Γιατί μόνο ο Τσίπρας μπορεί να εκθρονίσει τον Μητσοτάκη

Ο Σαμαράς της “κωλοτούμπας” ανέλαβε να μας σώσει με το μέιλ Χαρδούβελη, αλλά δεν τα κατάφερε. Ήρθε ο Τσίπρας, δεν μπόρεσε να σκίσει τα μνημόνια, αλλά έκανε δημοψήφισμα, διαπραγματεύτηκε, πέταξε έρπη, συνθηκολόγησε, έβαλε στα μνημόνια μια ουσιαστική ρύθμιση του χρέους και έβγαλε τη χώρα από αυτά. Μετά ήρθε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως αποτέλεσμα της κόπωσης του κόσμου και της μονταζιέρας, για να επιβάλει τη “δικτατορία” της ακρίβειας και των επιδομάτων πείνας. 

Αυτά λέει η ιστορική μνήμη για όσους δεν φοράνε παρωπίδες. Και τώρα, ένας νυν και δύο πρώην πρωθυπουργοί θα διεκδικήσουν την επόμενη κυβέρνηση που θα διοικήσει τη χώρα. Το γεγονός αυτό επισημαίνεται ως πρωτοφανές και τα μίντια εστιάζουν σε αυτό, γιατί υποτίθεται ότι και οι τρεις έχουν το τεκμήριο της κυβερνησιμότητας. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βολεύεται με αυτό το θεώρημα. Για τον Σαμαρά κρατάει την επίθεσή του για τη στιγμή που αυτός θα ανακοινώσει το κόμμα του και θα είναι προσωπική και πολιτική. Για τον Τσίπρα παίζει το σκιάχτρο του 2015. Για τον εαυτό του προβάλει την απόλυτη και μοναδική καταλληλότητά του να προεδρεύσει το β’ εξάμηνο του 2027 της ΕΕ και να ολοκληρώσει την διαδικασία του 7ετούς προϋπολογισμού των 27, όταν η χώρα μας θα έχει την προεδρία. Παρ’ όλα αυτά, το 70% των πολιτών θέλει απαλλαγή από αυτόν και προφανώς το υπόλοιπο 30% δεν σημαίνει ότι τον θέλει. 

Όμως, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις ο Κυριάκος θα είναι και πάλι πρωθυπουργός. Δύο ενδείξεις συνηγορούν σε αυτό. Πρώτον, οι οκτώ μετρήσεις που έγιναν τελευταία στην πρόθεση ψήφου η Νέα Δημοκρατία προηγείται με 29,6% και ακολουθεί η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα με 17,3%, το ΠΑΣΟΚ με 11,1%, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία με 8,4%, η Ελληνική Λύση με 8%, το ΚΚΕ με 6,9%, η Πλεύση Ελευθερίας με 4,6%, η Φωνή Λογικής με 3,7%, το ΜέΡΑ25 με 3%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 1,5%, οι Δημοκράτες με 1,4% και άλλο κόμμα με 3,7%.

Δεύτερον, σύμφωνα με τον Άδωνι Γεωργιάδη, η κυβέρνηση θα προκύψει από τη σύμπραξη ΝΔ-Κόμμα Σαμαρά και ΠΑΣΟΚ. Συνηγόρησε και ο Γιώργος Βλάχος.  Ή, αν χρειαστεί και με Ελληνική Λύση και Φωνή Λογικής. Ο Άδωνις τόνισε ότι προϋπόθεση είναι να είναι πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης, αφού θα είναι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος. Βέβαια, στα εκλογικά μαγειρεία του βαθέος συστήματος προωθούνται σενάρια για πρωθυπουργό κοινής αποδοχής τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ή τον Νίκο Δένδια, ή τον Γιάννη Στουρνάρα. 

Αυτό δηλαδή που γράφουμε εδώ και ένα χρόνο. Ότι δηλαδή, η Δεξιά πανστρατιά θα προσπαθήσει να συγκροτήσει κυβέρνηση πάση θυσία, προκειμένου να καλυφθούν τα ανομήματα που έχουν συντελεστεί και να ολοκληρωθεί το σχέδιο που υπηρετεί. Το ΠΑΣΟΚ θα είναι το δεκανίκι, με κίνδυνο να σπάσει σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. 

