Καταπέλτης ο εισαγγελέας στη δίκη για τις υποκλοπές

Ο εισαγγελέας της έδρας του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, Δημήτρης Παυλίδης, που δικάζει την υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών εισηγήθηκε την ενοχή και των τεσσάρων κατηγορουμένων για το σύνολο των τριών αδικημάτων που τους αποδίδονται. Παράλληλα, για ορισμένες από τις επίμαχες πράξεις πρότεινε τη μεταβολή του νομικού χαρακτηρισμού από κατ’ εξακολούθηση τέλεση σε τέλεση κατά συρροή, εξέλιξη η οποία, εφόσον υιοθετηθεί από το δικαστήριο, αναμένεται να οδηγήσει σε αυστηρότερη ποινική μεταχείριση και σε αύξηση των ποινών.

Ο εισαγγελέας, ξεκίνησε την αγόρευσή του στη δίκη για τις παράνομες παρακολουθήσεις μέσω του λογισμικού Predator επισημαίνοντας ότι «αν οι αποδιδόμενες πράξεις είχαν τελεστεί σε μεταγενέστερο χρονικό σημείο, η υπόθεση δεν θα εκδικαζόταν από μονομελές δικαστήριο». Όπως υπογράμμισε, τόσο ο όγκος της δικογραφίας όσο και ο αριθμός των εγγράφων και των μαρτύρων καταδεικνύουν ότι πρόκειται για υπόθεση αυξημένης βαρύτητας, η οποία εκ των πραγμάτων υπερβαίνει τα συνήθη όρια μιας απλής πλημμεληματικής διαδικασίας.

Στο εδώλιο του Β’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών κάθονται τέσσερις ιδιώτες επιχειρηματίες, κατηγορούμενοι για σειρά πλημμεληματικών αδικημάτων. Ο εισαγγελέας ανέπτυξε εκτενώς το νομικό πλαίσιο, επιμένοντας ότι στο ποινικό δίκαιο δεν μπορεί να γίνεται λόγος για αφηρημένη ευθύνη εταιριών. Όπως τόνισε, οι εταιρίες δεν υφίστανται αυτοτελώς· πίσω από αυτές βρίσκονται φυσικά πρόσωπα, τα οποία λαμβάνουν αποφάσεις, ασκούν διοίκηση και αποκομίζουν κέρδη. Συνεπώς, δεν είναι δυνατόν να αποκρύπτονται ποινικά αδικήματα πίσω από πολύπλοκα εταιρικά σχήματα.

Η παραπομπή των κατηγορουμένων, διευκρίνισε, δεν σχετίζεται με το αν οι ίδιοι έγραψαν τον κώδικα ή πάτησαν το «κουμπί» για την αποστολή κάποιου μηνύματος, αλλά με τις αρμοδιότητες που είχαν, τις αποφάσεις που έλαβαν και τον ρόλο που διαδραμάτισαν εντός των εταιριών που εκπροσωπούσαν.

Η εισαγγελική πρόταση

Αναφερόμενος στη δραστηριότητα της Intellexa, ο εισαγγελέας σημείωσε ότι προκύπτει πως είτε κατασκεύαζε είτε προμηθευόταν παράνομο λογισμικό παρακολούθησης. Έθεσε μάλιστα το ερώτημα ποιο είναι το όφελος μιας τέτοιας εταιρίας όταν παρέχει σε ένα κράτος μια ολοκληρωμένη «σουίτα» παρακολουθήσεων, απαντώντας ότι «το κέρδος δεν περιορίζεται στην απλή παροχή πληροφορίας, αλλά επεκτείνεται στην ανάλυση δεδομένων, στη δημιουργία οικονομικής εξάρτησης του πελάτη και στη δέσμευσή του στο οικοσύστημα της εταιρίας».

Κατά την εισαγγελική κρίση, η χρήση του συγκεκριμένου λογισμικού είναι ξεκάθαρα παράνομη στην Ελλάδα, καθώς παραβιάζει την ισχύουσα νομοθεσία και απέχει πλήρως από τις προβλεπόμενες νόμιμες διαδικασίες άρσης απορρήτου. Ακόμη και αν υποθετικά θεωρούνταν νόμιμη, θα απαιτούσε συγκεκριμένες εγκρίσεις και υπογραφές, οι οποίες στην επίμαχη περίπτωση δεν υπήρχαν. Η παράνομη χρήση του λογισμικού, τόνισε, προσβάλλει βάναυσα τα προσωπικά δεδομένα και συνιστά απειλή για τον πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος, καθώς συγκεντρώνει υπερβολικές εξουσίες σε πρόσωπα που δεν θα έπρεπε να τις διαθέτουν.

