Ας μην οδηγήσει το αντιπολιτευτικό πάθος στο γκρέμισμα των θεσμών

Ο κ. Τζαβέλλας ήταν και ο αρμόδιος εισαγγελέας, παλαιότερα, που είχε δώσει την έγκριση στο αίτημα της ΕΥΠ παρακολούθησης του κ. Ανδρουλάκη για λόγους εθνικής ασφάλειας, τους οποίους επικαλέστηκε και στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής και δεν αποκάλυψε λεπτομέρειες.

Η αντιπολίτευση, σύσσωμη, καθώς και οι αντίστοιχες συνδικαλιστικές παρατάξεις της στο νομικό και συναφή με αυτόν τον τομέα συνδικαλισμό, τον κατηγορούν για απόκρυψη παράνομων παρακολουθήσεων με έγκρισή του και ζητούν την παραίτηση του. Αυτή η τακτική έχει βαθύνει ακόμα περισσότερο το διχασμό της κοινωνίας στο σημείο που το μίσος έχει ξεπεράσει κάθε όριο, λες και βρισκόμαστε, εκ νέου, σε συνθήκες εμφυλίου πολέμου και αυτό δεν θα μας βγει σε καλό.

Ο κ. Τζαβέλλας επιλέχθηκε με βάση τους ισχύοντες θεσμούς ως ο αρμόδιος εισαγγελέας να εγκρίνει ή να απορρίπτει αιτήματα της ΕΥΠ για τέτοια θέματα.  Με τους ισχύοντες θεσμούς, ο κ. Τζαβέλλας αναδείχτηκε και ως εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και επιβάλλεται να υπάρξει σεβασμός σε αυτούς τους θεσμούς έως ότου αλλάξουν, εάν δεν είναι οι κατάλληλοι. Προς τι, δε, η έκπληξη ότι το θέμα παραμένει στο αρχείο; Προφανώς, για τους ίδιους λόγους που έδωσε, παλαιότερα, ο ίδιος τόσο για την έγκριση της  συγκεκριμένης παρακολούθησης, όσο και την στάση που τήρησε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.

Ο κ. Τζαβέλλας, το ΠΑΣΟΚ η… ΕΥΠ

Ο ίδιος ο κ. Ανδρουλάκης θα είχε υπηρετήσει την ανάγκη σεβασμού των θεσμών από όλους και θα αποτελούσε το καλό παράδειγμα για όλους, εάν αντί της άρνησης είχε αποδεχθεί την πρόταση για ενημέρωσή του. Θα πληροφορείτο τους λόγους της παρακολούθησης και τότε από τη θέση της γνώσης θα κατέληγε σε πιο κατάλληλη απόφαση για τα περαιτέρω. Η έλλειψη στοιχειώδους συνεργασίας μεταξύ των κομμάτων δεν υπηρετεί το καλό της χώρας. Σε κάθε περίπτωση η επιλογή που έκανε δεν τον βοήθησε να αλλάξει τα δεδομένα των δημοσκοπήσεων.

Παρόμοια περίπτωση βίωσα και εγώ ως υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, αρμόδιος για όλους τους εξοπλισμούς και την επιστημονική έρευνα, την περίοδο 1986-87. Η αφορμή, όπως εκ των υστέρων αποδείχτηκε, ήταν οι κατηγορίες εναντίον μου που προώθησε στο περιβάλλον του το δίκτυο μιζαδόρων στις ένοπλες δυνάμεις. Η δραστηριότητές μου τότε είχαν δυσκολέψει τις παράνομες δοσοληψίες και ως εκ τούτου επιδίωκαν την αποπομπή μου, την οποία και επέτυχαν.

Βέβαια το ΠΑΣΟΚ στη συνέχεια σχεδίαζε, για ευνόητους λόγους, και την διαγραφή μου. Η ΕΥΠ, όμως, συνέχισε τις παρακολουθήσεις και, ευτυχώς, διαπίστωσε την πλεκτάνη. Έτσι γλύτωσα τη διαγραφή. Η αυστηρή εχεμύθεια ήταν αρωγός της επιτυχίας. Οποιαδήποτε δημοσιότητα οδηγεί, συνήθως, στην προσωρινή διακοπή ή και τερματισμό του εγκληματικού σχεδίου.

Συνέλθετε επιτέλους!

Το παραπάνω συμβάν διδάσκει ότι μια παρακολούθηση γεννάται και από τις ενέργειες μιζαδόρων ψιθυριστών ή  από σπόντα. Σε αυτή την περίπτωση κρίνεται ότι η έρευνα μπορεί να φτάσει στην πηγή του εγκλήματος. Συνήθως, οι ενδιαφερόμενοι αρχίζουν από μέλη του επιτελείου του αξιωματούχου για να φτάσουν στον ίδιο. Πολλές φορές αρκεί το περιβάλλον του για την ικανοποίηση του στόχου τους ή να υπάρχουν φιλικές, κοινωνικές ή άλλες σχέσεις. Τέτοιοι συνδυασμοί πολλαπλασιάζουν τις περιπτώσεις παρακολούθησης. Ψίθυροι μπορούν να δημιουργηθούν ακόμα και από κλίκες μέσα στο κόμμα που ανταγωνίζονται για την κομματική εξουσία.

Τότε, με την έναρξη της προεκλογικής περιόδου, όλες οι κλίκες είχαν έρθει στην επιφάνεια των κοινωνικών δικτύων με τη μορφή σχολίων με πολλά υπονοούμενα. Πρέπει κανείς να στέκεται μακριά από τέτοιες δραστηριότητες. Στο βιβλίο μου (Δούρειος Ίππος της Δημοκρατίας) αναλύω πως αυτή η μορφή διαπλοκής οδηγεί στην εξάρτηση της πολιτικής, ιδίως από την εποχή που η ενασχόληση με την πολιτική άρχισε να ακριβαίνει. Η διαχρονική πλύση εγκεφάλου καθορίζει και τα αποτελέσματα. Απάντηση σε αυτά δίνεται με προβολή των προβλημάτων και των τρόπων επίλυσης τους.

Προβλήματα υπάρχουν για να ασχοληθούν τα κόμματα, όπως αυτά της Θράκης και όχι μόνον, σε συνδυασμό με τα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας, πειστικές προτάσεις λύσεων δεν φαίνονται να υπάρχουν. Ως εκ τούτου ψάχνουν να βρουν περιπτώσεις για νέες επιθέσεις. Τελευταίο δρώμενο είναι η εκκίνηση για προανακριτική επιτροπή που τα οδηγεί σε αντιφάσεις. Δεν γίνεται να διαμαρτύρεσαι για έλλειψη ανεξάρτητης δικαιοσύνης και την ίδια στιγμή να θέλεις να γίνεις ανακριτής του πολιτικού σου αντιπάλου, τον οποίο, μάλιστα, μισείς απέραντα. Όλη αυτή η εικόνα έχει κουράσει. Συνέλθετε!