Γιατί ο Κυριάκος φοβάται τον Σαμαρά

Ο Αντώνης Σαμαράς εμφανίζεται ως ο μοναδικός πολιτικός με το βάρος, την εμπειρία και τη δυνατότητα να αρθρώσει συγκροτημένο πολιτικό λόγο απέναντι στον Μητσοτάκη. Όχι απαραίτητα επειδή διαθέτει σήμερα εκλογικό ρεύμα έτοιμο να μεταφραστεί σε πλειοψηφία, αλλά επειδή είναι ο μόνος που παίζει στο ίδιο «επίπεδο πολιτικής ισχύος». Έχει υπάρξει πρωθυπουργός, έχει διαχειριστεί κρίσεις και γνωρίζει πώς συγκροτείται μια ατζέντα εξουσίας.

Τους υπόλοιπους, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η κοινωνία τους έχει αξιολογήσει και ανεξαρτήτως επιμέρους ποσοστών, δεν τους βλέπει ως αξιόπιστους διεκδικητές διακυβέρνησης. Αυτό δημιουργεί ένα πολιτικό κενό, το οποίο σήμερα δεν καλύπτεται από θεσμική αντιπολίτευση.

Ο Σαμαράς πάνω από Τσίπρα και Καρυστιανού

Ο Αλέξης Τσίπρας, παρά τη διαρκή παρουσία του στον δημόσιο λόγο, δεν φαίνεται ικανός να επιστρέψει ως πραγματικός αντίπαλος του Μητσοτάκη. Οι εκλογικές του ήττες είναι βαριές και πολιτικά καθοριστικές. Η εικόνα του σήμερα, σε παρουσιάσεις του βιβλίου του, γενικόλογες τοποθετήσεις, αμφισημία γύρω από τη δημιουργία νέου κόμματος, δεν συνιστά στρατηγική εξουσίας. Αντιθέτως, ενισχύει την αίσθηση πολιτικής αδράνειας και αμηχανίας. Άλλωστε ξεκάθαροι να είμαστε, αν εδώ και σχεδόν ένα χρόνο έβλεπε στις δημοσκοπήσεις πως μπορεί να κονταροχτυπηθεί το νέο του κόμμα με την ΝΔ, δε θα το είχε ήδη ιδρύσει;

Ακολούθως, η περίπτωση της Μαρίας Καρυστιανού είναι διαφορετική. Διαθέτει κοινωνική απήχηση και ισχυρό ηθικό φορτίο, όμως η πολιτική δεν είναι μόνο συναίσθημα και αποδοχή της στιγμής. Η έλλειψη πολιτικής εμπειρίας, γνώσεων και θεσμικής κατανόησης καθιστά εξαιρετικά δύσκολη τη μετατροπή της κοινωνικής συμπάθειας σε αξιόπιστη κυβερνητική πρόταση. Η σύγκρουση με έναν πρωθυπουργό όπως ο Μητσοτάκης απαιτεί πολιτικό βάθος, τεχνογνωσία και στρατηγική, όχι μόνο συμβολισμό.

Σε αυτό το τρίγωνο πιθανών «επιστροφών» ή νέων εγχειρημάτων (Σαμαράς, Τσίπρας, Καρυστιανού) ο Σαμαράς ξεχωρίζει για έναν λόγο: μιλά πολιτικά. Τοποθετείται, ασκεί συγκεκριμένη κριτική, οικοδομεί αφήγημα και ατζέντα απέναντι στην κυβέρνηση. Μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί μαζί του, όμως δεν μπορεί να αγνοήσει ότι είναι ο μόνος που λειτουργεί με όρους πραγματικής πολιτικής αντιπαράθεσης.

Και αυτό, στη σημερινή συγκυρία, τον καθιστά τον μοναδικό ουσιαστικό αντίπαλο του Κυριάκου Μητσοτάκη, έστω και αν η τελική αναμέτρηση παραμένει ακόμη ανοιχτή.