Απειλή ή βολικός αντίπαλος ο Αλέξης για τον Κυριάκο;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άφησε κατά μέρος τα “δεν μας αφορά η αναδιάταξη του πολιτικού συστήματος” και το γύρισε στην ειρωνεία για την ΕΛΑΣ λέγοντας ότι “ο Αλέξης Τσίπρας άφησε το ΕΑΜ για τον κ. Πολάκη”. Μέχρι και ο Κυριάκος Πιερρακάκης επιστρατεύτηκε στο παιχνίδι κατά του Τσίπρα και συμπληρωματικά του Νίκου Ανδρουλάκη. Αλλά εκείνος θέλει να δείξει ότι “ιδρώνει την κομματική φανέλα”, βλέποντας προς την πλευρά του Νίκου Δένδια, που μένει προς το παρόν αμέτοχος, φιλοτεχνώντας ένα συναινετικό προφίλ για την επομένη των εκλογών.

Ο Ανδρουλάκης πάλι έχασε την ψυχραιμία του και επιτέθηκε στον Τσίπρα για επιχειρηματικά συμφέροντα που τον στηρίζουν, ενώ τα έβαλε και με τις δημοσκοπικές. Σωστά έκανε, αλλά γιατί τώρα; Όσο τον έδειχναν σταθερά δεύτερο, με τον Μητσοτάκη να διεκδικεί την εξωπραγματική αυτοδυναμία, ήταν αξιόπιστες οι δημοσκοπικές; Τώρα που τον δείχνουν τρίτο ή τέταρτο, την απώλεσαν; Η Μαρία Καρυστιανού θυμήθηκε το 2015 και έγινε ουρά του Μαξίμου και της Χαριλάου Τρικούπη. Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης προέβλεψε την δεξιά στροφή του Αλέξη Τσίπρα.

Διαλυτικές τάσεις

Διαλυτικές τάσεις προκαλεί το κόμμα Τσίπρα στα άλλα κόμματα της Αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει τις αποφάσεις του στην συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής το επόμενο Σάββατο. Σε μία συνεδρίαση, που μπορεί να προκαλέσει το αστυνομικό ρεπορτάζ, εάν επιμείνουν στον αποκλεισμό του Παύλου Πολάκη! Νωρίτερα όμως, από την Τρίτη, θα αρχίσουν οι παραιτήσεις στελεχών της Πολιτικής Γραμματείας και της Κεντρικής Επιτροπής. Εν τω μεταξύ ο Σωκράτης Φάμελλος επανέλαβε ότι στόχος παραμένει η ενότητα του προοδευτικού χώρου. Εις μάτην. Για τη Νέα Αριστερά οι ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών – και όχι μόνο κομματικών στελεχών – μετά του Αγίου Πνεύματος, είναι βέβαιες. 

Τον πρώτο στόχο του ο Τσίπρας τον πέτυχε. Ακόμη και οι επιθέσεις στο Νίκο Μαραντζίδη (ότι είναι πράκτορας) στο Νίκο Νυφούδη (για τις δηλώσεις του κατά του Τσίπρα στο παρελθόν) ή στη Θεώνη Κουφονικολάκου (ότι προκάλεσε την απόλυση δημοσιογράφου, γιατί την ρώτησε για τα μαύρα ταμεία του ΣΥΡΙΖΑ επί προεδρίας Τσίπρα) συμβάλλουν προς την ίδια κατεύθυνση: Διατηρούν τον Τσίπρα και την ΕΛΑΣ στη δημοσιότητα, προκαλούν αντισυσπείρωση και ενδεχομένως δημιουργούν την εντύπωση ότι κάποιοι τον φοβούνται. 

Τώρα αρχίζουν τα πιο δύσκολα. Ο Τσίπρας θα πρέπει να υιοθετήσει θετική ατζέντα και να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες. Όχι απλώς να επαναλαμβάνει ο ίδιος και οι εκπρόσωποί του στα Μέσα Ενημέρωσης τις γνωστές κοινοτοπίες, από τις οποίες βρίθει η ιδρυτική διακήρυξη. Το ότι δεν είναι στην Βουλή, όπως ο έτερος πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, εξελίσσεται σε έλλειμμα. 

