Όταν οι… ιππότες το λένε, πρέπει να έγινε!

Σιγά-σιγά αυτή η ιστορία, με όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, άρχισε να ξεκαθαρίζει, αλλά δεν θα τελειώσει έτσι εύκολα. Γιατί μετά τα αποκαλυπτήρια, που αναμένονται να γίνουν αρχικά με τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων από την Europol, προφανώς και η συνέχεια θα δοθεί στις δικαστικές αίθουσες. Και εκεί οι μάχες θα είναι σκληρές και ο… κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Αυτή η υπόθεση είναι περίεργη, γεμάτη αντιφάσεις, κενά και φωτογραφικό υλικό που αλιεύεται από το διαδίκτυο.

Αλλά προφανώς και η διερεύνηση δεν έχει τελειώσει. Οι έρευνες, είπε ο αρχηγός της Αστυνομίας, βρίσκονται στον πυρήνα της υπόθεσης. Συνεπώς θα πρέπει να αναμένουμε. Όταν, πάντως, τα στοιχεία δημοσιοποιούνταν πανηγυρικά, με πομπώδη και θορυβώδη τρόπο, κανείς δεν ήξερε πως τα προφανή δεν διερευνήθηκαν.

Για παράδειγμα, πόσα παιδιά είχε η συγκεκριμένη κυρία και που εργαζόταν; Ή τι επιδίωκε και γιατί; Ποιο κίνητρο είχε, αν είχε; Είναι θύμα ενός κυκλώματος (και πως βρέθηκε σε αυτό) ή είναι μυθομανής; Ή τίποτε από όλα αυτά δεν είναι; Στοιχειώδη ερωτήματα, που πρέπει να απαντηθούν και να διερευνηθούν στο πλαίσιο μιας δημοσιογραφικής έρευνας. Πρωτίστως, όμως, πριν δημοσιοποιηθούν.

Προβλήθηκε ιεραρχικά το θέμα της παιδεραστίας, του βιασμού. Ενός εγκλήματος, που «φυλασσόταν» στα τηλεφωνικά μηνύματα για πολλά χρόνια. Μόνο αυτό το ζήτημα να υπήρχε, έπρεπε να είχε καταγγελθεί από την πρώτη στιγμή. Τώρα λέγεται πως αυτό δεν έγινε και ο ισχυρισμός μένει στα αζήτητα. Κανείς δεν φαίνεται να το υιοθετεί.

Τότε γιατί ανακοινώθηκε; Γιατί αυτή η κατηγορία είναι προφανώς χειρότερη από το να κατηγορηθεί κάποιος ότι έκλεψε τράπεζα! Το τι ισχύει και τι όχι θα προκύψει στο τέλος από την έρευνα. Σε αυτή τη φάση και με τα όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες εβδομάδες, τι αποκαλύφθηκε μέχρι στιγμής, με ή χωρίς εισαγωγικά, το παζλ δεν είναι συμπληρωμένο. Εικόνα, όμως, φαίνεται να υπάρχει.

Σκοτεινή υπόθεση σε πονηρή συγκυρία

Αυτές οι καταγγελίες έγιναν σε μια χρονική συγκυρία, που παραπέμπει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Και δεν χρειάζονται… ιππότες ή κάποια Αδελφότητα για να το αναφέρει, καθώς όπως έχει αναφερθεί το… φωνάζουν και οι ημερομηνίες. Κι αυτό αφορά όλους όσοι εκμεταλλεύονται προεκλογικά την υπόθεση αυτή. Όσοι έσπευσαν να αναπτύξουν αφηγήματα, για να εισπράξουν θυμωμένους πολίτες.

Είναι σαφές πως, υπάρχουν εκείνοι που αξιοποιούν με κάθε ευκαιρία την απαξίωση των πολιτών έναντι των θεσμών. Υπάρχει και δικαιολογημένα απαξίωση των θεσμών. Και είναι τόσο μεγάλη, που απορρίπτονται συλλήβδην όλοι οι θεσμοί. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη σε κανένα. Κι αυτό το αίσθημα, που σε μεγάλο βαθμό είναι δικαιολογημένο, ενισχύεται και από τα αδηφάγα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτά προσφέρουν έδαφος σε όσους εξάγουν συμπεράσματα χωρίς καν να μπουν στον κόπο να διαβάσουν καλά-καλά τι έχει συμβεί. Την ίδια ώρα, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υπάρχει καταιγίδα αναρτήσεων, που δικάζουν και καταδικάζουν. Όσους δεν συμπαθούν τους φορτώνουν αμαρτίες. Και όσους συμπαθούν τους… αγιοποιούν.

Παρακολουθούμε, μερικές φορές, στιγμές παράνοιας. Και δεν είναι μόνο αυτό. Κάποιοι κλείνουν τα αυτιά για να μην ακούνε. Ακόμη και αλήθειες. Την ίδια ώρα, από μια μερίδα καλλιεργείται η εντύπωση πως είναι «όλοι κλέφτες» και θα πρέπει να αποδείξουν οι ίδιοι το αντίθετο. Η ισοπέδωση των πάντων δεν είναι λύση. Είναι η εύκολη οδός. Η διαφθορά στον τόπο είναι μεγάλη, τα πολιτικά και οικονομικά παιχνίδια των ελίτ είναι ορατά. Πολλές από τις υπόγειες συναλλαγές του χρήματος είναι γνωστές και δεν χρειάζονται παραμύθια, για να τις μάθουμε.