Μόνο σε περίοδο κρίσης περνάμε πρόσκαιρα καλά!

Όχι! Δεν είναι χιούμορ ή ανέκδοτο! Είναι πραγματικότητα. Αποτυπώνεται στον παρατιθέμενο πίνακα. Το 2020, την περίοδο υγειονομικής κρίσης του 2020 και της επακολουθησάσης ουκρανικής (για την Ελλάδα όλες οι κρίσεις, ενδογενείς, εξωγενείς, οικονομικές, χρηματοπιστωτικές, γεωπολιτικές, κλιματικές κλπ έχουν τις ίδιες, σταθερές, μόνιμες αρνητικές συνέπειες) περάσαμε, έστω πρόσκαιρα καλά: 

• το εισόδημα αυξήθηκε,
• οι πραγματικές αμοιβές αυξήθηκαν,
• η αποταμίευση γέμισε με καταθέσεις τις τράπεζες,
• η ανεργία μειώθηκε,
• οι φόροι των μισθωτών και συνταξιούχων μειώθηκαν,
• ο ΦΠΑ μειώθηκε,
• η φορολογική επιβάρυνση συρρικνώθηκε,
• ο πληθωρισμός έγινε αρνητικός,
• ο φτωχός πληθυσμός συρρικνώθηκε,
• οι γεννήσεις αυξήθηκαν,
• οι οφειλέτες του Δημοσίου μειώθηκαν,
• οι νέοι οφειλέτες του ΕΦΚΑ “εξαφανίστηκαν” κλπ

Με λίγα λόγια, σε περίοδο “ευνοϊκού” και χαρούμενου (επικοινωνιακά) εγχώριου, ευρωπαϊκού και διεθνούς περιβάλλοντος, οι αριθμοί της ελληνικής οικονομίας “ευημερούν” και οι άνθρωποι πάσχουν, ενώ σε περίοδο κρίσης παρατηρείται το αντίθετο, οι αριθμοί πάσχουν και οι άνθρωποι ευημερούν! Δυστυχώς, όμως, αυτή η “ευημερία” δεν είναι μόνο πρόσκαιρη, αλλά βγαίνει στη συνέχεια, όπως πάντοτε, ξινή. Οι εκάστοτε διαχειριστές των εθνικών, κοινοτικών και δανειακών πόρων, ως απόγονοι του απερίσκεπτου, του άφρονος, μυθολογικού Τιτάνα, του Επιμηθέα, αδελφού του έμφρονος Προμηθέα, παίζοντας τον ρόλο του “Καλού Πατερούλη”, σπεύδουν ευφροσύνως και ανακοινώνουν… “παρεμβάσεις” για την προστασία “ευαλώτων” (είναι περίπου 80% των Ελλήνων!), όπως και το 2020.

Κι έτσι “σκάει η φούσκα”!

Τότε  για την αντιμετώπιση της κρίσης στην ελληνική οικονομία, τις επιχειρήσεις και την κοινωνία ανακοινώθηκαν και εφαρμόστηκαν 62 παρεμβάσεις, συνολικού κόστους 23,9 δισ. ευρώ, οι οποίες, φυσικά, έκαναν να πάσχουν οι δημοσιονομικοί αριθμοί, αφού το πρωτογενές πλεόνασμα 3,8% του ΑΕΠ του 2019 έγινε πρωτογενές έλλειμμα -6,6% του ΑΕΠ το 2020. Η “επιμήθεια” αυτή τακτική αντανακλάται στον αβάσταχτης ελαφρότητας λογαριασμό “Μεταβιβάσεις” προς πάντα “αναξιοπαθούντα” (πραγματικό ή μη) Έλληνα, ο οποίος από 28,2 δισ. ευρώ το 2019 διαμορφώθηκε στα 38,8 δισ. το 2020, με τις σημαντικότερες αυξήσεις να σημειώνονται σε εκείνες προς τους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης (2,4 δισ.) και σε… νομικά και λοιπά πρόσωπα εκτός Γενικής Κυβέρνησης (πάνω από επτά δισ!).

Με τις ίδιες ανακοινώσεις συμπαράστασης, βοήθειας και αντιμετώπισης και της νέας αμερικανοϊρανικής κρίσης, μας ενημερώνουν και σήμερα για να κοιμόμαστε ήσυχοι οι ίδιοι “Πατερούληδες” του 2020, οι οποίοι, όπως συχνά-πυκνά έχει επισημάνει το SLpress, στη συνέχεια και ιδιαίτερα μετά το 2022 “μας τα πήραν πίσω πολλαπλάσια” με τον ανελέητο φορομπηχτισμό, τον υψηλό πληθωρισμό και τα αυξανόμενα κρατικά “φέσια”. Όλα αυτά, εν χορδαίς και οργάνω παρουσιάζονται αυτοθαυμαζόμενοι ως αποτέλεσμα της “συνετής δημοσιονομικής πολιτικής”, της τάχα ισχυρής ανάπτυξης, της ισχυρής αύξησης των επενδύσεων και των εξαγωγών σαν “οικονομικά θαύματα”, δηλαδή!

Το αναπτυξιακό υπόβαθρο ήταν και είναι σαθρό, καθώς μοναδικός σχεδόν μοχλός ανάπτυξης είναι η κατανάλωση, η οποία σε κάθε κρίση, όπως και το 2020,  συρρικνώνεται δραματικά. Τα ελληνικά νοικοκυριά, για πολλοστή φορά, αποδεικνύονται αντάξιοι απόγονοι του Προμηθέα (είχε προειδοποιήσει τον αδελφό του Επιμηθέα να μη δεχτεί το Κουτί της Πανδώρας από τον Δία που προκάλεσε μεγάλες συμφορές!), αφού σε περιόδους κρίσεις μειώνουν την κατανάλωση και φουσκώνουν με τις αποταμιεύσεις τους το σεντούκι ή το “στρώμα”.

Επίσης, σημειώνω ότι το 2020 οι καταναλωτικές δαπάνες υποχώρησαν σημαντικά κατά 15,4% ή 21,4 δισ. ευρώ και κυρίως για υπηρεσίες, ενώ ταυτόχρονα παρατηρήθηκε μετατόπιση των δαπανών προς τα αγαθά. Συγκεκριμένα, οι δαπάνες για τα μη διαρκή αγαθά αυξήθηκαν, ενώ για τα διαρκή επέδειξαν ανθεκτικότητα και ασυνήθιστα μικρότερη μείωση, συγκριτικά με την προηγούμενη οικονομική κρίση.