ΣΧΟΛΙΟ

Το καλώδιο GSI και η επιστροφή της “Ένωσης”

Το καλώδιο GSI και η επιστροφή της “Ένωσης”
Πηγή: GEMINI

Πολύς ψηφιακός χρόνος αναλώθηκε στα τέλη Οκτωβρίου 2026 για το ηλεκτρικό καλώδιο που θα συνδέσει την Ελλάδα και την Κύπρο —δύο χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης— με τα ευρωπαϊκά δίκτυα παραγωγής ηλεκτρισμού. Ελάχιστη προσοχή δόθηκε στην ιδεολογική, αλλά και γεωπολιτική σημασία του έργου.

Την εσωτερική επικαιρότητα απορρόφησαν σχεδόν εξ ολοκλήρου οι έρευνες του βυθού απ’ όπου πρόκειται να περάσει το καλώδιο GSI, οι παράνομες αντιδράσεις της Τουρκίας, οι αγγελίες προς τους ναυτιλλομένους (NAVTEX), καθώς και οι γαλλικές ρηματικές ανακοινώσεις για τη διέλευση του γαλλικού πλοίου από την ΑΟΖ της Κύπρου και της Ελλάδας, με ενημέρωση της Τουρκίας και της Αιγύπτου «για λόγους γαλλικής αβροφροσύνης», χωρίς να παραγάγουν έννομα αποτελέσματα (Σ.Σ.: η πόντιση καλωδίων είναι ελεύθερη κατά το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, UNCLOS 1982, που αποδέχονται 200 χώρες του ΟΗΕ). Μόνο η Τουρκία φάνηκε να ανησυχεί για κάτι που μέχρι πρότινος θα περνούσε απαρατήρητο.

Τι είναι αυτό που έκανε το καλώδιο GSI τόσο διάσημο, ώστε να απασχολούνται οι «ειδικοί», τα κανάλια εδώ και στην Τουρκία και να αναλίσκονται επί ημέρες οι κυβερνήσεις τεσσάρων χωρών με δηλώσεις επί δηλώσεων; Μήπως υπάρχει κάποιος συμβολισμός και κάποια ιστορική σημασία πίσω από την ηλεκτρική σύνδεση της Ελλάδας και της Κύπρου;

Ασφαλώς! Εάν εξεταστεί ιστορικά το σημερινό έργο σύνδεσης της ηλεκτρικής κατανάλωσης της Κύπρου με την Ελλάδα και την Ευρώπη, είναι η πρώτη φορά που ενοποιούνται οι αγορές των δύο χωρών, εις πείσμα των προσπαθειών του παρελθόντος για τον απόλυτο αποχωρισμό τους.

«Ουδέποτε η Κύπρος θα ενωθεί με την Ελλάδα», κραύγαζε οργισμένος ο Άγγλος πρωθυπουργός Άντονι Ήντεν το 1962 στην αγγλική πρεσβεία στην Αθήνα, όταν ο στρατάρχης Αλέξανδρος Παπάγος ήγειρε αξίωση της ελληνικής κυβέρνησης για έναρξη διαπραγματεύσεων με σκοπό την απελευθέρωση του κυπριακού λαού από τα αποικιακά δεσμά της Μεγάλης Βρετανίας, ώστε να αφεθεί να αποφασίσει ελεύθερα για το μέλλον του.

Ήταν τόσο υπερφίαλη η κυπριακή απόφαση να ενωθεί η νήσος με την Ελλάδα, μια χώρα-μέλος της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, που προσφάτως, υπό τον ίδιο ηγέτη, είχε συντρίψει την κομμουνιστική ανταρσία στα ελληνικά βουνά και είχε μετάσχει προθύμως στον πόλεμο της Κορέας στο πλευρό των συμμάχων;

Όχι βέβαια, αλλά κοντόφθαλμοι υπολογισμοί και πολυετείς, μικρόψυχες προκαταλήψεις —από τότε που η Αγγλία, μετά τον Κριμαϊκό πόλεμο, είχε αναλάβει την Κύπρο από τον σουλτάνο— έκαναν ώστε ούτε τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, ούτε ο εθνοαπελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ, αλλά ούτε ακόμη και η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη να μπορέσουν να αλλάξουν τα μυαλά των αποικιοκρατών. Ακόμη και οι Αμερικανοί,παλαιοί επαναστάτες κατά του Άγγλου βασιλιά Ιακώβου το 1794, ήταν αντίθετοι με την κυπριακή αυτοδιάθεση.

