Οι βαθύτερες αιτίες της ακρίβειας…

Η κάθε μορφή δεξιάς προσφέρει υποστήριξη, γιατί αυτή είναι η ιδεολογία της. Οι κομμουνιστές, αξιοποιώντας την εφαρμογή της πολιτικής τους της μη κανονικότητας, για να καταλάβουν την εξουσία χωρίς επανάσταση και οι κάθε δημοκρατικοί και σοσιαλιστές γιατί πιστεύουν ότι μπορούν να μεταμορφώσουν τον καπιταλισμό σε καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο.

Η βάση αυτής της δεξιο-δημοκρατικο-σοσιαλιστικό-κομουνιστικής επιχείρησης βασίζεται στα οικονομικά στοιχεία, που παράγονται από το καπιταλιστικό σύστημα, τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι, έξι το λαδόξυδο, χωρίς να απασχολεί έστω και έναν το πολιτικό πλαίσιο-υπόστρωμα, που υπηρετεί τους μηχανισμούς αυτού του συστήματος. Πως άλλωστε να τους απασχολεί, αφού όλοι τους, χωρίς εξαίρεση, έχουν αποδεχτεί το πολιτικό ολιγαρχικο-απολυταρχικό σύστημα των Λατίνων, δεινοί εχθροί της δημοκρατίας, ως δημοκρατικό. Οπότε λογικό είναι να ασχολούνται με το τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι, έξι το λαδόξυδο.

Άλλωστε η ομάδα των προθύμων συνταγματολόγων είναι εδώ για να τους στηρίξουν με τις αναλύσεις τους πως το: μία ψήφος ίσης αξίας σε κάθε πολίτη, που εφαρμόζεται για την ανάδειξη των πολιτικών αξιωματούχων, είναι καθ’ όλα δημοκρατική αξιωματική αρχή οικουμενικής αξίας! Στη στρατιά των συνταγματολόγων έχουμε και κάθε λογής δημοκρατικο-δημοσιογραφούντων του “ελεύθερου”, γενικώς, τύπου, που τους βάζουν στη σειρά με το πρώτο παραστράτημα. Λογική και η προσφορά τους, για μερικούς το ψωμάκι τους πασχίζουν να κερδίσουν, για άλλους, απλά, είναι οπαδοί αυτής της ιδεολογίας.

Όμως είναι το αξίωμα: μια ψήφος ίση σε αξία για κάθε πολίτη κατάλληλο για την εκλογή των πολιτικών αξιωματούχων; Η αξιωματική αρχή της δημοκρατίας είναι η ισοκρατία, από την οποία απορρέουν οι αρχές της δημοκρατίας, όπως:

• Η ελευθερία έκφρασης και πράξεων μέχρι του σημείου, που δεν επηρεάζει την ελευθερία των υπολοίπων πολιτών.
• Η ισότητα σε δικαιώματα ομότιμων πολιτών. Ένας, για παράδειγμα, ηλεκτρολόγος δεν μπορεί να διεκδικεί να καταλάβει θέση ιατρού σε νοσοκομείο ή όταν με βάση την αρχή της ισότητας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός νόμος, που αλλοιώνει τις αξιωματικές αρχές της, όπως για παράδειγμα είναι ο νόμος του γάμου ομοφύλων, που οδηγεί στην στέρηση των δικαιωμάτων των νεογέννητων που ορίζει η επιστήμη.
• Ίση ή ίδια μεταχείριση από το νόμο
• Ίση πολιτική εξουσία, δηλαδή επιρροή, που φθάνει μέχρι του σημείου που δεν επηρεάζει αρνητικά τις προηγούμενες αξιωματικές αρχές της δημοκρατίας.

Ο ρόλος των αντιπολιτευόμενων

Όταν οι παραπάνω αρχές ικανοποιούνται, τότε τα εργαλεία-θεσμοί που αξιοποιούνται για να υπηρετήσουν τη δημοκρατία είναι τα σωστά. Από τις παραπάνω αξιωματικές αρχές της δημοκρατίας προκύπτει γιατί το: η άσκηση της αρχής “μία ψήφος ίσης αξίας σε κάθε πολίτη”, ενώ εκφράζει μια αρχή ισότητας, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάδειξη πολιτικών αξιωματούχων, γιατί, με βάση τα αποτελέσματα, γνωρίζουμε ότι επηρεάζει (αλλοιώνει) όλες τις παραπάνω αξιωματικές αρχές.

Με άλλα λόγια, η ισοκρατία είναι συνάρτηση περισσότερων της μιας μεταβλητής. Βασικά, η άσκηση αυτού του δικαιώματος οδηγεί στην παραγωγή διαπλοκής και εξάρτησης δια της εισόδου του χρήματος στην πολιτική. Για τον ίδιο λόγο και στα ισχύοντα πολιτεύματα νόμοι που αντιβαίνουν των συνταγματικών προδιαγραφών, ακόμα και όταν ψηφίζονται από την πλειοψηφία, θεωρούνται αντισυνταγματικοί και απορρίπτονται.

Με βάση τα παραπάνω θέσεις αντιπολιτευόμενων κομμάτων, οικονομολόγων, δημοσιογραφούντων και δημοσιογράφων, που ενώ στην πράξη υπηρετούν το ολιγαρχικό σύστημα κατηγορούν το κυβερνών κόμμα για οπαδό της ακρίβειας. Δεν αντιλαμβάνονται, αφού υπηρετούν το ίδιο πολιτικό σύστημα, ότι κάνουν το ίδιο και αυτοί. Με απλά λόγια, για να γίνει κατανοητό: στο καπιταλιστικό σύστημα η ακρίβεια είναι το μέσο δια του οποίου το κεφάλαιο αποταμιεύει την περιβόητη υπεραξία, για την οποία ο Μαρξ έκανε τόση προσπάθεια να εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει στο καπιταλιστικό σύστημα. Χωρίς υπεραξία δεν υπάρχει καπιταλισμός. Τουλάχιστο οι κομμουνιστές ή και οι σοσιαλιστές θα πρέπει να το γνωρίζουν αυτό και να αντιληφθούν ότι υπηρετώντας το ίδιο πολιτικό σύστημα μαζί με τον καπιταλισμό, στην πράξη δεν έχουν καμία σχέση με τη δημοκρατία.