ΣΥΡΙΖA: Ο Μητσοτάκης εμπλέκει τη χώρα στους πολεμικούς σχεδιασμούς Τραμπ-Νετανιάχου

Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η χθεσινή συνάντηση των τριών στην Κύπρο. Διότι αφενός ο Έλληνας πρωθυπουργός, ως όφειλε, έδειξε τη στήριξή του στην Κύπρο, αφετέρου πήρε αγκαζέ τον Γάλλο πρόεδρο, ο οποίος έχει παρουσιαστεί τις τελευταίες ημέρες ως ο αμυντικός προστάτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω μιας πυρηνικής ασπίδας, την οποία μάθαμε ότι θα δημιουργήσει και η οποία με πολύ μεγάλη χαρά μετέδωσαν τα μεγάλα μέσα της χώρας που θα καλύψει και τη χώρα μας. Αναρωτιόμαστε ποιο θα είναι το κόστος αυτής της ασπίδας ή αν θα μας την κάνει δώρο ο Γάλλος πρόεδρος επειδή μας αγαπάει πολύ και επειδή τιμά την ιστορία και τον πολιτισμό της Ελλάδας. Και φαντάζομαι ότι αν την κάνει δώρο σ’ εμάς θα την κάνει δώρο και στους Κύπριους, επειδή τιμά την ιστορία της Μεγαλονήσου.

Εδώ έχουμε μια πολύ δύσκολη εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο. Σε έναν πόλεμο τον οποίο δεν ξεκινήσαμε. Σε έναν πόλεμο που ξεκίνησε κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και κάθε πρόβλεψης της καταστατικής Χάρτας του ΟΗΕ. Και έχουμε μία Ελλάδα η οποία μπαίνει όλο και πιο βαθιά στους πολεμικούς σχεδιασμούς, με πρόσχημα τη βοήθεια στην Κύπρο, την οποία θα οφείλαμε να δώσουμε. Και με μία κλιμάκωση από πλευράς μας, την οποία δεν έχει συζητήσει η Ελληνική Βουλή, δεν έχουν ενημερωθεί οι πολιτικοί αρχηγοί της χώρας. Και προχωράει σε μία Ι.Χ. εξωτερική πολιτική η κυβέρνηση, χωρίς να ενημερώνει κανέναν.

Είναι ψευδεπίγραφο το αφήγημα της κυβέρνησης περί αμυντικής θωράκισης της χώρας. Διότι είναι άλλο ζήτημα το να εξοπλίζεται μία χώρα η οποία βρίσκεται σε μία επικίνδυνη, ομολογουμένως, γειτονιά και να υπερασπίζεται την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, εφόσον της ζητήθηκε. Και είναι άλλο ζήτημα το να παρέχονται οπλικά συστήματα, τα οποία έχουν αγοραστεί από τον ελληνικό λαό για την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας, σε αμυντικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ, για τους οποίους εμείς, ως χώρα, δεν έχουμε γνώση. Άρα λοιπόν, το να προστατεύουμε το έδαφος της χώρας μας ή την Κύπρο, εφόσον μας ζητήθηκε, δεν έχει καμία σχέση με τους σχεδιασμούς στους οποίους μας εκθέτει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Η Ελλάδα, με τη θέση τη γεωγραφική και την ιστορική που κατέχει και με τη θέση του μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όφειλε να έχει αναλάβει από την πρώτη στιγμή διπλωματικές πρωτοβουλίες, ούτως ώστε να λυθεί αυτή η κρίση μέσω του διαλόγου -αν μπορούσε να λυθεί. Αλλά σίγουρα όφειλε η κυβέρνηση -και ειδικά την περίοδο που βρισκόμαστε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ως μη μόνιμο μέλος- να έχει αναλάβει πρωτοβουλίες. Δεν το έπραξε.

Βαδίζουμε σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια. Η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη είχε γίνει εμφανής και από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Όταν δύο έθνη με τα οποία μας συνδέουν ιστορικοί δεσμοί φιλίας και πολιτισμικής και θρησκευτικής συνάφειας εμπλέκονται σε μια πολεμική σύρραξη, για την οποία η Ελλάδα δεν λαμβάνει καμία διπλωματική πρωτοβουλία, αλλά από την πρώτη μέρα διαλέγει πλευρά και στέλνει όπλα. Και αντιθέτως η Τουρκία, που δεν έχει τις ίδιες σχέσεις, πολιτισμικές και θρησκευτικές, με τους δύο αντιμαχόμενους, αναλαμβάνει την διπλωματική πρωτοβουλία, αντιλαμβανόμαστε ότι η Ελλάδα υποβαθμίζεται και στο διεθνές σκηνικό ως ένας πρόθυμος σύμμαχος της Δύσης και όχι ως ένας σοβαρός παίκτης.

Και η πολυδιάστατη και δυναμική εξωτερική πολιτική, που εφαρμοζόταν από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα και υπουργό Εξωτερικών τον Νίκο Κοτζιά, έχει ξεχαστεί. Έχει παραδοθεί στα ντουλάπια της ιστορίας. Αλλά τότε η Ελλάδα κατάφερνε νίκες στο διεθνές πεδίο.

