ΣΥΡΙΖΑ: Θέσεις μάχης εν όψει συνεδρίου

Νεφέλη Λυγερού
5

Σε μία φάση που η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με φλέγοντα ζητήματα, όπως είναι οι τηλεοπτικές άδειες, η δεύτερη αξιολόγηση και η δημοσκοπική καθίζηση, ο πρωθυπουργός καλείται να φέρει επιτυχώς σε πέρας και το πολιτικό άνοιγμά του προς την κεντροαριστερά. Από αυτή την άποψη, το επικείμενο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ συνιστά πολιτική δοκιμασία. Το γεγονός ότι κανείς δεν αμφισβητεί ευθέως την ηγετική θέση του Αλέξη Τσίπρα, στην Κουμουνδούρου λαμβάνει χώρα μία υπόγεια, αλλά σκληρή σύγκρουση με αντικείμενο τον έλεγχο του κομματικού μηχανισμού. Οι προσυνεδριακές διεργασίες, άλλωστε, βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, καθώς έχουν πλέον εισέλθει στην τελική ευθεία.

Το Μαξίμου έχει θέσει κάποιους βασικούς στόχους. Ο πρώτος είναι να συρρικνώσει σε βαθμό εξαφάνισης την επιρροή των ήδη αποδυναμωμένων, αλλά υπαρχουσών εσωκομματικών τάσεων. Θέλει να βάλει οριστικό τέλος στα κατά καιρούς εσωκομματικά “αντάρτικα”, που σύμφωνα με υπουργό «επισκιάζουν το κυβερνητικό έργο». Δεν πρέπει να θεωρηθεί τυχαία η δήλωση του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα σε στενό συνεργάτη του: «Θέλω δίπλα μου μαχητές. Τα “ναι μεν αλλά” τελείωσαν».

Στόχος του είναι η Κουμουνδούρου να ευθυγραμμιστεί με τον μικρό πυρήνα εξουσίας που κατοικοεδρεύει στο Μαξίμου. Αυτό σημαίνει ένα πράγμα: το οριστικό τέλος στην πολυφωνία που αποτελούσε ανέκαθεν δομικό χαρακτηριστικό του ΣΥΡΙΖΑ. Έχει, άλλωστε, ληφθεί από το προηγούμενο συνέδριο η απόφαση για ενιαίο κόμμα.

Σε αυτό του το σχέδιο ο πρωθυπουργός έχει κάποιους βασικούς συμμάχους. Ο Πάνος Σκουρλέτης, που έχει τη δική του ατζέντα και ισχυρά ερείσματα στο κόμμα, έχει αναλάβει να κάνει τη “βρώμικη δουλειά”. Παράλληλα θα κινηθούν αρκετά πρωτοκλασάτα στελέχη, τα οποία υπό προϋποθέσεις θα διεκπεραιώσουν το σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα. Ο Νίκος Βούτσης είναι ένα από αυτά. «Δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι και στο μέλλον ένα κόμμα που αποτελείται από τάσεις. Δεν είναι συνισταμένη τάσεων. Πρέπει να μετατραπεί σ’ ένα ευρύχωρο κόμμα, στο οποίο θα χωρούν και οι τάσεις» είχε επισημάνει στο πρόσφατο παρελθόν, δίνοντας το στίγμα όσων θα ακολουθήσουν.

Ο Νίκος Παππάς ασχολείται κυρίως με τις κρατικές υποθέσεις, αλλά δύο δικοί του άνθρωποι εργάζονται παρασκηνιακά για να διαμορφώσουν ευνοϊκό συσχετισμό δυνάμεων στο συνέδριο. Ο ένας είναι ο πατέρας του Στέλιος Παππάς, παλαίμαχο στέλεχος του ΚΚΕ εσωτερικού, της ΕΑΡ και του Συνασπισμού. Ο δεύτερος είναι ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του υπουργού Επικρατείας Παναγιώτης Σκούτας. Και οι δύο τους εργάζονται πυρετωδώς για να ελέγξουν όσο το δυνατόν περισσότερο τον κομματικό μηχανισμό.

