Άργυρος: Το μέταλλο του διαβόλου!

Παρέθεσε ως βασικά αίτια τα μεγάλα ελλείμματα στην προσφορά, τις απειλητικές μεγάλες χρηματοοικονομικές προκλήσεις και την αποκλιμάκωση των επιτοκίων. Η πρόβλεψή της ακυρώνεται στα μέσα Ιανουαρίου του 2026. Επί σειράν ετών κυκλοφορούν επίμονες φήμες για το Χρηματιστήριο Μετάλλων του Σικάγου (CME), αλλά και για άλλα χρηματιστήρια προθεσμιακών συμβολαίων, ως προς το γεγονός ότι επιτρέπουν υπερβολικά μεγάλο αριθμό συμβάσεων με προθεσμία μελλοντικής αγοράς αργύρου.

Τα συμβόλαια υποστηρίζονται από το μέταλλο σε φυσική μορφή, γεγονός που συνεπάγεται ότι ο επενδυτής έχει το δικαίωμα στην εκπλήρωση του συμβολαίου του να εξοφληθεί με ράβδους αργύρου. Η κατάσταση όμως εξελίσσεται κατά τον πλέον γελοίο τρόπο και σε πείσμα του γεγονότος ότι οι πληροφορίες που διαχέονται δεν επιτρέπουν τον σχηματισμό μίας πλήρους και σαφέστατης εικόνας της αγοράς του πολύτιμου μετάλλου. Συνεπακόλουθα δεν επιτρέπουν την εξαγωγή καθοριστικών συμπερασμάτων. Αποχρώσες ενδείξεις, όμως, τείνουν προς την επιδείνωση των ανατροπών στην αγορά.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του CME, τα τρέχοντα αποθέματα αργύρου ανέρχονται σε 440 εκατομμύρια ουγγιές, αλλά τα υπάρχοντα προθεσμιακά συμβόλαια αγοράς του πολύτιμου μετάλλου με λήξη στις 26 Μαρτίου 2026 ανέρχονται σε 150.200. Με δεδομένο ότι κάθε συμβόλαιο αντιπροσωπεύει δικαίωμα αγοράς 5.000 ουγγιών, συνεπάγεται πως στην λήξη του συνόλου των συμβολαίων το CME υποχρεούται να κατέχει 751.εκατομμύρια ουγγιές για να εξοφλήσει τα συμβόλαια αγοράς. Δηλαδή 1,7 φορές τον όγκο του αργύρου, που κατέχει τώρα σε φυσική μορφή.

Πάντως το απαιτούμενο πλεόνασμα στο μέταλλο, απλώς δεν υπάρχει, δεδομένο που στοιχειοθετεί πως το χρηματιστήριο δέχεται προθεσμιακά συμβόλαια προς διαπραγμάτευση, τα οποία πάντως δεν έχει την δυνατότητα να εκπληρώσει στην λήξη τους. Το συγκεκριμένο στοιχείο εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την παραβολική πορεία των τιμών του πολύτιμου μετάλλου και ίσως συνιστά το κύριο αίτιο για την παταγώδη διάψευση των προβλέψεων της BANK OF AMERICA.

Ανόητες Κινήσεις

Όμως το Χρηματιστήριο Μετάλλων του Σικάγου (CME) αντί να αντιμετωπίσει το δεινό του πρόβλημα, επιλέγει την εισαγωγή προς διαπραγμάτευση νέων προθεσμιακών συμβολαίων στον άργυρο, των αποκαλούμενων “μικρών”, που αντιπροσωπεύουν το δικαίωμα αγοράς ή πώλησης μόλις 100 ουγγιών του πολύτιμου μετάλλου, αντί των καθορισμένων 5.000. Ο νέος τύπος συμβολαίων εκκαθαρίζεται χρηματοοικονομικά, γεγονός που συνεπάγεται πως δεν υποστηρίζεται από το μέταλλο στην φυσική του μορφή.

Το CME αντί να προβεί στις αναγκαίες κινήσεις για να καλύψει το κενό των αποθεμάτων, αποκαθιστώντας το φυσικό μέταλλο στα υπάρχοντα προθεσμιακά συμβόλαια στο σύνολό τους, πολλαπλασιάζει τον όγκο της αγοράς με παράγωγα, που εκκαθαρίζονται χρηματοοικονομικά χωρίς να υπάρχει καμία έκθεση στον άργυρο. Αναπόφευκτα η κίνηση δεν ανατρέπει απολύτως κανέναν κίνδυνο και επιπλέον δεν απομακρύνει μία συστημική απειλή, που αποτιμάται στις τρέχουσες τιμές του μετάλλου στα $11 τρισ., ποσόν που αντιστοιχεί στον μέσο ημερήσιο όγκο συναλλαγών σε προθεσμιακά συμβόλαια του Χρηματιστηρίου Μετάλλων του Σικάγου (CME).

