Θετική η συνεργασία με Ισραήλ αλλά μην έχουμε ψευδαισθήσεις αν έρθουν τα δύσκολα…

Η Ελλάδα ως χώρα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, το Ισραήλ με πολύ αξιόλογη πολεμική μηχανή σε όλους τους τομείς, ιδιαίτερα στις αεροπορικές επιχειρήσεις, και η Κύπρος ως ενεργειακός κόμβος λόγω της γεωγραφικής της θέσης. Ειδικά για το GSI έχω να παρατηρήσω ότι τώρα αποδεικνύονται οι προφανείς λόγοι του παγώματος του έργου της ηλεκτρικής σύνδεσης Κρήτης-Κύπρου-Ισραήλ, μετά το “βατερλό” των γεγονότων της Κάσου.

Μάλιστα, η Τουρκία δεν εγκαταλείπει, καθώς υπήρξε και πάλι ένταση στο Αιγαίο αυτή τη φορά με αφορμή εργασίες πόντισης καλωδίων οπτικής ίνας σε διεθνή ύδατα, στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Αμοργού και Αστυπάλαιας. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, τουρκικό πολεμικό πλοίο προχώρησε σε κλήση μέσω ασυρμάτου προς το πλοίο που εκτελεί τις εργασίες, υποστηρίζοντας ότι βρίσκεται σε «περιοχή τουρκικής δικαιοδοσίας»!

Πως βλέπει η Τουρκία την συνεργασία;

Πάντως, όπως διαπιστώσαμε η Τουρκία προβληματίστηκε σε σημαντικό βαθμό και αυτό αποδεικνύεται από τις δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων, του υπουργού των εξωτερικών και του προέδρου Ερντογάν. Είναι γεγονός ότι τους ενόχλησαν γιατί τους περιορίζει την ελευθερία κινήσεων τόσο στο Αιγαίο όσο και στην ανατολική Μεσόγειο, αν λάβουμε υπόψη μας και την συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Λιβάνου. Γι’ αυτό πιέζει διπλωματικά, επιχειρεί επαναπροσέγγιση με το Ισραήλ διαμέσου του αμερικανού πρεσβευτή στην Άγκυρα, και επενδύει μαζικά σε UAV και ναυτική ισχύ με την κατασκευή νέων σύγχρονων πολεμικών πλοίων.

Επιπλέον άρχισαν πάλι να παίζουν τα όργανα με παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, επικαλούμενοι ότι τα τουρκικά F-16 κινούνται εντός του δικού τους εναέριου χώρου, ενώ γνωρίζουν ότι ο δικός μας εναέριος χώρος είναι στα 10 ναυτικά μίλια. Μία διαχρονική ιστορία που επανέρχεται στο προσκήνιο, θέλοντας να ενισχύσουν μόνιμα την παρουσία τους στο Αιγαίο. Η λογική οπλισμένων τουρκικών F-16 να παραβιάζουν τον εθνικό εναέριο χώρο, είναι μία λογική που η Αθήνα οφείλει να επανεξετάσει αν τα δικά μας αεροσκάφη θα επέμβουν δυναμικά και εκτός της συνήθους αναχαίτισης, τώρα που υπερτερούμε στον αέρα σε συνδυασμό με τις γεωπολιτικές εξελίξεις.

Συνάντηση Τραμπ-Νετανιάχου: Το παρασκήνιο

Οι δύο ηγέτες εμφανίστηκαν ενωμένοι με πολύ κολακευτικές δηλώσεις εκατέρωθεν. Κεντρικό θέμα ήταν η επόμενη φάση της ειρηνικής συμφωνίας στη Γάζα που περιλαμβάνει τον αφοπλισμό της Χαμάς, πριν προχωρήσει η ανοικοδόμηση της Γάζας. Ο Τραμπ έκανε επιθετικές δηλώσεις για το Ιράν, λέγοντας ότι οι ΗΠΑ θα αντιδράσουν δυναμικά αν η Τεχεράνη συνεχίσει να ενισχύει πυραυλικά συστήματα και το πυρηνικό της πρόγραμμα. Ωστόσο φαίνεται ότι υπήρξαν και διαφωνίες μεταξύ των δύο ηγετών σε θέματα όπως η Δυτική Όχθη και στην πολιτική των αποικισμών.

