Γιατί η Ελλάδα πληρώνει την βενζίνη με σχεδόν 1/5 του βασικού μισθού
13/04/2026
Ενώ το κυβερνητικό αφήγημα επιμένει να βαφτίζει την ακρίβεια στα καύσιμα ως “εισαγόμενη”, αποδίδοντάς την αποκλειστικά στις διεθνείς συγκυρίες, τα στοιχεία της Eurostat και του Weekly Oil Bulletin αποκαλύπτουν μια πολύ πιο ζοφερή πραγματικότητα: Η Ελλάδα δεν είναι απλώς ακριβή, είναι η χώρα όπου η μετακίνηση τείνει να μετατραπεί σε είδος πολυτελείας.
Σύμφωνα με τα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία, ένας εργαζόμενος στην Ελλάδα, που αμείβεται με τον μέσο μισθό, καλείται να “θυσιάσει” το 19,5% του μηνιαίου εισοδήματός του, για να γεμίσει το ρεζερβουάρ του βενζίνη μόλις δύο φορές (100 λίτρα). Ενώ στην Γερμανία ή στην Ολλανδία, ο εργαζόμενος δαπανά, για την ίδια ποσότητα καυσίμου κίνησης, μόλις το 6%-7% του εισοδήματος του, στην Ελλάδα η αναλογία αυτή προκαλεί οικονομική ασφυξία. Το πρόβλημα έγκειται στον εκρηκτικό συνδυασμό χαμηλών μισθών και ληστρικής έμμεσης φορολογίας, η οποία λειτουργεί ως “φόρος πάνω στον φόρο”.
Εντούτοις, η φορολογική αφαίμαξη δεν είναι η μόνη αιτία. Η ρίζα της ακρίβειας μπορεί να επεκτείνεται και στην δομή της ίδιας της αγοράς. Σύμφωνα με πορίσματα της Επιτροπής Ανταγωνισμού, στην ελληνική αγορά πετρελαιοειδών παρατηρούνται συνθήκες περιορισμένου ανταγωνισμού, οι οποίες ευνοούν την δημιουργία ολιγοπωλίων. Έτσι, παρατηρείται συχνά το φαινόμενο της “ασυμμετρίας” στην μεταφορά των τιμών: Οι διεθνείς αυξήσεις περνούν αστραπιαία στην αντλία, αλλά οι μειώσεις “χάνονται” στην εφοδιαστική αλυσίδα. Η υποψία σχηματισμού καρτέλ, που επιβάλλει τιμές μονοπωλίου, ενισχύεται από το ότι οι τιμές στην Ελλάδα παραμένουν δυσανάλογα υψηλές, σε σχέση με το κόστος και την αγοραστική δύναμη των πολιτών.
Οι φόροι στην βενζίνη
Την ίδια στιγμή, η επιλογή της κυβέρνησης να διατηρεί τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στα 0,70 λεπτά ανά λίτρο, ενώ η ΕΕ επιτρέπει μείωση αυτού του φόρου στα 0,36 λεπτά ανά λίτρο, οδηγεί νομοτελειακά σε συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος. Οι μνήμες από το 2019, όταν στελέχη της σημερινή κυβέρνησης υπόσχονταν “δραστική μείωση των φόρων παντού”, συμπεριλαμβανόμενου και του ΕΦΚ, έρχονται σήμερα σε απόλυτη σύγκρουση με την κυβερνητική ακαμψία.
Το συμπέρασμα είναι αμείλικτο: Όσο η ακρίβεια τροφοδοτείται από την αδικαιολόγητα υψηλή κρατική φορολογία και από την ασυδοσία μονοπωλιακών πρακτικών, η Ελλάδα θα παραμένει αρνητική πρωταθλήτρια της Ευρώπης. Η ανάπτυξη που ευαγγελίζεται το “επιτελικό κράτος”, φαίνεται πως σταματάει ακριβώς πριν από την αντλία των πρατηρίων καυσίμων.
Ο Άρης Ρολόγης είναι φοιτητής Πολιτικών & Κοινωνικών Επιστημών στα Πανεπιστήμια των Βρυξελλών και της Γάνδης