Ο “μπαμπούλας” Αλέξης Τσίπρας

Το βασικό ερώτημα όμως παραμένει: Μπορεί να εξελιχθεί ο Τσίπρας με την ΕΛΑΣ σε απειλή για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και εναλλακτική κυβερνητική πρόταση; Ή είναι απλώς ο βολικός αντίπαλος του πρωθυπουργού, που ήδη τον έχει κερδίσει σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις;  Θα ρίξει τον Μητσοτάκη, ή θα τον βοηθήσει να παραμείνει στην πρωθυπουργία;

Οι πρώτες μετρήσεις – όσο και αν είναι “πειραγμένες” υπέρ της ΝΔ – δείχνουν ωστόσο ότι η κυβέρνηση διατηρεί μία σημαντική διαφορά που δύσκολα μπορεί να καλυφθεί. Η ΕΛΑΣ ήδη έχει συρρικνώσει τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, ενώ το ΠΑΣΟΚ έχει πάντα έναν σκληρό (και αντι-Τσίπρα) πυρήνα. Αυτό σημαίνει ότι ο Τσίπρας δεν έχει μεγάλες δεξαμενές. Θα πρέπει να προσελκύσει μαζικά νέους ψηφοφόρους, κάτι που δεν είναι εύκολο. 

Η κυβέρνηση σαφώς επιλέγει τον Τσίπρα και την ΕΛΑΣ σαν βασικό αντίπαλο, στοχεύοντας στα εξαρτημένα αντανακλαστικά ενός “αντιΣΥΡΙΖΑ” και “αντι-Τσίπρα” δεξιόστροφου ακροατηρίου. Υπολογίζει ότι εάν εμφανίσει τον Τσίπρα σαν βασική απειλή, θα συσπειρώσει μία κατηγορία παλαιών ψηφοφόρων της που έχουν εγκαταλείψει τη ΝΔ. Στα ποσοστά που κυμαίνεται η ΝΔ σήμερα, ακόμη και δύο-τρεις ποσοστιαίες μονάδες μπορεί να είναι καθοριστικές. Από το 24% έως το 27% μπορεί να κριθεί η παραμονή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ. Με το μάξιμουμ της επίδοσης μπορεί να εκβιάσει και την συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ σε μία κυβέρνηση συνεργασίας, την επομένη των εκλογών. 

Το σενάριο αυτό εξυπηρετεί και τον Τσίπρα. Μία συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές θα τον καταστήσει αξιωματική αντιπολίτευση και βασικό φορέα της Κεντροαριστεράς για να κερδίσει τις μεθεπόμενες εκλογές. Παράλληλα, θα τον καταστήσει πόλο του πολιτικού συστήματος, που κάποια στιγμή θα ξεπεράσει την ρευστότητα και θα σταθεροποιηθεί, όποιες και αν είναι οι εξελίξεις στην Κεντροδεξιά που θα διαμορφώσουν τον άλλον πόλο. Το σενάριο έχει αρκετές δυσκολίες, δεν είναι όμως ανεδαφικό. Εξυπηρετεί πολλούς παίκτες, δίχως να χρειάζεται να έλθουν σε συμφωνία, όπως δήλωσε σχεδόν πανικοβλημένος ο Παναγιώτης Δουδωνής. 

Σε κάθε περίπτωση ο “μπαμπούλας” Τσίπρας ευνοεί την κομματική συσπείρωση της ΝΔ, προκειμένου να περιοριστούν οι διαρροές προς το κόμμα Σαμαρά, που είναι ο πραγματικός φόβος του Μαξίμου. Ειδικά εάν έχει, όπως όλα δείχνουν, και την στήριξη του Κώστα Καραμανλή. Άλλωστε ενώ με το ΠΑΣΟΚ και τον Τσίπρα τα πηγαίνει καλά, στην αντιμετώπιση των δύο πρώην πρωθυπουργών ο Μητσοτάκης βγάζει από αμηχανία, μέχρι πανικό.