Γιατί το κόμμα Σαμαρά θα αλλάξει το πολιτικό τοπίο

Έκτοτε ο Αντώνης Σαμαράς έκανε ένα από τα πιο απίστευτα πολιτικά Comeback της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας. Το “απολωλός πρόβατο” του 1993, εκλέχθηκε 15 έτη μετά πανηγυρικά αρχηγός του ίδιου αυτού κόμματος και το 2012 εκλέχθηκε πρωθυπουργός. Κανείς δεν περίμενε μια τέτοια εξέλιξη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο νυν πρωθυπουργός, έχει κάτι κοινό με τον Σαμαρά. Κανείς σχεδόν δεν περίμενε το 2016 ότι αυτός θα εκλεγεί αρχηγός της ΝΔ. Και όμως τους διέψευσε όλους. Εξελέγη πανηγυρικά στο δεύτερο γύρο, ενώ στον πρώτο γύρο ο Μεϊμαράκης φαινόταν να έχει εξασφαλίσει την εκλογή του, με την στήριξη πίσω από τα παρασκήνια του Σαμαρά. Αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι η τακτική του Σαμαρά από την μια και η αντίστοιχη της ΝΔ από την άλλη.

Η πλευρά Σαμαρά έχει κυρίως εστιάσει στο θυμικό παραδοσιακών ψηφοφόρων της ΝΔ. Έχει στοχεύσει σε θέματα Woke ατζέντας (γάμος ομόφυλων), μεταναστευτικό και λιγότερο στην εξωτερική πολιτική. Παράλληλα δεν έχει ιδρύσει επίσημα κόμμα και ως εκ τούτου ακόμα μιλάμε για κάτι πιθανό, με πιθανά στελέχη. Όλα πιθανά. Από την άλλη η ΝΔ, επί του παρόντος μη έχοντας απέναντί της ένα ιδρυθέν κόμμα, προσπαθεί να αντιπαρατεθεί σε μια πιθανότητα, πράγμα όχι ιδιαίτερα ευχερές. Όμως γιατί πιθανό κόμμα Σαμαρά μπορεί να αποτελέσει σοβαρό πρόβλημα για τη ΝΔ;

Τα δεδομένα για Σαμαρά

Ο κ. Σαμαράς είναι πρώην πρωθυπουργός. Με βάση την ρητορική της ΝΔ ήταν ένας καλός πρωθυπουργός, ο οποίος κράτησε την Ελλάδα όρθια μεταξύ 2012 και 2014. Επομένως μια πιθανή ψήφος είναι ψήφος σε κάποιον που έχει ήδη κυβερνήσει, είναι μια θετική ψήφος. Ο Σαμαράς είναι αυτός ο οποίος έχει εντάξει στη ΝΔ τους Γεωργιάδη και Βορίδη. Κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης. Ο δεΓεωργιάδης ίσως το κορυφαίο επικοινωνιακά στέλεχος. Πόσο εύκολο είναι αυτά τα στελέχη πλέον να συγκρουστούν μαζί του ανοιχτά και με μεγάλη ένταση; Μάλλον επίσης ιδιαίτερα δυσχερές.

Ο Σαμαράς στήριξε τον νυν πρωθυπουργό στην εκλογή του ως προέδρου της ΝΔ. Οπότε κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι είχε προσωπικά μαζί του. Η ΝΔ έχει υποτιμήσει το πόσο ενόχλησε μέρος της βάσης η “Πασοκοποίηση” της κυβερνήσεως και θέματα όπως ο γάμος ομόφυλων. Ο υπογράφων θεωρεί ότι ένας δυσαρεστημένος ψηφοφόρος της ΝΔ πολύ εύκολα θα ψήφιζε τον κ. Σαμαρά, θεωρώντας ότι ψηφίζει έναν πρώην επιτυχημένο δοκιμασμένο πρωθυπουργό της παράταξης με κοινές ιδεολογικές αναφορές.

Επίσης, ίσως το ισχυρότερο επιχείρημα που είχαν οι πολέμιοι του κ. Σαμαρά ως το 2012 αναφορικά με τα γεγονότα του 1993 και τον πρώην πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη με αφορμή το Σκοπιανό, κρίθηκε από τη βάση της ΝΔ υπέρ του Σαμαρά, με την πανηγυρική εκλογή του ως αρχηγού έναντι μάλιστα της κόρης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Ντόρας Μπακογιάννη.

Ως εκ τούτου αν τελικά ο Σαμαράς ιδρύσει κόμμα, η πολιτική αντιμετώπιση του από τη ΝΔ είναι ένα πολύ σύνθετο θέμα. Για την οικονομία της συζήτησης ας δεχτούμε ότι ιδρυθεί κόμμα από τον Σαμαρά και αυτό πάρει ένα ποσοστό πάνω από 5% στις πρώτες εκλογές. Αν αυτό συμβεί, η ΝΔ πιθανότατα δεν θα καταφέρει με βάση τη σημερινές δημοσκοπήσεις να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση από την πρώτη Κυριακή.

