Το Middle East Eye για την πυρηνική κούρσα και την Τουρκία

«Ειλικρινά, δεν θέλουμε να δούμε δραματικές αλλαγές που θα αλλοιώσουν την ισορροπία στην περιοχή. Υπάρχει μια συγκεκριμένη ισορροπία δυνάμεων. Η διατάραξή της θα έπληττε σοβαρά το πνεύμα συνεργασίας στην περιοχή», δήλωσε. Και πρόσθεσε: «Θα μπορούσε επίσης να ωθήσει χώρες που ερμηνεύουν διαφορετικά την κατάσταση και έχουν άλλα ζητήματα με το Ιράν να καταβάλουν προσπάθειες για την απόκτηση πυρηνικών όπλων. Σε μια τέτοια περίπτωση, ενδέχεται αναπόφευκτα να χρειαστεί να συμμετάσχουμε στην ίδια αυτή κούρσα. Δεν θεωρώ ότι κάτι τέτοιο θα ήταν ωφέλιμο για την περιοχή».

Σε συνέντευξή του στο CNN Türk στις 9 Φεβρουαρίου, ο Φιντάν δέχθηκε επανειλημμένες ερωτήσεις για το εάν η Τουρκία θα έπρεπε να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, αποφεύγοντας ωστόσο να απαντήσει ευθέως. Τελικώς περιορίστηκε να σημειώσει ότι μια τέτοια απόφαση θα έπρεπε να αξιολογηθεί στο πλαίσιο ενός ευρύτερου στρατηγικού πλαισίου, λαμβάνοντας υπόψη κρίσιμες παραμέτρους ασφαλείας.

Σύμφωνα με το Middle East Eye, για δεκαετίες η Άγκυρα αντιμετώπιζε την πυρηνική κούρσα εξοπλισμών ως κατάλοιπο του Ψυχρού Πολέμου. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου, η τουρκική ηγεσία θεωρούσε ότι καλυπτόταν επαρκώς από την παρουσία αμερικανικών πυρηνικών όπλων στη βάση του Ιντσιρλίκ, στα Άδανα, γεγονός που ενέτασσε την Τουρκία στην πυρηνική ομπρέλα του ΝΑΤΟ και λειτουργούσε ως κρίσιμος αποτρεπτικός παράγοντας.

Σήμερα, ωστόσο, η εμπιστοσύνη σε αυτή την αρχιτεκτονική ασφάλειας εμφανίζεται πιο εύθραυστη. Η σταδιακή αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από τη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με τη συζήτηση για το μέλλον του ΝΑΤΟ υπό την προεδρία Τραμπ, έχει εντείνει την ανησυχία στην Άγκυρα ως προς το κατά πόσο η Συμμαχία θα υπερασπιζόταν απερίφραστα την Τουρκία σε περίπτωση σοβαρής κρίσης.

Παρότι η Τουρκία δεν διαθέτει ενεργό στρατιωτικό πυρηνικό πρόγραμμα και δεν έχει ανακοινώσει πρόθεση ανάπτυξης πυρηνικών όπλων, το εσωτερικό κλίμα φαίνεται να μεταβάλλεται, όπως επισημαίνει ο Ragip Soylu. Δημοσκοπήσεις και ο δημόσιος διάλογος καταγράφουν αυξανόμενη υποστήριξη υπέρ μιας ανεξάρτητης πυρηνικής αποτροπής.

Εάν το Ιράν ή άλλη περιφερειακή δύναμη αποκτήσει τελικά πυρηνικές δυνατότητες, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να παραμείνουν στο περιθώριο χώρες όπως η Τουρκία ή η Σαουδική Αραβία. Σε αυτό το πλαίσιο, η Σαουδική Αραβία φέρεται να έχει εξετάσει εγγυήσεις ασφάλειας μέσω στενότερων δεσμών με το πυρηνικά οπλισμένο Πακιστάν, ενώ η Άγκυρα προκρίνει τη δημιουργία μιας περιφερειακής πλατφόρμας συνεργασίας για την ασφάλεια.

Η ίδια αυτή αβεβαιότητα έχει οδηγήσει τη Γαλλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες να εξετάζουν την επέκταση μιας ευρωπαϊκής πυρηνικής ομπρέλας.