ΠΟΜΕΝΣ: Στρατιωτικοί δύο ταχυτήτων: “Κόβεται” το επίδομα επικινδυνότητας σε αποσπασμένους συνάδελφούς μας

Το εν λόγω επίδομα θεσπίστηκε ως αναγνώριση της ιδιαίτερης φύσης της στρατιωτικής υπηρεσίας, της επικινδυνότητας που απορρέει από την άσκηση των καθηκόντων των στελεχών, καθώς και της απασχόλησής τους πέραν του συνήθους ωραρίου ή χωρίς καθορισμένο ωράριο εργασίας. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 79 παρ. 2 του ανωτέρω νόμου, το επίδομα καταβάλλεται υπό την προϋπόθεση ότι τα στελέχη προσφέρουν υπηρεσία με πλήρη και αποκλειστική απασχόληση στα καθήκοντα και στις συνθήκες που δικαιολογούν τη χορήγησή του.

Παράλληλα, η ίδια διάταξη προβλέπει ότι σε περίπτωση απομάκρυνσης των στελεχών με απόσπαση, μετακίνηση, διάθεση ή εκπαιδευτική άδεια μεγαλύτερη των δύο (2) μηνών από τα καθήκοντα, τις θέσεις και τις συνθήκες που συνδέονται με την παροχή υπηρεσίας υπό την ιδιότητα του στελέχους και δικαιολογούν τη χορήγηση του επιδόματος, διακόπτεται η καταβολή του, με βεβαίωση του οικείου προϊσταμένου.

Στην πράξη, ωστόσο, ανακύπτει σοβαρός προβληματισμός ως προς την εφαρμογή της ρύθμισης στις περιπτώσεις αποσπάσεων στελεχών, ιδίως όταν αυτές πραγματοποιούνται για την κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών. Οι αποσπάσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις αποτελούν διοικητικό εργαλείο προσωρινού χαρακτήρα για την αντιμετώπιση ελλείψεων προσωπικού ή την κάλυψη εξειδικευμένων αναγκών σε Μονάδες και Υπηρεσίες.

Κατά συνέπεια, στις περιπτώσεις αυτές τα στελέχη αποσπώνται κατόπιν υπηρεσιακής απόφασης και προς εξυπηρέτηση των αναγκών της υπηρεσίας. Ως εκ τούτου, η ενδεχόμενη διακοπή της καταβολής του επιδόματος ιδιαιτέρων συνθηκών εργασίας και επικινδυνότητας δημιουργεί την εύλογη εντύπωση ότι τα στελέχη υφίστανται οικονομική επιβάρυνση εξαιτίας αποφάσεων που λαμβάνονται αποκλειστικά για την κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών.

Περαιτέρω, σε πολλές περιπτώσεις τα αποσπασμένα στελέχη εξακολουθούν να εκτελούν καθήκοντα συναφή με την ιδιότητά τους ή παρεμφερή με εκείνα των στελεχών που υπηρετούν οργανικά στη Μονάδα ή Υπηρεσία υποδοχής. Ως αποτέλεσμα, ενδέχεται στον ίδιο χώρο εργασίας να συνυπάρχουν στελέχη που εκτελούν παρόμοιο έργο, αλλά αντιμετωπίζονται διαφορετικά ως προς τις οικονομικές απολαβές τους, αποκλειστικά λόγω της διοικητικής τους κατάστασης.

Η διαφοροποίηση αυτή δημιουργεί συνθήκες άνισης μεταχείρισης μεταξύ στελεχών που προσφέρουν ισότιμα τις υπηρεσίες τους και πλήττει το αίσθημα δικαιοσύνης και το ηθικό του προσωπικού, ιδίως όταν η απόσπαση πραγματοποιείται για την κάλυψη αναγκών της υπηρεσίας.

Η Π.ΟΜ.ΕΝ.Σ., έχοντας ως βασική προτεραιότητα τη μέριμνα για το στρατιωτικό προσωπικό – το οποίο αποτελεί τον σημαντικότερο πολλαπλασιαστή ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων – θεωρεί ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση χρήζει επανεξέτασης ως προς την εφαρμογή της στις περιπτώσεις αποσπασμένων στελεχών.

Για τους λόγους αυτούς προτείνεται:

α. Η έκδοση διευκρινιστικής οδηγίας ή η ερμηνευτική αποσαφήνιση της εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 79 παρ. 2 του ν. 5265/2026 στις περιπτώσεις αποσπάσεων στελεχών.

β. Η συνέχιση της καταβολής του επιδόματος ιδιαιτέρων συνθηκών εργασίας και επικινδυνότητας στις περιπτώσεις όπου τα αποσπασμένα στελέχη εξακολουθούν να εκτελούν καθήκοντα που δικαιολογούν τη χορήγησή του.

γ. Η αποφυγή δημιουργίας συνθηκών άνισης μεταχείρισης μεταξύ στελεχών που επιτελούν παρόμοιο έργο στο πλαίσιο των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, ανεξαρτήτως της διοικητικής τους κατάστασης.

Ως εκ τούτου η ουσιαστική μέριμνα και η δίκαιη αντιμετώπιση του στρατιωτικού προσωπικού αποτελούν βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση υψηλού ηθικού και επιχειρησιακής ετοιμότητας. Στο πλαίσιο αυτό, η Π.ΟΜ.ΕΝ.Σ. προσβλέπει στις απαραίτητες θεσμικές παρεμβάσεις της Πολιτικής και Στρατιωτικής Ηγεσίας, ώστε να διασφαλιστεί η ίση και δίκαιη μεταχείριση των στελεχών που καλούνται να καλύψουν υπηρεσιακές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων.