Χάος και οργή στη δεύτερη φάση της δίκης για τα Τέμπη – Στο “κόκκινο” η ένταση
01/04/2026
Σε ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα συνεχίζεται η δίκη για την τραγωδία στα Τέμπη, με τη σημερινή συνεδρίαση να χαρακτηρίζεται από εναλλαγές έντασης, στιγμές βαθιάς συγκίνησης αλλά και εμφανείς προσπάθειες εξομάλυνσης της διαδικασίας μετά το προβληματικό ξεκίνημα της πρώτης ημέρας.
Η διαδικασία διεξάγεται στη Λάρισα υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, με σημαντικές παρεμβάσεις στη διαμόρφωση της αίθουσας. Οι γυψοσανίδες που περιόριζαν τον χώρο έχουν αφαιρεθεί, αυξάνοντας τις διαθέσιμες θέσεις, ενώ έχουν τοποθετηθεί σαφείς ενδείξεις για τη διάταξη δικηγόρων, δημοσιογράφων και συγγενών. Παράλληλα, έχουν βελτιωθεί οι μικροφωνικές εγκαταστάσεις, καθώς η κακή ακουστική αποτέλεσε βασικό σημείο έντονης κριτικής στην πρώτη συνεδρίαση.
Η εικόνα στο εσωτερικό του δικαστηρίου, όσο περνά η ώρα, δείχνει να βελτιώνεται αισθητά. Σε αντίθεση με τις χαοτικές συνθήκες της πρεμιέρας, πλέον όλοι οι παρευρισκόμενοι είναι καθήμενοι, χωρίς τον συνωστισμό και τις εντάσεις που είχαν προκαλέσει ακόμη και τη διακοπή της διαδικασίας πριν από λίγες ημέρες.
Ωστόσο, η ένταση δεν απουσίασε. Από τις πρώτες ώρες, συγγενείς θυμάτων διαμαρτυρήθηκαν έντονα για τον τρόπο εισόδου και τη χωρητικότητα της αίθουσας, ζητώντας να έχουν όλοι τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν τη δίκη. «Δεν μπορεί να γίνει δίκη χωρίς τους συγγενείς μέσα», ήταν το χαρακτηριστικό μήνυμα, με πολλούς να καταγγέλλουν ότι αναγκάζονται να παρακολουθούν από βοηθητικό χώρο, χωρίς άμεση οπτική επαφή με την έδρα.
Ένταση με Κωνσταντοπούλου
Στο επίκεντρο των εντάσεων βρέθηκε για ακόμη μία φορά η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία προχώρησε σε αλλεπάλληλες παρεμβάσεις, αμφισβητώντας τη νομιμότητα της διαδικασίας και καταγγέλλοντας περιορισμούς στους συνηγόρους και τους συγγενείς. Σε μία χαρακτηριστική στιγμή, μπήκε στην αίθουσα ζητώντας να «ανέβει η ένταση» στον ήχο, ενώ νωρίτερα είχε συγκρουστεί με αστυνομικούς και είχε καταγγείλει ακόμη και περιστατικά βίας.
Σκληρή ήταν και η τοποθέτηση της Μαρίας Καρυστιανού, η οποία δήλωσε πως «δεν αναγνωρίζει τίποτα νόμιμο» στη διαδικασία, κάνοντας λόγο για απαράδεκτες συνθήκες και για μια δίκη που – όπως υποστήριξε – δεν διασφαλίζει τη διαφάνεια. Μάλιστα, περιέγραψε περιστατικό κατά το οποίο υποχρεώθηκε να καθίσει σε σημείο χωρίς ορατότητα, γεγονός που προκάλεσε την έντονη αντίδρασή της.
Οι στιγμές συγκίνησης, ωστόσο, ήταν εκείνες που κυριάρχησαν στη συνεδρίαση. Συγγενείς θυμάτων λύγισαν εντός της αίθουσας, ενώ η παρουσία των οικογενειών προσέδωσε δραματικό τόνο στη διαδικασία. Ο Νίκος Πλακιάς φώναξε «Αθάνατες, όλοι φυλακή αλήτες», με μέρος του ακροατηρίου να αντιδρά, πριν η πρόεδρος ζητήσει την αποφυγή χειροκροτημάτων.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παρέμβαση του Νικόλαου Ζήση, ο οποίος ζήτησε να πλησιάσει την έδρα, λέγοντας: «Θέλω να δω ποιος άφησε ορφανό το παιδί μου», σε μια από τις πιο ανθρώπινες και φορτισμένες στιγμές της ημέρας.
Την ίδια ώρα, εκτός της αίθουσας, συγκεντρωμένοι πολίτες και συγγενείς διαδηλώνουν, στέλνοντας μήνυμα ότι «δεν ξεχνούν και δεν συγχωρούν», ενώ δεν λείπουν και οι αντιδράσεις από δημοσιογράφους, καθώς ο αριθμός των διαπιστευμένων που επιτρέπεται να εισέλθουν στην αίθουσα είναι περιορισμένος.
Οι κατηγορούμενοι
Σημειώνεται ότι στη δίκη έχουν παραπεμφθεί συνολικά 36 κατηγορούμενοι, μεταξύ των οποίων στελέχη του ΟΣΕ, της ΕΡΓΟΣΕ, της ΡΑΣ, της Hellenic Train και του υπουργείου Μεταφορών. Αντιμετωπίζουν βαριές κατηγορίες, μεταξύ των οποίων κακουργηματικές πράξεις που σχετίζονται με την ασφάλεια της συγκοινωνίας και την πρόκληση του δυστυχήματος που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους.
Παρά τις εντάσεις και τα επεισόδια, η διαδικασία συνεχίζεται και έχει εισέλθει στο στάδιο της νομιμοποίησης των συγγενών των θυμάτων και των επιζώντων. Η μέχρι τώρα εικόνα δείχνει μια πιο οργανωμένη λειτουργία σε σχέση με την πρώτη ημέρα, χωρίς ωστόσο να έχουν εξαλειφθεί τα σοβαρά ζητήματα που εγείρονται από την πλευρά των συγγενών και των συνηγόρων.
Η δίκη των Τεμπών εξελίσσεται, έτσι, όχι μόνο σε μια κρίσιμη δικαστική διαδικασία για την απόδοση ευθυνών, αλλά και σε μια βαθιά πολιτική και κοινωνική δοκιμασία, όπου η απαίτηση για δικαιοσύνη συγκρούεται με τις αδυναμίες του συστήματος και τις έντονες αντιδράσεις των ανθρώπων που βίωσαν την τραγωδία.





