να βρεθεί καμία επίσημη γαλλική διάψευση, καθώς η Παρισινή διπλωματία επιλέγει τη σιωπή και το παρασκήνιο για να μη δυναμιτίσει τις επαφές της με την Άγκυρα. Είναι “δώρο άδωρο” να περιμένει κανείς οποιαδήποτε ανακοίνωση, αφού το νομικό και διπλωματικό τετελεσμένο θα έχει ήδη καταγραφεί. Αυτό είναι και το πιο ανησυχητικό στοιχείο της υπόθεσης.

Η σιωπή σημαίνει ανοχή

Όταν η Τουρκία βγαίνει δημόσια μέσω διαρροών στην “Καθημερινή” και λέει “έχουμε σχεδόν συμφωνήσει στη διατύπωση και θα το εκλάβουμε ως αίτημα άδειας”, η έλλειψη άμεσης και ηχηρής γαλλικής απάντησης, αφήνει χώρο στην Άγκυρα να δημιουργεί όχι απλά εντυπώσεις, αλλά de facto κυριαρχία.

Όταν η γραπτή αλληλογραφία μεταξύ Γαλλίας και Τουρκίας μπει στο αρχείο, καμία εκ των υστέρων ελληνική ανακοίνωση ή NAVTEX δεν μπορεί να σβήσει το γεγονός ότι η Άγκυρα θα κατέχει ένα έγγραφο, που όχι απλά θα το ερμηνεύει ως “αίτημα αδειοδότησης”, αλλά θα είναι κατ’ ουσίαν.

Διότι παρήγαγε αποτέλεσμα επί του πεδίου, που δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς, αφού πολύ απλά υπήρξε και αποδεικνύεται μέσω της γραπτής αλληλογραφίας. Αυτός ήταν και ο λόγος που η Τουρκία επέμενε σ’ αυτήν την έγγραφη “ενημέρωση”. Στο Διεθνές Δίκαιο, οι πρακτικές των κρατών (state practice) και η αλληλογραφία δημιουργούν προηγούμενα, και η Άγκυρα το γνωρίζει καλά.

Η Αθήνα συναινεί απροκάλυπτα στην Τουρκία!

Το γεγονός ότι η Αθήνα αρκείται στο να εκτιμά ότι “η κινητικότητα θα εκφραστεί σε διπλωματικό επίπεδο” δείχνει μια τάση υποβάθμισης του κινδύνου, την ώρα που το νομικό και πολιτικό παιχνίδι στήνεται στην πλάτη μας με τη συναίνεση μας. Το πρόβλημα δεν είναι αν θα γίνει σαμποτάζ στο πεδίο, αλλά το ότι η Γαλλία, προκειμένου να προστατεύσει ένα σκάφος της και τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα που διακυβεύονται, μπαίνει σε μια γραπτή διπλωματική αλληλογραφία την οποία η Τουρκία θα κρατάει αύριο ως “πιστοποιητικό” ότι της ανήκει η περιοχή.

Αυτή είναι η ουσία του σεναρίου που στήθηκε και έγινε πράξη. Η Τουρκία κερδίζει σε διπλωματικό επίπεδο (diplomatic leverage) χωρίς να χρειαστεί να ρίξει ούτε μια τουφεκιά, απλώς και μόνο εκμεταλλευόμενη την ανάγκη των τρίτων χωρών για “ασφάλεια” του έργου και τη συναίνεση της Αθήνας.

Το παιχνίδι παίζεται πλέον με όρους νομικών εντυπώσεων και προηγουμένων, όπου η θεωρία της “Γαλάζιας Πατρίδας” επιχειρείται να νομιμοποιηθεί από την “πίσω πόρτα”, όταν θα ψηφιστεί και επίσημα από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση.

Και έπεται συνέχεια!

Τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα όταν ψηφιστεί η “Γαλάζια Πατρίδα”. Με την επίσημη θεσμοθέτησή της, οι τουρκικές διεκδικήσεις θα μετατοπιστούν πλέον δυναμικά προς τα δυτικά, αγγίζοντας τον 25ο μεσημβρινό και διχοτομώντας το Αιγαίο στη μέση. Με το επικίνδυνο προηγούμενο της “ενημέρωσης” που επιχειρείται να καθιερωθεί, η Ελλάδα θα βρεθεί εγκλωβισμένη σε μια μόνιμη τροχιά υποχωρήσεων, όπου θα υποχρεούται πλέον να ενημερώνει και να ζητά την έγκριση της Άγκυρας για τα πάντα.

Ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε την παρρησία να πει τα πράγματα με το όνομά τους κατά τη διάρκεια της πρόσφατης ομιλίας του για την επέτειο του “ΟΧΙ”, προειδοποιώντας με νόημα: “…  Γι’ αυτό και οποιοδήποτε αίτημα για εκχώρηση αδείας από την Τουρκία για το καλώδιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό, είτε αυτό ονομαστεί ενημέρωση, είτε ανακοίνωση ή όπως αλλιώς. Μετά από αυτό, δεν θα μπορούμε πια να κάνουμε τίποτα στο Αιγαίο χωρίς την άδεια της Τουρκίας, ακόμα και το παραμικρό έργο υποδομής μεταξύ των νησιών μας πια.”

Ατυχώς όμως “φωνή βοώντος εν τη ερήμω”, γιατί πλέον “ο κύβος ερίφθη”!