Έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Βαλαβανίδης σε ηλικία 81 ετών

Σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που συνδέονται με το «Από Κοινού Θέατρο», η οικογένεια ανέφερε: «Χτες το βράδυ μάθαμε, από την αγαπημένη σου Ασπασία, για το δυσβάσταχτο φευγιό σου.. Αντίο σπουδαίε μας Χρήστο.. πολυτάλαντε καλλιτέχνη! Λάμπρυνες αυτό τον τόπο με την πολυσήμαντη υποκριτική σου, την υπέροχη φωνή και ποίησή σου!! Καλή δύναμη στην Ασπασία σου, στην Κατερίνα σου και σε όλους τους οικείους. Ελένη-Αντώνης-Αγγελική».

Ο Χρήστος Βαλαβανίδης είχε περάσει τις ημέρες των γιορτών στο νοσοκομείο, αντιμετωπίζοντας σοβαρό πρόβλημα υγείας. Μετά το εξιτήριό του είχε μιλήσει ανοιχτά για την περιπέτεια που πέρασε. «Καλά είμαι. Είχα κάτι το οποίο θα περάσει, είμαι σε θεραπεία. Δεν είναι τραγικό, αλλά είναι βαριά αρρώστια που πρέπει να τη φροντίσω οπωσδήποτε γιατί είμαι και μεγάλη κοπέλα. Είναι σοβαρό, αλλά δεν είναι θανατηφόρο, ακόμα τουλάχιστον. Κάποια στιγμή όλοι μας κάτι πληρώνουμε, κάποιο λάθος μας πληρώνουμε» είχε δηλώσει στην εκπομπή «Πρωινό» του ANT1.

Και συνέχισε: «Είναι μια περιπέτεια. Υπομονή, υπομονή και όλα θα πάνε καλά. Για να πάρω το εξιτήριο από το Λαϊκό, με κάνανε καλά. Δεν μ’ άφηναν να φύγω. Δεν σου λέω άλλες λεπτομέρειες. Τρυπήματα, ενέσεις, εμβόλια, και τα λοιπά…». Ο ίδιος είχε αναφερθεί και στη στήριξη που δέχθηκε από τη σύζυγό του, αλλά και στην εικόνα που αντίκρισε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

«Ευτυχώς που έτσι είναι ο χαρακτήρας μου, να είναι συνέχεια κεφάτος. Απίστευτο, και Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, μέσα στο Λαϊκό. Έχω πάρα πολλές εντυπώσεις. Είναι πράγματα που κάποια στιγμή, εάν ο Θεός μου δώσει χρόνο, θα τα γράψω. Το νοσηλευτικό και το ιατρικό δυναμικό, άπταιστα. Το περιβάλλον, άθλιο. Ράντζα στους διαδρόμους και οι άνθρωποι να δουλεύουνε σκληρότατα. Τους λυπήθηκε η ψυχή μου. Είχα κοντά μου τη γυναίκα μου η οποία κουράστηκε πάρα πολύ για να με περιποιείται. Φοβότανε βέβαια και για μένα και για αυτή. Πέρα απ’ τη γυναίκα μου η οποία είναι φρουρός, η αγάπη του κόσμου με κράτησε όρθιο», είχε πει χαρακτηριστικά.

Ο Χρήστος Βαλαβανίδης είχε διαγράψει μια μακρά και σημαντική πορεία στον χώρο του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Αποφοίτησε το 1973 από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και συνεργάστηκε με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους, καθώς και με τις δύο κρατικές σκηνές, της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Μεταξύ των θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ξεχωρίζουν: «Μορμόλης», «Παπουτσωμένος γάτος», «Το ημέρωμα της στρίγγλας», «Τα οράματα της Σιμόν Μασάρ», «Άλκηστη – Κύκλωπας», «Κατζούρμπος», «Η τύχη της Μαρούλας», «Η τρελή του Σαγιό», «Κύκλωπας – Εκάβη», «Αντώνιος και Κλεοπάτρα» και «Ντόλλυ».

Στο πλαίσιο συνεργασίας του με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, ερμήνευσε τον ρόλο του Στέλιου στην «Αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Μιχαηλίδη. Το 1996 ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του, Ασπασία Κράλλη, το «Από Μηχανής Θέατρο», μετατρέποντας ένα παλιό εργοστάσιο σε έναν σύγχρονο και λειτουργικό θεατρικό χώρο.

Παράλληλα είχε έντονη παρουσία στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, συμμετέχοντας σε σειρές και εκπομπές μεγάλης θεαματικότητας, όπως «Το μινόρε της αυγής», «Οι αυθαίρετοι», «Σιγά, η πατρίδα κοιμάται», «Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια» και «Λίστα γάμου».

Στον κινηματογράφο συμμετείχε, μεταξύ άλλων, στις ταινίες «Λούφα και παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, «Η φωτογραφία» του Νίκου Παπατάκη, «Πάμπτωχοι Α.Ε.» και «Το κλάμα βγήκε απ’ τον Παράδεισο» των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου. Βραβεύτηκε με το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία του Νίκου Νικολαΐδη «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα».

Επιπλέον συμμετείχε και σε ξένες κινηματογραφικές παραγωγές, όπως οι ταινίες «The First Olympics» (σκηνοθεσία Άλβιν Ράκοφ), «My Family and other animals» (σκηνοθεσία Peter Barber-Fleming) και «ΟΡΑ» (σκηνοθεσία Udayan Prassad).