Η απραξία μας θα ερημοποιήσει την Κρήτη και τη μισή Πελοπόννησο

Και το ΝΕΡΟ;; ΔΕΝ υπάρχει στους κάμπους! ΔΕΝ υπάρχει στα ποτάμια! ΔΕΝ υπάρχει, όπως λίγα χρόνια πριν, στις λίμνες! ΔΕΝ υπάρχει στα δίκτυα -τα περισσότερα φθαρμένα και σχεδόν όλα με περίπου 40% διαρροές! Οι γεωτρήσεις ΔΕΝ φέρνουν νερό, πλέον “τραβάνε” θάλασσα!

Τα υδραγωγεία είναι κάτω από τα όρια, ΔΕΝ υπάρχουν περιθώρια! Το Νερό ΔΕΝ υπάρχει…! Λοιπόν; Τι θα διαχειριστούν, τι θα πουλάνε, ποιο αγαθό θα διαθέτουν και θα τιμολογούν οι “σοφοί”, και οι “επιτήδειοι”, και τα “αρπακτικά”, και οι όποιοι κυβερνητικοί;

Τέσσερα κρίσιμα κεφάλαια για το νερό

1. Επείγουσα προτεραιότητα η Εθνική Ολοκληρωμένη Πολιτική για το Νερό: Αναπτυγμένη, ρεαλιστική, επείγουσα για κάθε υδάτινο διαμέρισμα και συνολικά για τη χώρα. Η ξηροθερμική ζώνη του πλανήτη μετατοπίζεται βορειότερα. Πριν η Κρήτη και η μισή (χαμηλή) Πελοπόννησος γίνει… έρημος και η Στερεά άγονος τόπος (σε 10 χρόνια!) πρέπει να εφαρμοστεί και να υλοποιηθεί ένα Εθνικό Ολοκληρωμένο Πρόγραμμα.

Απαιτούνται έργα μικρά, χαμηλού κόστους, με σχετική πυκνότητα (με τοπικά υλικά, ξυλοδεσίματα και ξερολιθιές) σε κάθε πλαγιά για εμπλουτισμό των υδροφόρων αποθηκών. Μικρά έργα ανάσχεσης, συγκράτησης και διαχείρισης του νερού σε όλο το μοναδικό, υπέροχο ανάγλυφο της χώρας. Κανένα άλλο μεγάλο-φαραωνικό φράγμα στις κοίτες των ποταμών.

2. Το νερό είναι δημόσιο αγαθό. Η γενική αυτή αρχή αφορά στις κοινωνίες και τους ανθρώπους στην ποιοτική διαβίωση τους και τις δραστηριότητες βιοπορισμού τους. Όχι, π.χ., τις μεγάλες βιομηχανικές και τις μεγάλες τουριστικές εκμεταλλεύσεις, όπου το νερό αποτελεί μέσο-ενδιάμεσο προϊόν αύξησης της υπεραξίας του τελικού προϊόντος ή της προσφερόμενης υπηρεσίας (τουριστικής ή άλλης). Αυτή η αρχή πρέπει να αποτελέσει το βασικό κριτήριο του τρόπου τιμολόγησης του νερού. Δεν υπάρχει οριζόντια τιμολόγηση σε δημόσια-κοινωνικά αγαθά.

3. Προγράμματα ανακύκλωσης (και εξοικονόμησης) νερού παντού! Πρέπει να εφαρμοστεί ευρύτερα η εφαρμογή των συστημάτων στάγδην σε κάθε γεωργική καλλιέργεια! Να γίνονται αφαλατώσεις με ήλιο και αέρα για χαμηλό κόστος και καθημερινές εξωτερικές χρήσεις νερού μέσω τοπικών Ενεργειακών Κοινοτήτων.

4. Τα όποια σχήματα (διαχείρισης, διοίκησης κ.λπ.) οφείλουν να κινούνται με αίσθημα Εθνικής και Κοινωνικής ευθύνης. Πρόκειται για διαχείριση ενός πόρου εν ανεπάρκεια -εθνικού. Αυτό το κριτήριο σε συνδυασμό με τη γεωγραφική διάταξη των υδρολογικών ενοτήτων θα ορίσει τη μορφή και οργάνωση τους.

Στη Θεσσαλονίκη και στη Νάξο

Βλέποντας, την καταστροφή να πλησιάζει, το 1995, στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Θεσσαλονίκης είχαμε οργανώσει ένα Διεθνές Συνέδριο για το Νερό, με στόχο τη μεταφορά στην ελληνική πραγματικότητα αντιλήψεων, πολιτικών και πρακτικών από χώρες που είχαν πρωτοπορήσει και εξακολουθούν να δίνουν παραδείγματα στον πολύ κρίσιμο αυτό τομέα της αποθήκευσης, διαχείρισης, εξοικονόμησης και ορθολογικής αξιοποίησης του Νερού.

Υπό τη δική μου, τότε ευθύνη, ως Αναπληρωτή Νομάρχη και Αντινομάρχη Υποδομών και Περιβάλλοντος, είχαν κληθεί και μίλησαν σημαντικές προσωπικότητες που σχεδίασαν, οργάνωσαν και εφάρμοσαν ανάλογες πολιτικές στο Ισραήλ, στην Αίγυπτο, στη νότια Γαλλία και αλλού. Κλήθηκαν και πανεπιστημιακοί και τεχνικοί νέων τεχνολογιών για την εξοικονόμηση και διαχείριση.

Ο Μανώλης Γλέζος, που ήταν επίσης προσκεκλημένος, παρουσίασε τότε το αξιόλογο και αξιόπιστο πρόγραμμα Νερού στην Απείρανθο της Νάξου (με βάση τις παραπάνω αρχές), όπου σ’ έναν “άνυδρο τόπο” έφτασαν να φτιάξουν μέχρι και ένα μικρό τοπικό υδροηλεκτρικό για τις ανάγκες της Κοινότητας τους!!