Πολλοί αδιαφορούν από την στιγμή που παραβλέπουν τον συστημικό χαρακτήρα του προβλήματος και δεν συνεκτιμούν το τι πρόκειται να συμβεί στο χρηματοοικονομικό σύστημα, όταν οι συναλλασσόμενοι αντιληφθούν ότι το CME επιτρέπει την διαπραγμάτευση συμβολαίων σε παράγωγα χωρίς να υπάρχει υποκείμενη αξία σε φυσικό μέταλλο. Υπάρχουν πλέον μικρά περιθώρια χρόνου έως τις 26 Μαρτίου, αν και αναμφίβολα, όπως και κατά το 2008, υπάρχουν αρκετοί που αντιλαμβάνονται την φύση του προβλήματος και τοποθετούνται ανάλογα για να αποκομίσουν ενδεχόμενα κέρδη της τάξης του 10% ή ακόμα και 30%.

Παράλληλες απειλές

Μόλις προ μερικών εβδομάδων κινεζικοί μεταλλουργικοί όμιλοι επικοινωνούν με εταιρείες παραγωγής ορυκτού αργύρου στο Περού προσφέροντας $8 ανά ουγγιά επιπλέον της τιμής αναφοράς του πολύτιμου μετάλλου στο Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων (Comex) της Νέας Υόρκης. Μερικές ημέρες αργότερα, μεγάλος ινδικός μεταλλευτικός όμιλος επικοινωνεί με τις ίδιες εταιρείες στο Περού, προσφέροντας $10 επιπλέον σε σχέση με την τιμή αναφοράς του αργύρου στο ίδιο χρηματιστήριο στην Νέα Υόρκη.

Επιπλέον με την έναρξη του νέου έτους το Πεκίνο επιβάλλει στις εξαγωγές αργύρου τους ίδιους αυστηρούς περιορισμούς, που επιβάλλει και στις πολύτιμες σπάνιες γαίες. Οι κινήσεις προδίδουν ότι υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για επικίνδυνα προβλήματα στην προσφορά του αργύρου στην Ινδία και στην Κίνα, που επιχειρείται να καλυφθούν με πυροσβεστικές κινήσεις.

Δεν πρόκειται για έκπληξη, από την στιγμή που η αγορά πολύτιμων μετάλλων γνωρίζει από το πρώτο δεκαήμερο του περασμένου Νοεμβρίου πως η Κίνα αντιμετωπίζει σοβαρά ελλείμματα στην προσφορά αργύρου στην εσωτερική της αγορά σε σχέση με την ζήτηση. Η σημαντικότερη απόδειξη για την ύπαρξη σοβαρού προβλήματος έρχεται από το Χρηματιστήριο της Σαγκάης, όπου η τιμή αναφοράς ανά ουγγιά αργύρου ορίζεται στα $103,80, όταν στην Νέα Υόρκη αντιστοιχεί στα $92, με αποτέλεσμα η διαφορά τιμών μεταξύ των δύο χρηματιστηρίων να διαμορφώνεται στα $11,80, από τα $8 της περιόδου των εορτών.

Μία άλλη σοβαρή αποχρώσα ένδειξη προκύπτει από την σχέση των τιμών του αργύρου με τις αντίστοιχες του χρυσού ανά ουγγιά, όπου από το 125:1 της περιόδου της υγειονομικής κρίσης του 2020, περιορίζεται στις αρχές του 2024 στο 87:1, αν και υποχωρεί περαιτέρω από την στιγμή που ο ανοδικός κύκλος των τιμών του αργύρου εμφανίζει χρονική υστέρηση σε σχέση με τον χρυσό, για να διαμορφωθεί στο 85,1:1 στα τέλη του έτους. Στην λήξη του πρώτου εννεαμήνου του 2025 διαμορφώνεται στο 82,1, στο πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου του 2025 στο 80:1 και στα μέσα Ιανουαρίου του 2026 στο 51,1:1, πιστοποιώντας πως ο ρυθμός ανόδου των τιμών του αργύρου διατηρεί δραστικά μεγαλύτερη ταχύτητα από τον ανάλογο των τιμών του χρυσού.

Πρόκειται για μία ειρωνεία των καιρών, όπου τα πολύτιμα μέταλλα καταλήγουν να αποτελούν “τα τελευταία άχυρα που λυγίζουν την πλάτη της καμήλου” για ένα χρηματοοικονομικό σύστημα που επιβαρύνεται με έναν τεράστιο όγκο χρεών σε χρήμα χωρίς υποκείμενη αξία. Το δεινό πρόβλημα για τον άργυρο και άλλα πολύτιμα μέταλλα θα επιδεινωθεί δραματικά, όταν ο μεγάλος όγκος των επενδυτών αντιληφθεί πως δεν υπάρχουν σε φυσική μορφή οι απαιτούμενοι όγκοι για να καλύψουν τις προθεσμιακές συναλλαγές και τα παράγωγα στα μεγάλα χρηματιστήρια