Πρόεδρος Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδας: Κάθε δεκαετία πρέπει να ελέγχεται ο σκελετός των πολυκατοικιών

Όπως είπε επειδή η έρευνα για το συμβάν είναι υπό εξέλιξη και προκύπτουν διαρκώς νέα στοιχεία, οπότε με τη μέθοδο της αντιδιαστολής, «πρέπει να σκεφτούμε ποια είναι η κανονική διαδικασία που μας προστατεύει από τέτοια  περιστατικά. Υπάρχει και ένα σχέδιο για τη μελέτη θεμελίωσης, το οποίο είναι στατική μελέτη που έχει να κάνει με τον σκελετό του καινούργιου κτηρίου. Προφανώς όταν θέλουμε να πάμε στο όριο με τον γείτονα και ειδικά αν θέλουμε να πάμε και βαθύτερα, όπως συνέβη εδώ, να αποκαλύψουμε τα θεμέλια του ή ακόμα παρακάτω, αν δεν είναι το έδαφος πολύ ισχυρό, βραχώδες, δεν γίνεται να έχουμε κατακόρυφη εκσκαφή χωρίς πολύ ισχυρά μέτρα. Το πόσο ισχυρά θα είναι αυτά τα μέτρα, τα οποία προκύπτουν από τη μελέτη αντιστήριξης, ορίζεται από την τρωτότητα του γειτονικού κτηρίου. Δηλαδή θα μπορούσε να είναι ένα ευπαθές κτήριο, ένα κτήριο από τοιχοποιία ή ένα διατηρητέο ακόμα πιο ευπαθές, πιο εύτρωτο», προσέθεσε.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδας, «συνήθως γίνεται ένας πρωτοβάθμιος έλεγχος τρωτότητας. Γίνεται μια εκτίμηση, οπτική, δεν μπορεί δηλαδή να δει κάποιος σε βάθος. Έτσι δικαιολογείται να υπάρχει κάποιο πρόβλημα που δεν το βλέπει, το οποίο δεν είναι εμφανές, αλλά πρώτα θα πρέπει να έχει ακολουθήσει όλα όσα αναφέραμε για να φτάσει σε αυτή τη δικαιολογία».

«Άρα βαθμολογεί το κτήριο για την τρωτότητα του έναντι της εκσκαφής και παράλληλα η εκσκαφή γίνεται σταδιακά και με ισχυρά μέτρα. Θα έχετε δει υποστυλώματα μεταλλικά να κατεβαίνουν και να ρίχνουν το εκτοξευόμενο σκυρόδεμα, η επονομαζόμενη μέθοδος “τοίχος του Βερολίνου” ή εκτοξευόμενο σκυρόδεμα με αγκύρια ή διαφραγματικούς τοίχους μπετον. Όλα αυτά γίνονται όταν πάμε σε μεγάλο βάθος και σε όχι τόσο καλά εδάφη και μας προστατεύουν», ανέφερε χαρακτηριστικά και σημείωσε πως στη συγκεκριμένη περίπτωση, «κάτι από όλα αυτά δεν έγινε».

«Ή κατά την καθαίρεση ή κατά την κατεδάφιση του προηγουμένου κτίσματος, κάτι παραπάνω κατεδαφίστηκε ή δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία», προσέθεσε.

Όπως εξήγησε ο κ. Μπαρδάκης στην πολυκατοικία που κατέρρευσε δεν υπήρξε επαρκής αντιστήριξη, ωστόσο προσέθεσε πως πέραν αυτού ρόλο έπαιξε η παλαιότητά της.

«Κάτω από κάθε πέδιλο, όπως και εκεί που πατάμε εμείς κάτω από το παπούτσι, μας δημιουργείται ένας βολβός. Δηλαδή μία σβώλος τάσεων. Αν κόψεις ένα κομμάτι, αυτός είναι ασθενής και μετά αστοχεί το έδαφος, άρα πρέπει να έχει γίνει αντιστήριξη, για να το κρατήσει. Κρατάει αυτή την περιοχή πριν κόψεις και της δημιουργήσεις πρόβλημα για να την κρατήσει στη θέση της. Είναι δεδομένο ότι εδώ η αντιστήριξη, με όποια μορφή και αν είχε, που δεν την βλέπουμε γιατί είναι πάνω στα συντρίμμια, δεν ήταν επαρκής», συμπλήρωσε.

Προσέθεσε ότι όταν υπάρχουν «μικρές ρωγμές και μικρές βλάβες γίνεται κάποιος να παρέμβει. Αν το αφήσει και περάσει καιρός και μετά το πιάσει στη φάση της επιτάχυνσης δεν προλαβαίνει».

«Αν εξελιχθεί τόσο πολύ το φαινόμενο που μετά επιταχύνεται, δηλαδή η κλίση που πήρε σημαίνει ότι αστόχησε το έδαφος, άρχισε να καθιζάνει το πέδιλο, το θεμέλιο του. Γι’ αυτό έβλεπαν και απόκλιση από την κατακόρυφο. Από ένα σημείο και μετά δεν προλαβαίνεις να το μαζέψεις», προσέθεσε.

Ακόμα ανέφερε ότι η πλειονότητα των κατασκευών στη χώρα μας είναι παλιές και η πολυκατοικία που κατέρρευσε θα έπρεπε να έχει βαθμολογηθεί ως εύτρωτη.

«Υπάρχει διάταξη που λέει για κάθε 10 χρόνια πρέπει να επιθεωρούνται οι σκελετοί όλων των κατοικιών, των πολυκατοικιών» αλλά δεν τηρείται, καθώς δεν υπάρχει ελεγκτικός μηχανισμός που να πιστοποιεί ότι όντως έγινε έλεγχος στην πολυκατοικία. Δεν έχουμε κουλτούρα συντήρησης», υπογράμμισε και συμπλήρωσε πως η συγκεκριμένη κουλτούρα αναπτύσσεται στα δημόσια έργα αλλά όχι στα ιδιωτικά. «Πρέπει να μπούμε στη διαδικασία σιγά σιγά να τα συντηρούμε αφενός και να τα ενισχύουμε κιόλας», προσέθεσε.