Πρωταθλητής ακρίβειας την τελευταία 30ετία η κυβέρνηση Μητσοτάκη!

Με το σκορ πληθωρισμού 5% τον περασμένο Σεπτέμβριο και με τη στέγαση να συμβάλει κατά 2,13 μονάδες (ή κατά 42,6%), τις μεταφορές κατά 1,62 μονάδες (ή κατά 32,4%) και τα καφενεία, εστιατόρια, ξενοδοχεία κατά 0,84 μονάδες (ή κατά 16,8%) μαζί με τα υψηλότερα του Απριλίου του ίδιου έτους 2026 (5,4%) και Μάϊου (5,2%) τα ελληνικά νοικοκυριά βιώνουν ημέρες του 1998, καθώς εφέτος, ύστερα από 28 χρόνια και επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, καταρρίφθηκαν όλα σχεδόν τα τότε μηνιαία ρεκόρ πληθωρισμού.

Επίσης, πριν από τέσσερα χρόνια, το 2022 καταρρίφθηκαν από την κυβέρνηση Μητσοτάκη όλα τα ρεκόρ πληθωρισμού του 1996 (αλλά και του 1994 και 1995), τα οποία ήταν τα χαμηλότερα σε μονοψήφιο ποσοστό έως τότε, μετά τον διψήφιο, επί 21 χρόνια (1973-1994) πληθωριστικό εφιάλτη, ο οποίος κυμάνθηκε μεταξύ 12,2% (1977) και 26,9% (1974) με τα μισά σχεδόν χρόνια να είναι στα επίπεδα του 20% και άνω!

Καθώς, όπως αναφέρθηκε, και ο πληθωρισμός του περασμένου Σεπτεμβρίου πυροδοτήθηκε, όπως και το 1973, το 1974, το 1979 και το 2022,  από την,  ηπιότερη σε σχέση με σήμερα, ενεργειακή κρίση, η οποία προοιωνίζεται εφιαλτικότερη, το αύριον της ελληνικής ακρίβειας “ουκ έσσετ΄άμεινον”, αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίσει τη γνωστή επιλογή της να ενισχύει, αντί να τιθασεύσει, τα γνωστά αίτια της ακρίβειας, κυρίως μετά το 2021, όταν οι πληθωριστικές πιέσεις  άρχισαν να είναι επίμονες και η ετήσια μεταβολή του Εναρμονισμένου Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΕνΔΤΚ) να επιταχύνεται και μάλιστα σε επίπεδα μονίμως υψηλότερα από τα αντίστοιχα  στην Ευρωζώνη.

Πληθωρισμός: Εκούσια αδράνεια 

Πρόκειται για τις γνωστές εκούσιες εστίες κυβερνητικής πληθωριστικής αδράνειας ως θυσία στον βωμό των γνωστών ολέθριων δημοσιονομικών σκοπιμοτήτων, όπως είναι “η διατηρήσιμη αναπτυξιακή υπεραπόδοση” της ελληνικής οικονομίας, που τροφοδοτείται, σε μεγάλο βαθμό από την αυξανόμενη εγχώρια ζήτηση – οι οποίες είναι κυρίως στις υπηρεσίες, όπου οι συνθήκες της αγοράς επιτρέπουν ταχύτερες ανατιμήσεις σε σύγκριση με τις αγορές αγαθών και συντείνουν σε σημαντική αύξηση του εγχώριου “παραγωγικού κενού” – με τις συνέπειες που απαριθμήσαμε σε προηγούμενη ανάλυση, με την κυριότερη διαπίστωση ότι αναδεικνύεται στατιστικά ως ο πλέον σημαντικός παράγοντας ερμηνείας των πληθωριστικών εξελίξεων την τελευταία 20ετία.

Ακόμα, η συνεχιζόμενη αύξηση των ενοικίων κατοικιών (5,9% τον περασμένο Σεπτέμβριο με προικοδότηση της ακρίβειας κατά 0,26 μονάδες) αποτυπώνει μια παρατεταμένη ανισορροπία μεταξύ ζήτησης και προσφοράς στην ελληνική αγορά, και, φυσικά, της ενέργειας (ηλεκτρισμός, φυσικό αέριο, πετρέλαιο θέρμανσης, βενζίνη, κλπ) προικοδότησαν τον πληθωρισμό  του περασμένου Σεπτεμβρίου κατά 2,95 μονάδες, δηλαδή σε ποσοστό περίπου 60%.

Κι όμως, όλοι αυτοί οι παράγοντες παραμένουν στο απυρόβλητο για να μην “πάθουν τίποτε” τα έσοδα από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης καυσίμων και ΦΠΑ και το αυτοθαυμαζόμενο “υπερπλεόνασμα”!