Ο μυστικός φάκελος της μασονικής Στοάς P2

Η Στοά P2 ανήκε στη Μεγάλη Ανατολή της Ιταλίας, τον παλαιότερο και μεγαλύτερο ιταλικό τεκτονικό οργανισμό. Το 1966, ο τότε Μέγας Διδάσκαλος της Μεγάλης Ανατολής της Ιταλίας, Giordano Gamberini, έδωσε στον διακεκριμένο Ιταλό τέκτονα και επιχειρηματία Λίτσιο Τζέλι ορισμένα προνόμια και ορισμένες ειδικές εξουσιοδοτήσεις για τη διοίκηση της Στοάς P2. Υπό τη διοίκηση του Λίτσιο Τζέλι, η Στοά P2 κατέστη ένας ιδιαίτερος μυστικός κόμβος εξουσίας.

Σε ένα σχετικό επιστημονικό βιβλίο που έγραψε ο Ελβετός ιστορικός και διεθνολόγος, Daniel Ganser, αναφέρεται ότι ο Frank Gigliotti, Αμερικανός κατάσκοπος και αντιπρόσωπος του Ελευθεροτεκτονισμού των ΗΠΑ στην Ιταλία, στρατολόγησε τον Λίτσιο Τζέλι και τον καθοδήγησε για να οργανώσει μια αντικομμουνιστική παράλληλη κυβέρνηση στην Ιταλία σε στενή συνεργασία με τον σταθμό της CIA στη Ρώμη. Στο ίδιο βιβλίο, ο Daniel Ganser γράφει ότι ο Ted Shackley, “διευθυντής όλων των μυστικών επιχειρήσεων της CIA στην Ιταλία στη δεκαετία του 1970″, συνέστησε τον Λίτσιο Τζέλι στον πανίσχυρο Αμερικανό στρατηγό και πολιτικό Αλεξάντερ Χέιγκ.

Ένας μυστικός κόσμος

Η Στοά P2 ανέπτυξε ποικίλες μυστικές οικονομικές δραστηριότητες, που αποκαλύφθηκαν από εισαγγελείς καθώς ερευνούσαν τον τραπεζίτη Μικέλε Σιντόνα, την κατάρρευση της τράπεζάς του, και τους δεσμούς του με τη Μαφία της Σικελίας και το Βατικανό. Ο Σιντόνα ήταν μέλος της Στοάς P2, η οποία διαλύθηκε επισήμως με νόμο το 1982.

Έρευνες των ιταλικών Αρχών στην οικία του Τζέλι αποκάλυψαν έναν κατάλογο με περισσότερα από εννιακόσια μέλη της Στοάς P2, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονταν αξιωματικοί του στρατού, της αστυνομίας, των μυστικών υπηρεσιών, επιχειρηματίες, πολιτικοί, και παράγοντες του Βατικανού. Ένα από τα μέλη της Στοάς P2 ήταν και ο επιχειρηματίας και μετέπειτα πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Το 1981, η CIA συνέταξε μια έκθεση για τις μυστικές οικονομικές δραστηριότητες και χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις της Στοάς P2, την οποία παραθέτουμε:

 

 

Ο προσωπικός μου μέντορας, καθηγητής και ακαδημαϊκός Τζουλιάνο Ντι Μπερνάρντο έγινε Μέγας Διδάσκαλος της Μεγάλης Ανατολής της Ιταλίας το 1990, με σκοπό να διαχειριστεί την κρίση, να ανασυγκροτήσει τον ιταλικό Τεκτονισμό και να χειριστεί πολλές συναφείς διεθνείς υποθέσεις.

Όπως έγραψα στο βιβλίο “Μαθήματα Τεκτονικής Φιλοσοφίας”, ο Τεκτονισμός, στον 18ο αιώνα, αναπτύχθηκε ως μια οικουμενική φιλοσοφική ανθρωπολογία, αλλά, για ποικίλους ενδογενείς και εξωγενείς λόγους, εκδήλωσε ποικίλα φαινόμενα παρακμής στον εικοστό αιώνα, διεθνώς, και σύρθηκε σε γεωπολιτικές διαιρέσεις και σκοπιμότητες. Η Στοά P2, ειδικώς, εξελίχθηκε σε ένα ισχυρό δίκτυο μυστικών πολιτικών και οικονομικών δραστηριοτήτων, και ενεπλάκη σε σχέδια για την αποσταθεροποίηση και τη χειραγώγηση του ιταλικού πολιτικού συστήματος, μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο της Επιχείρησης Gladio.

CIA και επιχείρηση GLADIO

Τον Αύγουστο του 1990, στο πλαίσιο δικαστικής διερεύνησης της τρομοκρατίας, ο Ιταλός πρωθυπουργός Τζούλιο Αντρεότι παραδέχθηκε ότι ένας μυστικός στρατός, συνδεδεμένος με τρομοκρατικές οργανώσεις και με τη μυστική Στοά P2, υπήρχε στην Ιταλία και σε άλλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες που ήταν μέλη του ΝΑΤΟ. Αυτός ο μυστικός στρατός είχε την κωδική ονομασία Επιχείρηση Gladio, οργανώθηκε από τη CIA και την MI6 (SIS) μετά από το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου για να πολεμήσει εναντίον του κομμουνισμού, και συντονιζόταν από τον κλάδο ανορθόδοξου πολέμου του ΝΑΤΟ.

Βάσει ειδικών ερευνών που έχουν πραγματοποιηθεί από το ιταλικό δικαστικό σύστημα και την ιταλική Βουλή, έχουν αναλυθεί εκτενώς και επισήμως πλέον τα ακόλουθα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Ιταλία στο πλαίσιο της Επιχείρησης Gladio:

• το σιωπηλό πραξικόπημα του 1964, στο πλαίσιο του οποίου ο στρατηγός Giovanni de Lorenzo εξανάγκασε τους σοσιαλιστές υπουργούς να εγκαταλείψουν την κυβέρνηση,
• βομβιστικές τρομοκρατικές ενέργειες (στην Piazza Fontana το 1969, στο Peteano το 1972 και στην Piazza della Loggia το 1974) για την αποσταθεροποίηση και χειραγώγηση του πολιτεύματος, και
• η δολοφονία του Ιταλού πρωθυπουργού Άλντο Μόρο, το 1978, προκειμένου να αποτραπεί το σχέδιό του περί ενός «ιστορικού συμβιβασμού» μεταξύ του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος και του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος.

Στην επιστημονική του έρευνα, ο Daniel Ganser επισήμανε και μελέτησε τα εξής: σε καθένα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ, η στρατιωτική μυστική υπηρεσία χειριζόταν έναν αντικομμουνιστικό στρατό εντός του κράτους σε στενή συνεργασία με τη CIA ή την MI6 εν αγνοία των κοινοβουλίων και του εκλογικού σώματος, και ηγετικά μέλη της εκτελεστικής εξουσίας όλων των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ είχαν αναμειχθεί στη συνωμοσία, ενώ η Επιτροπή Συντονισμού και Σχεδιασμού της Ανώτατης Διοίκησης των Συμμαχικών Δυνάμεων Ευρώπης (SHAPE) του ΝΑΤΟ συντόνιζε τα δίκτυα διεθνώς. Η αποκάλυψη της Επιχείρησης Gladio στην Ιταλία προκάλεσε ένα “ντόμινο” που οδήγησε στην αποκάλυψη αντίστοιχων μυστικών δικτύων σε πολλές άλλες χώρες.