“Δεν ήταν δοκιμή”

Ο εισαγγελέας απέρριψε τον ισχυρισμό της υπεράσπισης ότι η αποστολή των επίμαχων μηνυμάτων συνιστά απλή προπαρασκευαστική πράξη. Αντιθέτως, υποστήριξε ότι, με βάση τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος και την απαιτούμενη τεχνική υποδομή, ο δράστης έχει ήδη ολοκληρώσει το εγκληματικό του σχέδιο μόλις κατασκεύασε και απέστειλε επανειλημμένα τον μολυσμένο σύνδεσμο. Η ενέργεια που απαιτείται από το θύμα –το πάτημα του συνδέσμου– είναι ελάχιστη και δεν αναιρεί το γεγονός ότι έχουν δημιουργηθεί όλες οι προϋποθέσεις για την τέλεση του αδικήματος. Κατά συνέπεια, η αποστολή του συνδέσμου συνιστά απόπειρα και όχι απλή προετοιμασία.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη δομή και την πολυπλοκότητα του δικτύου των εμπλεκόμενων εταιριών. Ο εισαγγελέας επισήμανε ότι οι συνεχείς αλλαγές επωνυμιών, η ύπαρξη πολλαπλών εταιρικών σχημάτων και οι έδρες σε φορολογικούς παραδείσους δυσχεραίνουν σημαντικά το έργο των αρχών. Ειδικά για την Cytrox, σημείωσε ότι ταυτίζεται ουσιαστικά με την Intellexa, καθώς εξαγοράστηκε το 2018 και εντάχθηκε στο ίδιο εταιρικό πλέγμα, με μεταφορά υποδομών και προσωπικού.

Αναφερόμενος στην Intellexa ΑΕ, στην οποία συμμετέχουν ως μέτοχοι δύο εκ των κατηγορουμένων, παρατήρησε ότι πρόκειται για εταιρία με φαινομενικά νόμιμη λειτουργία: διαθέτει εγγραφή στο ΓΕΜΗ, εργαζόμενους, έδρα και συμμετοχή σε εκθέσεις. Ωστόσο, όπως ανέφερε, παρουσιάζει ιδιαιτερότητες, με εσωτερικά «στεγανά», εργαζόμενους που προωθούν προϊόντα χωρίς να γνωρίζουν αν και πώς κλείνονται οι συμφωνίες, καθώς και αυστηρά σύμφωνα εμπιστευτικότητας.

Στο σκέλος που αφορά την εταιρία Krikel, ο εισαγγελέας περιέγραψε μια εικόνα τυπικής και ουσιαστικής απόκλισης. Όπως ανέφερε, η εταιρία ανατέθηκε από τον Γιάννη Λαβράνο στον Σταμάτη Τρίμπαλη έναντι μηνιαίας αμοιβής 700 ευρώ, με τον τελευταίο να συνειδητοποιεί εκ των υστέρων ότι εμφανιζόταν ως νόμιμος εκπρόσωπος. Ο Λαβράνος, σύμφωνα με την αγόρευση, διατηρούσε πολυτελές γραφείο στην εταιρία και διεξήγε όλες τις ουσιαστικές διαπραγματεύσεις, ενώ ο Τρίμπαλης εμφανιζόταν μόνο για την υπογραφή συμβάσεων με την ΕΛΑΣ.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε και στην κατάθεση του ίδιου του Τρίμπαλη, ο οποίος στο δικαστήριο αρνήθηκε την ουσιαστική ιδιότητα του νόμιμου εκπροσώπου, αυτοχαρακτηριζόμενος «αχυράνθρωπος». Ο εισαγγελέας ανέφερε ότι, πριν από την κατάθεσή του στη Βουλή τον Σεπτέμβριο του 2022, του είχαν δοθεί εκ των προτέρων οι ερωτήσεις από τον Λαβράνο και τον Ντάλλα, ενώ ακολούθησε άμεση επικοινωνία μαζί τους μετά την ολοκλήρωσή της. Ο μάρτυρας δήλωσε ότι φέρει άδικα το βάρος των οικονομικών υποχρεώσεων της εταιρίας.

Κλείνοντας, ο εισαγγελέας επανήλθε στο ζήτημα των εταιρικών διασυνδέσεων, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως τα συμφέροντα των εταιριών του ομίλου Intellexa σε Ελλάδα, Κύπρο και Ιρλανδία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Όπως είπε, πρόκειται για εταιρίες του ίδιου πλέγματος, με κοινά πρόσωπα και οικονομικές συναλλαγές, στοιχείο που επιβεβαιώθηκε και από τον οικονομικό έλεγχο της ελληνικής εταιρίας.

Πηγή: dikastiko.gr