Η ΕΕ παρουσιάζει το σχέδιο “Made in EU” – Περιλαμβάνεται και η Τουρκία

Σύμφωνα με την πρόταση, τα προϊόντα που προέρχονται από χώρες που έχουν συνάψει συμφωνία τελωνειακής ένωσης με την ΕΕ, ή συμμετέχουν σε συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου και στη Συμφωνία Δημοσίων Προμηθειών θα μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να θεωρούνται ως ευρωπαϊκής προέλευσης.

Ο επίτροπος και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Στεφάν Σεζουρνέ δήλωσε ότι ο στόχος είναι η ενίσχυση της ευρωπαϊκής βιομηχανικής βάσης και η αύξηση του ποσοστού της βιομηχανίας στο ΑΕΠ από περίπου 14% σήμερα σε 20% έως το 2035. Το μέτρο αφορά στρατηγικούς τομείς όπως η χαλυβουργία, το τσιμέντο, το αλουμίνιο, η αυτοκινητοβιομηχανία, οι ηλεκτρικές και βαριές μεταφορές, οι μπαταρίες, οι ανεμογεννήτριες, οι αντλίες θερμότητας, τα φωτοβολταϊκά και η πυρηνική ενέργεια.

Η πρόταση προβλέπει ότι στις δημόσιες συμβάσεις και στα προγράμματα κρατικής στήριξης θα τίθενται στοχευμένα και αναλογικά κριτήρια χαμηλών εκπομπών και παραγωγής εντός ΕΕ. Επιπλέον, για μεγάλες επενδύσεις άνω των 100 εκατ. ευρώ σε στρατηγικούς τομείς, θα απαιτούνται υψηλής ποιότητας θέσεις εργασίας, καινοτομία, μεταφορά τεχνολογίας και τήρηση κανόνων τοπικής προστιθέμενης αξίας.

Σε ό,τι αφορά την Τουρκία, ο υπουργός Εμπορίου Ομέρ Μπολάτ χαρακτήρισε θετική εξέλιξη το γεγονός ότι, στο πλαίσιο της Τελωνειακής Ένωσης, το νομικό έρεισμα της πρωτοβουλίας αναγνωρίζει κατ’ αρχήν τη δυνατότητα να περιλαμβάνεται και η Τουρκία στον υπολογισμό της ενωσιακής προέλευσης.

Ο Μπολάτ σημείωσε ότι η Τουρκία αποτελεί βασικό και αξιόπιστο μέρος των ευρωπαϊκών αλυσίδων αξίας —ιδίως στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας— και ότι η εξέλιξη αυτή μπορεί να εμβαθύνει περαιτέρω την οικονομική συνεργασία και τον πράσινο και ψηφιακό μετασχηματισμό μεταξύ των δύο πλευρών.

Η πρωτοβουλία “Made in EU” βρίσκεται ακόμη σε νομοθετικό στάδιο και αναμένεται να υποστεί τροποποιήσεις κατά τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των κρατών-μελών και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Στο εσωτερικό της ΕΕ υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, με ορισμένες χώρες να στηρίζουν πιο προστατευτικά μέτρα και άλλες, όπως η Γερμανία, να προκρίνουν πιο ανοιχτά και συμπεριληπτικά μοντέλα που δεν περιορίζουν τη διεθνή συνεργασία.