Η συνωμοσία της Δεξιάς

Ο έτερος δεξιός πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ίσως αποτελέσει την αιτία, ώστε η ΝΔ του Μητσοτάκη να μην φθάσει το 25% και να στερηθεί το μπόνους. Μόνο τότε μπορεί η καρέκλα του Μητσοτάκη θα τρίξει. Διότι αν είναι πρώτο κόμμα και πάνω από 25% θα προσπαθήσει να πάει σε δεύτερο γύρο εκλογών, οπότε όλα τα σενάρια για Σαμαρά θα οδηγήσουν στην υποταγή του. 

Βέβαια, αν πάρει 9-11% στην καλύτερη περίπτωση θα παίξει ρόλο στην συγκρότηση μιας συμμαχικής κυβέρνησης της Δεξιάς, όπου η ΝΔ θα έχει τη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη. Συνεπώς, οιαδήποτε κυβέρνηση της Δεξιάς με Σαμαρά, θα έχει προφανώς κύριο κορμό τη ΝΔ που όμως – έστω και χωρίς Μητσοτάκη – θα είναι η ΝΔ των σκανδάλων, των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ, της ακρίβειας, της ΔΕΗ, των servicers, των τραπεζών και των εφτά ετών χαμένων ευκαιριών. Είναι σαφές, ούτε μια κυβέρνηση ΝΔ-Σαμαρά-ΠΑΣΟΚ/Βενιζέλου, που θα θυμίζει την εποχή που κάποιοι άνθρωποι έψαχναν λεμονόκουπες στα σκουπίδια για να φάνε, θα μπορέσουν να αλλάξουν πολιτική. 

Ο στρατηγικός στόχος της Δεξιάς είναι η διατήρηση της εξουσίας με άλλο πρόσημο. Η Δεξιά είναι μία και έχει δύο πρόσωπα, το συντηρητικό και εθνικίζον και το νεοφιλελεύθερο, το ενδοτικό.  

Το σουέλ του Αλέξη Τσίπρα

Συνεπώς, το πολιτικό αίτημα της απαλλαγής, του δραστικού περιορισμού της διαφθοράς, της αλλαγής του επιτελικού κράτους του Pretador με ένα κράτος στρατηγείο που σχεδιάζει την πραγματική ανάπτυξη και το μέλλον δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί από οιαδήποτε κυβέρνηση της δεξιάς, με τη ΝΔ στο ρετιρέ. 

Oi ψηφοφόροι αρχίζουν να αντιλαμβάνονται πως μία λύση υπάρχει. Δεν είναι τυχαίο που τα τρολ και οι μονταζιέρες της δεξιάς έχουν στραφεί μαζικά κατά του Αλέξη Τσίπρα, με support group τους πονεμένους της Αριστεράς. 

Το σχέδιο “Αριστοτέλης” που ανακοίνωσε πρόσφατα ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, μια ριζοσπαστική πρόταση για τη διοικητική ανασυγκρότηση της Ελλάδας, δεν αποβλέπει μόνο στην αναγέννηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά αποτελεί τη μετάβαση από το “κράτος των Αθηνών” σε ένα αποκεντρωμένο μοντέλο διακυβέρνησης με επίκεντρο τη γεωγραφική ισότητα. 

Το σχέδιο αυτό ανατρέπει ριζικά το τοξικό πελατειακό μοντέλο ανάπτυξης των απ’ ευθείας αναθέσεων του Μητσοτάκη. Ενισχύει τις Περιφέρειες με την ενσωμάτωση σε αυτές των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, εισάγει ένα μοντέλο Μητροπολιτικής διοίκηση σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και ενισχύει τους Δήμους, επαναφέρει παλιούς ιστορικούς και αναζωογονεί τις κοινότητες. Είναι το τεκμήριο μιας άλλου τύπου κυβερνησιμότητας που προκαλεί ένα πολιτικό σουέλ από τα κάτω και από γύρω που μπορεί να μετατραπεί σε ρεύμα νίκης. 

Ξανά ο Κυριάκος πρωθυπουργός

Προς το παρόν πάντως φαίνεται πως η δημοσκοπική καθίζηση του ΠΑΣΟΚ να ωθεί σε προεκλογικές εξελίξεις, δηλ. να πάει στις εκλογές με άλλο αρχηγό. Λέγεται δε ότι ο Νίκος Παπανδρέου μπορεί να μπει μπροστά…