Το ατόπημα του Ερντογάν στην Αττάλεια διπλωματική ευκαιρία για τη Λευκωσία

Μετά από πολλές προσπάθειες πείσθηκε, όπως φαίνεται, εσχάτως για τούτο και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόκειται για μια στοχευμένη προσπάθεια της κυπριακής κυβέρνησης, η οποία προχωρά πλέον, αξιοποιώντας διαφορετικά συμφέροντα.

Πρόκειται για μια τακτική, για την οποία αναφερόταν από το 1980 ο Βάσος Λυσσαρίδης και τον οποίο επικαλείται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας: Για την αξιοποίηση των εμπλεκομένων συμφερόντων. Τα σημερινά δεδομένα ευνοούν την τακτική αυτή. Η κατοχική Τουρκία θέλει διακαώς αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης γιατί είναι, κυρίως, “πολλά τα λεφτά”. Το θέλουν και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, γιατί και για εκείνους είναι πολλά τα λεφτά από τις συναλλαγές με την Τουρκία.

Για να προχωρήσει τούτο, πρέπει να γίνουν βήματα στο Κυπριακό. Για να προχωρήσει η αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης, πρέπει η Άγκυρα να συνομιλήσει και με τη Λευκωσία. Θα έχει λόγο στην πορεία της και η “εκλιπούσα” Κυπριακή Δημοκρατία. Για να προχωρήσει θα πρέπει, η Τουρκία, να εκπληρώσει και τις κυπρογενείς υποχρεώσεις της.

Η Τουρκία δεν μπορεί να “σβήσει” την Κύπρο

Τα ξέρει όλα αυτά η Άγκυρα. Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών γνωρίζει καλά αυτό το μονοπάτι. Προσπάθησε πολλές φορές να το παρακάμψει, πλην όμως δεν το πέτυχε. Ο πολυτάλαντος  Χακάν Φιντάν, ακόμη και ενώπιον Ευρωπαίων ομολόγων του παρουσιάζεται το ίδιο σκληρός και άτεγκτος σε σχέση με το Κυπριακό.

Ο κ. Φιντάν “εξηγεί” το ζήτηµα της κυρίαρχης ισότητας και το διεθνές ισότιµο καθεστώς. Αλλά γνωρίζει ότι είναι και η Κύπρος στην εξίσωση των ευρωτουρκικών. Είναι και το Κυπριακό. Αυτό δεν μπορεί να το αλλάξει. Η ΕΕ επιχειρεί να ανοίξει παράθυρο στην Τουρκία. Και η Άγκυρα είτε θα αρπάξει την ευκαιρία είτε όχι, ωστόσο, κινείται σε μια λογική πρόταξης των μαξιμαλιστικών της αξιώσεων ενώ παράλληλα παρουσιάζεται έτοιμη για διάλογο και ανάπτυξη σχέσεων (με την ΕΕ).

Την ίδια ώρα, ο Ερντογάν, με τον επαναλαμβανόμενο κουραστικό αμανέ του, στέλνει αρνητικά μηνύματα. Τι πετυχαίνει; Το φιάσκο στην Αττάλεια με τη στάση και εν γένει συμπεριφορά του ηγέτη της κατοχικής δύναμης έναντι του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ ενθουσίασε τους εθνικιστές σε Τουρκία και κατεχόμενα, επί της ουσίας ήταν αυτογκόλ. Γιατί πρωτίστως έκανε ο ίδιος θέμα την παρουσία της κυπριακής αντιπροσωπείας, που διακαώς προσπάθησε να… κόψει.

Ανέδειξε την παρουσία της και μαζί με αυτήν αναδείχθηκε το γνωστό, το οποίο μόνο η Άγκυρα δεν αποδέχεται: Ότι στην Κύπρο ένα μόνο κράτος υπάρχει. Όσο δε για τον ψυχογιό της Άγκυρας, τον εγκάθετο της στα κατεχόμενα, Τουφάν Έρχιουρμαν, ο οποίος προσκλήθηκε, κυκλοφορούσε άσκοπα στους διαδρόμους και στα σαλόνια του συνεδριακού κέντρου. Πήγε, μόνο, για να εξυπηρετήσει το τουρκικό αφήγημα.

Η μη χειραψία, η αποχώρηση από την αίθουσα υποδοχής, εκθέτει τον Ερντογάν και τη χώρα του, που με τέτοιες συμπεριφορές δεν δικαιούται να διοργανώνει διεθνείς συνάξεις των Ηνωμένων Εθνών. Πέραν από τα καμώματα Ερντογάν, η ουσία βρίσκεται στα δεδομένα που διαμορφώνονται. Έκπαλαι αναφερόταν πως η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας περνά από τη Λευκωσία. Σήμερα αυτή η διαδρομή έχει όλα τα δεδομένα υπέρ της για να περάσει από την κυπριακή πρωτεύουσα. Είναι και προς το συμφέρον της Άγκυρας να γίνει τούτο. Μένει να το αντιληφθεί και ο ξεροκέφαλος, ετσιθελιστής, Ερντογάν.

Τι γυρεύει ο Γρίβας στα οδοφράγματα;

Πραγματοποιήθηκαν χθες αντικατοχικές εκδηλώσεις καταδίκης της ανακήρυξης της αποσχιστικής οντότητας. Έγιναν και φέτος χωριστές πορείες, με έντονο- ξανά- το κομματικό χρώμα.

Ακούστηκαν ομιλίες με ξύλινες αναφορές και κομματικά ρεφρέν για το Κυπριακό. Παρουσιάσθηκαν και πανό με τη μορφή του Γρίβα. Τι γυρεύει ο Γρίβας της ΕΟΚΑ Β’ σε αντικατοχική εκδήλωση; Σβήνεται η ιστορία; Αγνοείται η ιστορία; Γνωρίζουν τι έγινε το 1974;