Θα ενημερωθεί από την πίσω πόρτα εγγράφως η Άγκυρα για το καλώδιο;

Προβληματίζει η στιγμή της αποπομπής της πρέσβεως των ΗΠΑ Κίμπερλι Γκίλφοϊλ στην Αθήνα από τον πρόεδρο των ΗΠΑ μετά από διάφορες εναντίον της κατηγορίες αμερικανικού ενδιαφέροντος – κατηγορίες τις οποίες θεωρώ χρονικά ύποπτες, γιατί ενδεχομένως θα μπορούσαν να είχαν δημοσιοποιηθεί προτού αναλάβει πρέσβης στην Αθήνα. Τα εδώ “κουτσομπολιά” που ακούω από διάφορες πηγές, δεν με αγγίζουν, γιατί δεν τα θεωρώ σοβαρά ως δικαιολογίες για την αποπομπή της.

Αυτό ως γεγονός με προβλημάτισε ιδιαίτερα, γιατί ο χρόνος που πραγματοποιήθηκε ενδεχομένως συνδέεται με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, και με τις επιδιώξεις του Τουρκόφιλου πρέσβη Τομ Μπάρακ στην Άγκυρα που επηρεάζει τις σχέσεις Τουρκίας-Λιβύης. Η απόλυση της Γκίλφοϊλ αυτή την χρονική περίοδο είχε αρνητικές επιπτώσεις, δυσάρεστες για την Αθήνα, ενδεχομένως και για την συμπεριφορά των ΗΠΑ, ως προς την λογική της διένεξης Ελλάδας-Τουρκίας. Αυτές σε συνάρτηση με το τουρκολυβικό μνημόνιο, αν λάβουμε υπόψη και τις σχετικές ανακοινώσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από το κοινοβούλιο της Λιβύης, ρεαλιστικά ήταν μία διπλωματική ήττα της Ελλάδας, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η κυβέρνηση ισχυρίζεται το αντίθετο. Ο λόγος είναι ότι αιφνιδιαστήκαμε το 2019 και στην συνέχεια παρά τις διαβουλεύσεις και τα “πάρε-δώσε“ με τον Χαφτάρ, αποτύχαμε στον στόχο μας. Αυτό το μνημόνιο, αν και δεν έχει νομική υπόσταση, θα έχει δυσάρεστες συνέπειες για την χώρα, γιατί χαράσσει μία θαλάσσια οριοθέτηση μεταξύ Τουρκίας-Λιβύης, η οποία ουσιαστικά αγνοεί την επήρεια της Κρήτης και άλλων ελληνικών νησιών στην οριοθέτηση.

Τι επιδιώκει η Τουρκία

Η τουρκική επιδίωξη είναι να διαθέτει θαλάσσια δικαιώματα νότια και νοτιοανατολικά της Κρήτης. Η θαλάσσια ζώνη μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης δεν πρέπει να διακόπτεται από την παρουσία ελληνικών νησιών, και η Ελλάδα δεν πρέπει να έχει την δυνατότητα να καθορίζει μόνη της τα όρια των θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Δηλαδή η Τουρκία προσπαθεί να μετατρέψει αυτή την από πάσης απόψεως μη νόμιμη ενέργεια, σε σταθερό πολιτικό και επιχειρησιακό δεδομένο, ώστε στη συνέχεια να προγραμματίσει τις επόμενες κινήσεις της, που θα είναι περισσότερο επώδυνες για την Ελλάδα.

Η διαχρονική στρατηγική της Άγκυρας είναι η διχοτόμηση του Αιγαίου από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά και η κατάληψη της Κύπρου. Έχουμε μία κατάσταση που την παρομοιάζω με έναν γείτονα που έρχεται με το “έτσι θέλω” στην αυλή του σπιτιού σου και σου λέει «φίλε, στο εξής αυτό το κομμάτι της αυλής σου είναι πια δικό μου». Γιατί περί αυτού πρόκειται. Και εσύ τι κάνεις σε αυτή την περίπτωση;

Δηλώσεις Γεραπετρίτη- Μαρινάκη

Είχαμε την πρώτη ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ η οποία ουσιαστικά δήλωνε: “Βρείτε τα μεταξύ σας”. Είχαμε την δεύτερη ανακοίνωση, μετά από διπλωματικές κινήσεις της Αθήνας, όπου ήταν πιο κοντά στην λογική μας, χαρακτηρίζοντας το τουρκολιβυκό μνημόνιο “ προκλητικό”, ωστόσο παρακάτω κατέληγε στο ίδιο δια ταύτα: Να τα βρείτε κατόπιν συνομιλιών μεταξύ σας.

Στην συνέχεια είχαμε την περιβόητη δήλωση του κυρίου Γεραπετρίτη αναφερόμενος στο έργο GSI: «Θα ήταν δυνατή η ενημέρωση (εννοεί την Τουρκία), με σαφή αναφορά ότι δεν είναι αδειοδοτική διαδικασία». Μία δήλωση στα καλά καθούμενα, που έρχεται σε αντίθεση με τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Αυτή την δήλωση την παρομοιάζω με το εξής: Ενημερώνω το γείτονα ότι στην αυλή του σπιτιού μου θα φυτέψω πατάτες, γιατί διαφορετικά ο γείτονας θα με μαλώσει και ενδεχομένως θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα!