Ο Τραμπ περιέγραψε τον Ερντογάν ως πολύ καλό φίλο και τόνισε ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, παρότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι σε κρίση. Επίσης, σχετικά με την Συρία είπε ότι ο Ερντογάν είχε βοηθήσει σημαντικά για να απελευθερωθεί η περιοχή από τους “κακούς ηγέτες”.

Όταν ρωτήθηκε αν οι ΗΠΑ θα πουλήσουν F-35 στην Τουρκία απάντησε ότι το σκέφτονται σοβαρά, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο. Επίσης είπε ότι αν πουληθούν η Τουρκία δεν θα τα χρησιμοποιήσει εναντίον του Ισραήλ. Για την Ελλάδα ούτε λόγος. Η δήλωση αυτή αποτελεί ενδεχομένως αλλαγή πολιτικής των ΗΠΑ, που μέχρι τώρα ήταν αρνητική λόγω των S-400 που προμηθεύτηκε η Τουρκία από την Ρωσία. Η αναφορά αυτή έγινε παρουσία του Νετανιάχου όταν ρωτήθηκε για την Τουρκία, κάτι που σχολιάστηκε από τα διεθνή μέσα.

Ωστόσο, μπορεί ο Τραμπ να εκφράζει πρόθεση, αλλά δεν αποφασίζει μόνος του. Για να προμηθευτεί η Τουρκία τα F-35 πρέπει να εγκρίνει το Κογκρέσο και να λυθεί το θέμα των S-400 ή να παγώσουν πλήρως. Όπως και η CAATSA στην τουρκική αμυντική βιομηχανία. Ακόμη το Ισραηλινό και Ελληνικό λόμπι έχουν πολύ ισχυρές φωνές στο Κογκρέσο που είναι δύσκολο να τις προσπεράσει ο πρόεδρος Τραμπ. Το γεγονός αυτό δεν αναιρεί βεβαίως την στρατηγική αξία της Ελλάδας και δεν ακυρώνει τις αμερικανικές βάσεις σε Σούδα, Αλεξανδρούπολη, καθώς και τις συμφωνίες για εξόρυξη υδρογονανθράκων της Chevron και της Exxon Mobil.

Κατ’ εμέ οι δηλώσεις Τραμπ δεν σημαίνουν λευκή επιταγή, μάλλον επιβραβεύουν την λογική: Κρατάμε την Τουρκία κοντά για να μην αποχωρήσει από την Δύση. Η Ελλάδα όπως πάντα είναι προβλέψιμος σύμμαχος και η Τουρκία δύσκολος αλλά μεγάλος παίκτης. Μία διαχρονική λογική των ΗΠΑ που η Τουρκία έχει εκμεταλλευτεί κατά κόρον και έχουμε φτάσει σ’ αυτό το σημείο καμπής των σχέσεων με την Τουρκία. Και με μία ΕΕ αδύναμη να υποστηρίξει στη πράξη τα συμφέροντα των χωρών της αλλά και τα δικά της.

Μία Ευρώπη χωρίς σύνορα, χωρίς άμυνα, χωρίς ενιαία εξωτερική πολιτική, που η κάθε μία χώρα κοιτάζει να εξασφαλίσει τα συμφέροντά της. Η περίπτωση του SAFE από τα “παράθυρα “για την Τουρκία από πολλές προηγμένες τεχνολογικά χώρες της Ευρώπης είναι γεγονός, αγνοώντας τα συμφέροντα της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας που σχεδόν το μισό νησί έχει παραμείνει 51 χρόνια κάτω από την “ τουρκική μπότα”

Μην εκπλαγείτε αν Τουρκία και Ισραήλ…

Μία σκέψη μου είναι, ότι πιθανώς ο Τραμπ θα θελήσει να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας, ώστε να να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο τρόπο τον ορυκτό πλούτο που βεβαιωμένα υπάρχει στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο. Και το ερώτημα που πλανάται είναι ποιο θα είναι το κόστος του πιθανού συμβιβασμού για την πατρίδα μας.

Όπως δεν θα μου φανεί καθόλου περίεργο η περίπτωση της προσέγγισης της Τουρκίας με το Ισραήλ. Συνεπώς, η παρτίδα σκάκι που έχει ξεκινήσει θα καθυστερήσει, η κάθε κίνησή μας πρέπει να είναι καλά μελετημένη, με πολύ ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, που δυστυχώς θα έχουν επιβεβλημένο κόστος.