Για την εκτόξευση του πληθωρισμού

Στα σημερινά πρωτοσέλιδα υπάρχει η δήλωση της προέδρου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η οποία καλεί τους πολίτες «να προετοιμαστούν για το αδιανόητο». Λέει ότι κάθε 10 δολάρια που ανεβαίνει η τιμή του βαρελιού του πετρελαίου, αυξάνεται κατά 0,4 μονάδες ο παγκόσμιος πληθωρισμός. Μαθαίνουμε ότι συνεδρίασε χτες το Eurogroup εκτάκτως, για να συζητήσει μέτρα. Δεν μαθαίνουμε τι μέτρα συζητήθηκαν. Να θυμίσω ότι το 2022, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος Ρωσίας – Ουκρανίας, κι ενώ δεν είχαμε αντίστοιχο ξέσπασμα του πληθωρισμού όπως το σημερινό, είχαν ληφθεί μέτρα όπως η μείωση των έμμεσων φόρων, η μείωση των φόρων στα καύσιμα, σε επίπεδο Ευρώπης, τα οποία δεν εφαρμόστηκαν, βέβαια, στη χώρα. Άρα, τα όπλα υπάρχουν.

Υπάρχουν συγκεκριμένοι ολιγοπωλιακοί όμιλοι οι οποίοι όχι απλά κερδίζουν: θησαυρίζουν. Οι προμηθευτές των καυσίμων, οι μεγάλες αλυσίδες των σούπερ μάρκετ και οι μεγάλοι προμηθευτές των σούπερ μάρκετ από τις ανατιμήσεις, οι οποίες ήδη υπάρξουν και θα ενταθούν το επόμενο διάστημα, αν δεν ληφθούν μέτρα από την κυβέρνηση, θησαυρίζουν. Βγάζουν υπερκέρδη, απρόσμενα, στις πλάτες των πολιτών.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι: η κυβέρνηση θα λάβει αυτή τη φορά μέτρα; Πρέπει να πιεστεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη να λάβει μέτρα προστασίας των καταναλωτών. Έχουμε ένα παράδοξο στις δημοσκοπήσεις που δημοσιεύθηκαν χθες: Ότι ενώ η δυσαρέσκεια προς την κυβέρνηση αυξάνεται και ενώ η συντριπτική πλειοψηφία θεωρεί ότι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση, τα ποσοστά του Μητσοτάκη αυξάνονται. Και αυτό είναι απόρροια αφενός της έκτακτης κατάστασης, όταν υπάρχει δηλαδή ένας κίνδυνος ακόμη και για την ασφάλεια της χώρας. Είναι αυτό που οι Αμερικανοί αποκαλούν “rally around the flag”, η συσπείρωση γύρω από τη σημαία, γύρω από την κυβέρνηση, έχει μία λογική σε τέτοιες περιστάσεις. Αφετέρου, όμως, η πολυδιάσπαση στον προοδευτικό χώρο και στην Αριστερά είναι αυτή που έχει οδηγήσει τις δυνάμεις αυτές, που θα όφειλαν να βρίσκονται απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και που δεν επιλέγουν να τον ψηφίσουν, στο σπίτι τους και στην αδιαφορία. Οφείλει ο προοδευτικός χώρος και η Αριστερά, το επόμενο διάστημα, να ξεπεράσει τους μικροκομματικούς εγωισμούς, να βάλει το εμείς πάνω από το εγώ, τα επιμέρους εγώ και τα οφέλη του τύπου «τσίμπησαμε μία ή δύο μονάδες» ή το «υπάρχουμε ή δεν υπάρχουμε στην καταγραφή των δημοσκοπήσεων», γιατί κάποιες από τις δυνάμεις που εμπλέκονται στον διάλογο δεν καταγράφονται καν άνω του 1% στις δημοσκοπήσεις.

Οφείλουμε λοιπόν να σταματήσουμε τις μικροκομματικές προβλέψεις και να κοιτάξουμε τη μεγάλη εικόνα. Να δούμε ότι η χώρα οδηγείται σε επικίνδυνα μονοπάτια, στα οποία δεν θέλει κανένας μας να βαδίσει, και οφείλουμε να δώσουμε λύση.

Να προσπαθήσουμε να τα βρούμε, επιτέλους. Πρώτα απ’ όλα σε ένα μίνιμουμ προοδευτικό πρόγραμμα, το οποίο αυτή τη στιγμή λέει: προστασία του καταναλωτή. Δηλαδή δεν μπορούν οι προοδευτικές δυνάμεις αυτή τη στιγμή να συμφωνήσουν στο ότι χρειάζονται συγκεκριμένα μέτρα για μείωση του ΦΠΑ, μείωση του Ενιαίου Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα και πλαφόν στο περιθώριο κέρδους σε καύσιμα και προϊόντα των σούπερ μάρκετ;

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