Εκτός από τον πληθωρισμό, υπάρχει και η κερδοσκοπία…

Η αύξηση της τιμής του πετρελαίου, που εξακολούθησε κι εχθές (30% πάνω το φυσικό αέριο και 114 $/β το Μπρέντ), μετά τον εμπρησμό του μεγαλύτερου κοιτάσματος φυσικού αερίου στο Ιράν, από τους Ισραηλινούς βομβαρδισμούς, άνοιξε την όρεξη της κερδοσκοπίας για “επιτάχυνση του γενικού επιπέδου των τιμών”, με το πρόσχημα του “πληθωρισμού κόστους”, ενώ η συνολική ζήτηση – το βασικό αίτιο των ανατιμήσεων – υποχωρεί παγκοσμίως. Πολλοί μιλούν για οικονομική ύφεση.

Η εντεύθεν πληθωριστική ψυχολογία, καλλιεργούμενη κι από τα διεθνή καρτέλ, και συντηρούμενη από την ανησυχία παράτασης του πολέμου στην Μέση Ανατολή, οφείλει να καταπολεμηθεί από τις δημοκρατικές κυβερνήσεις, με την ίδια σφοδρότητα που προσβάλλεται το πυρηνικό πρόγραμμα των μουλάδων του Ιράν.

Αν τα ιρανικά πυρηνικά απειλούν την επιβίωση στον πλανήτη, ο πληθωρισμός υποσκάπτει την κοινωνική συνοχή στις δημοκρατίες, όπου η άνοδος του κόστους ζωής, μετά από την πιστωτική κρίση του 2010, την πανδημία του κινεζοϊού το 2019 και τον Ουκρανικό πόλεμο από τετραετίας, έχει πλήξει τις ασθενέστερες οικονομικώς τάξεις, που πληθύνονται σε Αμερική κι Ευρώπη, όπου μόνο το 1% του πληθυσμού ευημερεί και πλουτίζει.

Η μάχη του πληθωρισμού στην Αμερική ήδη διεξάγεται, αφού εχθές η Κεντρική Τράπεζα, γνωστή ως FED, κράτησε αμετάβλητα τα επιτόκια στο 4% – όπερ ακατανόητο μεν για τον πολύ κόσμο, αλλά για τους ειδήμονες απαραίτητο, να αποτραπεί η υπερθέρμανση της οικονομίας από τις Τραπεζικές πιστώσεις, που αυξάνουν την ρευστότητα. Επίσης, ο πρόεδρος Τραμπ επέτρεψε σε πετρελαιοφόρα και πλοία χύδην φορτίων τρίτων χωρών (πχ ελληνικών και ελληνόκτητων) να προσεγγίζουν τα Αμερικανικά λιμάνια με πετρέλαιο και λιπάσματα, όπου ήταν αποκλεισμένα από το 1920.

Το ομοσπονδιακό υπουργείο Ενεργείας αδειοδότησε την αξιοποίηση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στα ανοικτά του Ειρηνικού ωκεανού της Καλιφόρνια. Ο σκιώδης ρωσικός στόλος πετρελαιοφόρων θα προμηθεύει ελεύθερα με φθηνό αργό τις αγορές. Προφανώς τα μέτρα αυτά στοχεύουν στην αύξηση της προσφοράς των καταναλωτικών αγαθών, που είναι η μόνη μέθοδος χαλιναγώγησης του πληθωρισμού και όχι τα πλαφόν του κ. Θεοδωρικάκου, που δεν μπορεί να λησμονήσει τις αριστερές του καταβολές.

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που συνέρχεται εκτάκτως στις Βρυξέλλες, εμφανίζεται διχασμένο μεταξύ των “πράσινων” πρωθυπουργών και των “ρεαλιστών”, που ζητούν την κατάργηση των φόρων “εμπορίας ρύπων”, που δίνουν επιχειρήματα στην ΔΕΔΔΗΕ για αφαιμάξεις των γλίσχρων εισοδημάτων εν Ελλάδι. Στην Ιταλία, αντιθέτως, η κα Μελόνι αποφάσισε να μειώσει τους φόρους των υγρών καυσίμων κατά 25 σεντς το λίτρο, για διάρκεια τριών εβδομάδων.

Ο ελληνικός “πληθωρισμός φόρων”

Στην Ελλάδα έχουμε “πληθωρισμό φόρων”, μετά τα κατάπτυστα μνημόνια που επέβαλαν οι ξυλοσχίστες του παράτυπου ΕΚΟΦΙΝ, για να διασώσουν τις Ευρωπαϊκές Τράπεζες, που είχαν προηγουμένως οργιάσει με αφειδείς πιστώσεις των “Ολυμπιακών παιγνίων” (Olympic games). Τώρα, παρέχονται μικρές αυξήσεις στους μισθοβιώτους, αλλά για να μην εξαφανισθεί κι αυτός ο “μέσος μισθός” των 1570 ευρώ μηνιαίως (μείον τις κρατήσεις), κι άντε να ζήσεις μετά, σκόπιμη θα ήταν η μείωση του ΕΝΦΙΑ, ΦΠΑ, φόρου εισοδήματος και υγρών καυσίμων και η απαλλαγή των συνταξιούχων με εισόδημα έως 20.000 ευρώ ετησίως.

Σε μία χώρα, όπου μόνο οι φορολογικές ασυλίες κοστίζουν στο δημόσιο 23 δισ. ευρώ, υπάρχουν τεράστια περιθώρια αναπληρώσεως των δημοσίων εσόδων από τις μειώσεις της φορολογίας, αλλά η κυβέρνηση αποφεύγει να δυσαρεστήσει τα κατεστημένα συμφέροντα. Από το σημείο αυτό, μόνο η απελευθέρωση της οικονομίας από τα ποικιλώνυμα καρτέλ και τις ιδεοληψίες της Ευρωπαϊκής “διαίρεσης” (*), στις οποίες προσετέθη και του ηλεκτρικού ρεύματος την τελευταία 10ετία, θα μπορούσε να ρίξει το κόστος ζωής, που είναι πολύ υψηλότερο του πληθωρισμού του κ. Γιαννάκη Στουρνάρα της ΤτΕ.

(*) Όπως η απαγόρευση των μηχανών εσωτερικής καύσεως το 2030 που κατήγγειλε ο διευθύνων την Γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes.