Κλάψτε τον επόμενο πρωθυπουργό, κλάψτε τους Έλληνες…

Ο επόμενος πρωθυπουργός της χώρας θα παραλάβει ένα κάρο ελλείμματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών (-15,3 δισ. ευρώ το 2023, -16,9 το 2024 και -14,1 το 2025) και καμιά 40αριά δισ. ευρώ από τους προϋπολογισμούς του Μητσοτάκη μέχρι σήμερα. Ο επόμενος πρωθυπουργός θα έχει να αντιμετωπίσει την δυσπιστία της Κομισιόν και της ΕΚΤ, καθώς θα παραλαμβάνει μια οικονομία διαβρωμένη από το σύστημα Μητσοτάκη, με τον αγροτικό τομέα βαριά τραυματισμένο στη Θεσσαλία, την κτηνοτροφία ανεμβολίαστη να πεθαίνει, την όποια βιομηχανία με το υψηλότερο ενεργειακό κόστος, με τις τράπεζες να ανήκουν σε ξένους, να χρωστάνε αναβαλλόμενο φόρο περί τα 12 δισ. ευρώ και να σπεκουλάρουν ασύστολα και με την αγορά της λιανικής εθισμένη στην ξεδιάντροπη κερδοσκοπία.

Θα παραλάβει τους κρατικούς θεσμούς διαβρωμένους και ανυπόληπτους, μια δικαιοσύνη της ντροπής, τεράστια σκάνδαλα προς διεκπεραίωση, το σύστημα υγείας παραδομένο στον ιδιωτικό τομέα, τη δημόσια παιδεία με λογική 1970 και μια κοινωνία προδομένη σε βαθιά κατάθλιψη και υπερφορολογημένη. Επί εφτά χρόνια με το σύστημα Μητσοτάκη στην εξουσία, ο ελληνικός λαός βίωσε μια ακραία ταξική πολιτική, που έχτιζε μεγέθυνση των αριθμών χωρίς πραγματική ανάπτυξη, ευνοώντας τους ημέτερους με αναθέσεις καταλήστευσης του εθνικού πλούτου και κατασπαταλώντας τους πόρους του Ταμείου Ανάπτυξης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ) και τον Αύγουστο θα φανεί και πόσους από αυτούς θα έχουμε χάσει.

Παρά τον πρωτοφανή πακτωλό πόρων των 57 δισ. ευρώ από την ΕΕ 2021-27 (δηλ.36 δισ. από το ΤΑΑ 2021-26 συν 20,9 δισ. από το ΕΣΠΑ 2021-27) και παρά την επιτηδευμένη αναθεώρηση του ΑΕΠ της χώρας από την ΕΛΣΤΑΤ τον Οκτώβριο 2024 (αύξηση του ΑΕΠ όλων των ετών 2019-23 με μεγαλύτερη την αύξηση του ΑΕΠ 2023 κατά 4,9 δισ.), η ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας ολόκληρη την εξαετία 2020-25 ήταν μόλις 10,8% (αύξηση πραγματικού ΑΕΠ ή ΑΕΠ σε σταθερές τιμές). Έτσι εξηγείται, γιατί το 19,6% των Ελλήνων (1.991.000) ήταν σε κίνδυνο φτώχειας το 2025, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 17,9% το 2019 (1.881.600). Έτσι εξηγείται γιατί η χώρα κατέλαβε το 2025 την τελευταία θέση στην ΕΕ (παρέα με την Βουλγαρία) με βάση το κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

Τι πρέπει να μας πουν οι πρωθυπουργήσιμοι

Συνεπώς, όσοι και όσες που φιλοδοξούν να σώσουν τη χώρα και τον λαό της, δεν φτάνει να μας πουν στα “προγράμματά” τους και τις “κοστολογήσεις” τους πως θα έχουμε σωστές τιμές και σωστούς μισθούς, γιατί όλα αυτά στο χαρτί είναι εύκολα και δεν φτάνουν. Να μας πουν:

• Σε ποιους τομείς θα δώσουν βάρος στην ανάπτυξη και με ποιο τρόπο και τι λεφτά.
• Πως θα φέρουν σοβαρές ξένες επενδύσεις – όχι με όρους αποικιοκρατικούς – αλλά άμεσες επενδύσεις παραγωγικές.
• Πως θα σταματήσουν να δίνουν grants και φορολογικές εκπτώσεις στο real estate.
• Τι θα κάνουν με το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις της Γερμανίας.
• Τι θα κάνουν με την ενέργεια και τα πετρέλαια.
• Πως θα τα καταφέρουν με το ιδιωτικό χρέος, που πνίγει την κοινωνία και τις επιχειρήσεις.
• Πως θα παρέμβουν στο τραπεζικό σύστημα, που δεν επιτελεί το ρόλο για το οποίο αδειοδοτείται.
• Τι θα κάνουν με το κρατικό χρέος και πως θα διαχειριστούν τις Βρυξέλλες.
• Τι θα κάνουν με την περιφέρεια και το δημογραφικό.
• Τι θα κάνουν με τη νησιωτικότητα.

Εννοείται ότι ο κατάλογος των πραγματικών προβλημάτων, που ταλανίζουν τη χώρα είναι ατέλειωτος, όπως είναι και η αβάσταχτη ελαφρότητα και αφέλεια των κομματικών προγραμμάτων. Ο τόπος χρειάζεται ριζοσπαστικές λύσεις και κανένας δεν τολμάει να βγει από το κουτί, που κλειστήκαμε από βλακεία και δουλοπρέπεια. Σταθερότητα, ούτως ή άλλως, δεν υπάρχει, είναι μια φενάκη, και όπου υπάρχει αφορά τη σταθερή αφαίμαξη του πλούτου της χώρας και του λαού. Άρα, μέσα στη διεθνή αναμπουμπούλα θα υπάρξουν ευκαιρίες για ανατροπές και ταχεία εκμετάλλευση των νέων ευκαιριών. Αλλά αυτό προϋποθέτει πείρα, όραμα, ιδέες, τεχνική επάρκεια και στομάχι…