Τις τελευταίες βδομάδες περιοδεύουν στην Ελλάδα για να μεταφέρουν τις θέσεις του Μαξίμου στις τοπικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Τέλος, δεν είναι λίγοι εκείνοι που ερμηνεύουν τη στήριξη του Μαξίμου στον Νίκο Φίλη με κομματικούς όρους. Αν και ο Αλέξης Τσίπρας δεν διαφωνεί ιδεολογικά με τις πρωτοβουλίες του υπουργού του, δεν ήθελε σ’ αυτή την πολιτικά δύσκολη συγκυρία να ανοίξει μέτωπο με την Εκκλησία. Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν έχει την πολυτέλεια να “αδειάσει” τον υπουργό Παιδείας πριν το συνέδριο. Όπως μας είπε συνεργάτης του πρωθυπουργού, «ο Φίλης έχει μεγάλη επιρροή στο κόμμα. Το Μαξίμου τον χρειάζεται στο πλευρό του».

Δεύτερος στόχος του Αλέξη Τσίπρα είναι η περιβόητη πια διεύρυνση. Εκμεταλλευόμενος την αδυναμία των κομμάτων του κέντρου να συνεννοηθούν, έχει σκοπό να εντείνει τις κινήσεις για την εκλογική διείσδυση του ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτόν. Το προανήγγειλε ο ίδιος άλλωστε, κατά την παρέμβασή του στον  απολογισμό δράσης του επικεφαλής των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη. Ο ευρωβουλευτής, όπως και η Ρένα Δούρου, ο Γιάννης Μπαλάφας και άλλοι ανήκουν στην Ενωτική Κίνηση που υποστηρίζει την ένταξη νέων στελεχών από τον χώρο της κεντροαριστεράς.

Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται αποφασισμένος να μην επιτρέψει τον σχηματισμό μίας αντιπολίτευσης μέσα στο κόμμα του. Στο πλαίσιο αυτό κρατάει τους πρωτοκλασάτους υπουργούς μακριά από τα εσωκομματικά μέτωπα και θέλει να εντάξει νέα πρόσωπα που είναι εκτός κομματικών ομαδοποιήσεων. Πολύτιμοι σύμμαχοί του σ’ αυτή την προσπάθεια είναι οι λεγόμενοι πασοκογενείς με τον Χρήστο Σπίρτζη να έχει τον πρώτο λόγο, εξαιτίας της ιδιαίτερα στενής σχέσης που έχει με το Μαξίμου. Δεν είναι, όμως, ο μόνος. Και άλλα κυβερνητικά στελέχη που είχαν περιθωριοποιηθεί από τον κομματικό μηχανισμό στο προηγούμενο συνέδριο, έχουν με τη βοήθεια του Μαξίμου ενεργοποιηθεί για να αποκτήσουν πρόσβαση στα ανώτερα κομματικά όργανα.

[quote pull=»center»]«Τέλος οι κουβέντες για ξένα σώματα. Είμαστε όλοι ίσοι και αυτό οφείλει να γίνει αντιληπτό και από τα στελέχη που παραμένουν κολλημένα στο 4%», σχολιάζει κορυφαίος υπουργός. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σ’ αυτούς τους “κολλημένους” συγκαταλέγονται και οι λεγόμενοι “53”, οι οποίοι βρίσκονται σε αναζήτηση ηγέτη. Κάποιοι εξ αυτών δυσανασχετούν που τους καθοδηγεί ο Ευκλείδης Τσακαλώτος που εφαρμόζει τα πιο επαχθή μέτρα.[/quote]

Λόγω όλων αυτών, στην Κουμουνδούρου επικρατεί το τελευταίο διάστημα νευρικότητα. Πολλά στελέχη της κομματικής ηγεσίας θεωρούν ότι το Μαξίμου επιχειρεί όχι μόνο να υποβαθμίσει τον ρόλο του κόμματος, αλλά και να το μετατρέψει σε παράρτημά του. Όπως μας λέει ένα εξ αυτών, «το κόμμα είναι στην απ’ έξω. Δεν μας ρωτάνε ούτε για τα πιο κρίσιμα ζητήματα». Επισήμως, όμως, η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι διατεθειμένη να προβάλει αντίσταση στο Μαξίμου. Τόσο ο γραμματέας του κόμματος Πάνος Ρήγας όσο και εκπρόσωπος Τύπου Ράνια Σβίγκου θεωρούνται άτομα απολύτως ταυτισμένα.