Τί προβλέπει το προεδρικό διάταγμα για τους Κούρδους στην Συρία

Το διάταγμα προβλέπει, μεταξύ άλλων, την αναγνώριση της κουρδικής ταυτότητας ως αναπόσπαστου μέρους της συριακής εθνικής ταυτότητας, τη δυνατότητα διδασκαλίας της κουρδικής γλώσσας, την αποκατάσταση της ιθαγένειας για Κούρδους που είχαν στερηθεί τα δικαιώματά τους από την απογραφή του 1962, καθώς και την καθιέρωση της Νεβρόζ ως επίσημης εθνικής αργίας.

Η διακήρυξη ξεκινά με την πολιτική και θεσμική αναγνώριση των Κούρδων ως αναπόσαστου στοιχείου του συριακού λαού.
Στο πρώτο άρθρο τονίζεται ότι η κουρδική ταυτότητα —πολιτιστική και γλωσσική— αποτελεί οργανικό μέρος της ενιαίας αλλά πολυμορφικής συριακής εθνικής ταυτότητας, απορρίπτοντας κάθε αντίληψη περί διαχωρισμού.

Στο δεύτερο άρθρο, το κράτος αναλαμβάνει ρητή δέσμευση προστασίας της πολιτιστικής και γλωσσικής πολυμορφίας. Προβλέπεται το δικαίωμα των Κούρδων πολιτών να διατηρούν, να αναβιώνουν και να αναπτύσσουν την πολιτιστική τους κληρονομιά, τις τέχνες και τη μητρική τους γλώσσα, με τη διαβεβαίωση ότι όλα αυτά εντάσσονται στο πλαίσιο της συριακής κρατικής κυριαρχίας.

Το τρίτο άρθρο εισάγει μια από τις πιο ουσιαστικές αλλαγές, καθώς αναγνωρίζει την κουρδική ως εθνική γλώσσα και επιτρέπει τη διδασκαλία της τόσο στη δημόσια όσο και στην ιδιωτική εκπαίδευση σε περιοχές με σημαντικό κουρδικό πληθυσμό. Η διδασκαλία μπορεί να γίνεται είτε ως μάθημα επιλογής είτε στο πλαίσιο πολιτιστικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.

Το τέταρτο άρθρο αντιμετωπίζει ένα από τα πιο χρόνια και ευαίσθητα ζητήματα, εκείνο της ιθαγένειας. Καταργούνται όλες οι έκτακτες νομοθεσίες και τα μέτρα που συνδέονταν με την απογραφή του 1962 στο κυβερνείο Χασάκα και αποκαθίσταται η συριακή υπηκοότητα για όλους τους Κούρδους που ζουν στη χώρα, ακόμη και για όσους δεν είχαν καταγραφεί κατά τη γέννησή τους, με πλήρη ισότητα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων.

Με το πέμπτο άρθρο, η διακήρυξη αποκτά και ισχυρό συμβολικό χαρακτήρα, καθώς η Νεβρόζ, στις 21 Μαρτίου, καθιερώνεται ως επίσημη, αμειβόμενη αργία σε ολόκληρη τη Συρία, αναγνωριζόμενη ως εθνική εορτή που συμβολίζει την άνοιξη και την αδελφοσύνη.

Στο έκτο άρθρο, το κράτος δεσμεύει τα δημόσια μέσα ενημέρωσης και τα εκπαιδευτικά ιδρύματα να υιοθετήσουν έναν συμπεριληπτικό εθνικό λόγο, ενώ ταυτόχρονα θεσπίζεται ρητή απαγόρευση κάθε μορφής διάκρισης ή αποκλεισμού με βάση την εθνότητα ή τη γλώσσα. Παράλληλα, προβλέπεται η επιβολή κυρώσεων σε όσους υποκινούν εθνική διχόνοια.

Το έβδομο άρθρο έχει εφαρμοστικό χαρακτήρα, αναθέτοντας στα αρμόδια υπουργεία και τις κρατικές αρχές την έκδοση των αναγκαίων εκτελεστικών πράξεων για την υλοποίηση των προβλέψεων της διακήρυξης, καθένα στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του.

Τέλος, το όγδοο άρθρο ορίζει ότι η διακήρυξη τίθεται σε ισχύ από τη στιγμή της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθιστώντας άμεσα εκτελεστές τις προβλέψεις της.