Το δόλιο αγγλικό Φόρεϊν Όφις αφύπνισε τον τουρκικό όχλο, καθώς και τους Μεντερές και Ζορλού,πρωθυπουργό και υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας αντιστοίχως, οι οποίοι, με αφορμή μια δήθεν βόμβα στην οικία του Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, οργάνωσαν ένα άθλιο πογκρόμ κατά του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης τον Σεπτέμβριο του 1955· έτσι άρχισε το μαρτύριο της Κύπρου.

Από τη Ζυρίχη στο GSI

Διώξεις, εξορίες και απαγχονισμοί Κυπρίων αγωνιστών της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα συγκλόνισαν τις δύο χώρες, έως ότου το 1963 αναγκάστηκαν να συμφωνήσουν στη Ζυρίχη και στο Λονδίνο σε μια επαίσχυντη συνθήκη περιορισμένης ανεξαρτησίας της Κύπρου, με παραχωρήσεις δύο κυρίαρχων βάσεων στη Βρετανία και επεμβατικές «εγγυήσεις» της Τουρκίας, της Βρετανίας και της Ελλάδας.

Η Ένωση με την Ελλάδα αποκλείστηκε «διά παντός» και πολύ σύντομα άρχισαν οι τρομοκρατικές δράσεις της τουρκικής ΜΙΤ και οι συσπειρώσεις των Τουρκοκυπρίων στασιαστών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας στα οχυρωμένα χωριά τους.

Η κυπριακή αντίδραση στην τουρκική υπονόμευση της Κυπριακής Δημοκρατίας ήρθε αναπόφευκτα και όξυνε τα πράγματα, οδηγώντας σε βομβαρδισμούς από την τουρκική αεροπορία και δολοφονίες Κυπρίων πατριωτών. Η παραδοσιακή ελλαδική διχόνοια μεταξύ της ελληνοκυπριακής ηγεσίας και της αυταρχικής —από το 1967— κυβέρνησης των Αθηνών προκάλεσε ένα απερίσκεπτο πραξικόπημα κατά του Κύπριου προέδρου, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως πρόφαση για την τουρκική εισβολή και κατοχή του 38% του εδάφους της Μεγαλονήσου το καλοκαίρι του 1974.

Η εντεύθεν «ντε φάκτο» διχοτόμηση της Κύπρου και η ουσιαστική προσάρτηση του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους συνοδεύτηκαν από την προσφιλή στους Τούρκους εθνοκάθαρση. Έκτοτε, η λέξη «ένωση» με τη μητέρα πατρίδα ηχεί και μόνο ως αναχρονισμός.

Ιδού όμως που η Ένωση επανέρχεται με άλλο ένδυμα: αυτό του ηλεκτρισμού. Η σύνδεση της Κύπρου μέσω του καλωδίου GSI ξυπνά αναμνήσεις του όχι και τόσο μακρινού παρελθόντος, τότε που Κύπρος και Ελλάδα αποτελούσαν μία εθνική οντότητα. Σύντομα θα αποτελούν και μία ενιαία αγορά ενέργειας. Ηλεκτρικής.

Οι νομοτέλειες αργούν και μεταμφιέζονται, αλλά τελικώς επικρατούν.

Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του SLpress.gr

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου από άλλες ιστοσελίδες χωρίς άδεια του SLpress.gr. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των 2-3 πρώτων παραγράφων με την προσθήκη ενεργού link για την ανάγνωση της συνέχειας στο SLpress.gr. Οι παραβάτες θα αντιμετωπίσουν νομικά μέτρα.

Ακολουθήστε το SLpress.gr στο Google News και μείνετε ενημερωμένοι

Kαταθέστε το σχολιό σας. Eνημερώνουμε ότι τα υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται.

0 ΣΧΟΛΙΑ
Παλιότερα
Νεότερα Με τις περισσότερες ψήφους
0
Kαταθέστε το σχολιό σαςx