Ποιανού ιδέα ήταν η “ενημέρωση” της Τουρκίας;

Με τη δήλωση Γεραπετρίτη δημιουργείται το προηγούμενο να ενημερώνουμε υποχρεωτικά τον γείτονα για εργασίες στην αυλή μας. Αυτό μας είπε ουσιαστικά ο Έλληνας υπουργός των Εξωτερικών. Και ερωτώ χαλαρά, αυτό πώς το σκέφτηκε ο Γεραπετρίτης; Γιατί αυτή η ιδέα προφανώς από κάπου γεννήθηκε. Είναι ιδέα του πρωθυπουργού που μεταφέρθηκε στον Γεραπετρίτη; Είναι πρόταση των ΗΠΑ στην κυβέρνηση στο πλαίσιο της ειρηνικής πραγματοποίησης του έργου και υπακούει στην λογική της ανακοίνωσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ;

Και η κυβέρνηση τι έκανε; Την υιοθέτησε σε πρώτη φάση για να δει αντιδράσεις και σχόλια που θα προκύψουν, για τις περαιτέρω ενέργειες; Προφανώς ο κ. Γεραπετρίτης από κάπου πήρε εντολή και δεν πιστεύω ότι αυτή η δήλωση προήλθε από δική του επιθυμία. Γιατί αν ήταν εντός των πλαισίων της λογικής του, τότε χαρακτηρίζεται επικίνδυνος για την θέση που κατέχει ως υπουργός των Εξωτερικών, και σε συνδυασμό με άλλες δηλώσεις του, όπως για τα θλιβερά γεγονότα της Κάσου.

Έχουμε και τις δηλώσεις του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη που επιμένει σ’ αυτή την λογική – της ενημέρωσης – και την θεωρεί διεθνή πρακτική. Και είναι λάθος. Διότι η Άγκυρα ανεξαρτήτως του πώς το παρουσιάζει η Αθήνα, θα ισχυριστεί ότι η Ελλάδα και η γαλλική εταιρεία δέχτηκαν να την ενημερώνουν επειδή έχει δικαιοδοσία στην περιοχή. Και μετά μπλέκουμε… τόσο απλά κ. Μαρινάκη.

Η ομιλία Μητσοτάκη

Ακούσαμε στην συνέχεια τις δηλώσεις του Ταγίπ Ερντογάν που αφού είπε τα δικά του για τα τουρκικά συμφέροντα στο Αιγαίο, κατέληξε ουσιαστικά σε διμερείς συνομιλίες με εμάς «σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο» – κατά το δοκούν της Τουρκίας – ακολουθώντας τάχα και αυτός την “σύσταση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Πολλά σενάρια θα μπορούσαν να αναφέρονται, καθώς το σοβαρό παιχνίδι παίζεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Είχαμε, την ομιλία του πρωθυπουργού στον ΟΗΕ, η οποία ήταν θετική. Βασίστηκε στο διεθνές δίκαιο και υπερασπίστηκε τα συμφέροντα της χώρας. Ωστόσο δεν γνωρίζουμε κατά πόσο οι παρευρισκόμενοι άκουσαν θετικά και ευνοϊκά για εμάς το πρόβλημα της περιοχής μας, λόγω της τουρκικής απειλής.

Ο πρωθυπουργός ανέδειξε το διεθνές δίκαιο, έδειξε και τον χάρτη με το τουρκολιβυκόό μνημόνιο, για να υπογραμμίσει το μέγεθος της παράνομης τουρκικής ενέργειας. Ωστόσο, αυτό που συμβαίνει στις μέρες μας είναι ότι οι μεγάλοι διεθνείς παίκτες έχουν γράψει το διεθνές δίκαιο στα “παλιά τους τα παπούτσια” και το αντικατέστησαν με το δίκαιο του ισχυρού. Οπότε η κατάσταση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο έχει πάρει μία ιδιόρρυθμη τροπή, και εδώ η κυβέρνηση τώρα πρέπει να δείξει την δέουσα αποφασιστικότητα, χωρίς “ενημερώσεις” και άδειες, ούτε μέσω τρίτων.

Και υπογραμμίζω το τώρα, γιατί η διαρκής υποχωρητικότητα και η φοβία μας έφτασαν σε ένα οριακό σημείο, όπου κρίνεται η αξιοπρέπεια και ο σεβασμός της χώρας και όλων των Ελλήνων. Θεωρώ δεδομένο ότι ο λαός μας θα ανταποκριθεί σε οποιεσδήποτε απαιτήσεις (ακόμη και οι ψευτοπατριώτες κ. Μητσοτάκη) ανεξαρτήτως πολιτικών ιδεολογιών, αρκεί οι αποφάσεις να είναι συμβατές με την ιστορία της Ελλάδας.