Ο Σαμαράς και η επόμενη κυβέρνηση

Σε αυτήν την περίπτωση υπάρχουν δύο πιθανά δεδομένα. Να αρκεί η συνεργασία με το κόμμα Σαμαρά για να σχηματιστεί κυβέρνηση ή να αρκεί και η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ. Τι θα κάνει σε αυτό το ενδεχόμενο η ΝΔ. Θα αρνηθεί τη συνεργασία με ένα κόμμα από τα σπλάχνα της; Θα συνεργαστεί αντί αυτού με το ΠΑΣΟΚ ή θα κάνει νέες εκλογές;

Αν συνεργαστεί με το κόμμα Σαμαρά θα πρέπει να κάνει παραχωρήσεις για θέματα στα οποία ως τώρα ασκεί άλλη πολιτική. Τα οποία δε κατέστησαν εμβληματικά για την νυν κυβέρνηση ιδίως σε θέματα Woke ατζέντας. Αν συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ ενώ θα αρκούσε η συνεργασία με Σαμάρα, θα δικαιώσει τον ισχυρισμό περί “Πασοκοποίησης” της ΝΔ. Αν κάνει νέες εκλογές, ενώ θα μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση με συνεργασία, τότε θα πολώσει ακόμα περισσότερο την βάση της ΝΔ η οποία θα δει ένα κόμμα να αρνείται να συνεργαστεί με τον πρώην πρωθυπουργό του ίδιου κόμματος. Σχήμα οξύμωρον.

Κατά την άποψη του υπογράφοντα πιθανή ίδρυση κόμματος από τον κ. Σαμάρα αν μελετηθεί σε βάθος πολιτικά από την ΝΔ , μπορεί στο τέλος να βοηθήσει το κόμμα. Ίσως όχι τον κ. Μητσοτάκη προσωπικά λόγω προσωπικής πλέον αντιπαράθεσης με τον Σαμαρά, αλλά δίνει την δυνατότητα σε δυσαρεστημένους ψηφοφόρους αντί να πάνε σε κόμματα ακραίων ή ανεδαφικών πολιτικών θέσεων, να πάνε σε κόμμα ενός πρώην πρωθυπουργού της ΝΔ ο οποίος θα συλλέξει ψήφους και από τα υπόλοιπα κόμματα. Με αυτόν τον τρόπο θα έχει αποσυμπιεστεί ένα μέρος των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων της ΝΔ ψηφίζοντας ένα κόμμα κοντά στη ΝΔ.

Εδώ βέβαια τίθεται το μεγάλο ερώτημα. Τι πολιτικά ανταλλάγματα είναι διατεθειμένος να δώσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε αυτήν την περίπτωση; Ή ακόμα καλύτερα τι θα ζητήσει ο κ. Σαμαράς σε μια τέτοια περίπτωση;

Τι αλλάζει το νέο κόμμα

Υπάρχει βέβαια και ένα ακόμη ενδεχόμενο, αυτό μιας πανηγυρικής “επιστροφής” του κ. Σαμαρά λίγο πριν τις εκλογές, έχοντας βρει πριν βέβαια κοινή βάση με τον κ. Μητσοτάκη, με επικοινωνιακό πρόταγμα την ενότητα της παράταξης ενόψει πχ εξελίξεων στα ελληνοτουρκικά ή κάποιο άλλο σημαντικό θέμα.

Σε κάθε περίπτωση, ο πραγματικός αντίπαλος της ΝΔ στην περίπτωση που τελικά ιδρυθεί κόμμα από τον κ. Σαμαρά θα είναι αυτό το κόμμα και όχι το ΠΑΣΟΚ ή η ΕΛΑΣ. Και αυτό διότι ο κ. Σαμαράς έχει κυβερνήσει με θετικό αποτύπωμα για την χώρα πράγμα που υποστηρίζει σταθερά η ίδια η ΝΔ και αυτό βρίσκει ακροατήριο στη βάση της και ιδίως στους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της.

Ένα είναι σίγουρο. Στο επόμενο διάστημα δεν θα πλήξουμε πολιτικά. Ας ελπίσουμε οι όποιες προσωπικές διαφορές ένθεν και ένθεν να λυθούν υπέρ της χώρας συνολικά. Η δε ΝΔ καλό θα είναι να συνειδητοποιήσει ότι παρά τις προσπάθειες που έγιναν για την δικαιολόγηση του γεγονότος των τόσων στελεχών του ΠΑΣΟΚ που είναι μέλη της κυβέρνησης, καλώς ή κακώς η ΝΔ ως παράταξη έχει μια κυρίαρχη ιδεολογία αναφορικά με τους ψηφοφόρους της. Αν το καράβι μπαλαντζάρει πολύ στα κεντροαριστερά ίσως αφορά δυνητικά ένα 7 με 10 τοις εκατό δυνητικών ψήφων. Όμως αν παραμελήσει την κυρίαρχη ιδεολογία της βάσης, τότε αφορά δυνητικά ένα 25 με 30 τοις εκατό.

Και δίπλα στο καράβι αυτό, ίσως πλέει σύντομα ένα νέο καραβάκι, το οποίο θα φαντάζει ιδιαίτερα φιλόξενο και το κυριότερο με έναν έμπειρο καπετάνιο που ήταν πριν λίγα χρόνια καπετάνιος του μεγάλου καραβιού. Ο δε Σαμαράς να προτάξει πάνω από όλα το καλό της χώρας και αν οι καταστάσεις πολιτικά οδηγήσουν σε κίνδυνο ακυβερνησίας, να κάνει το παν ώστε η χώρα να έχει σταθερή κυβέρνηση διότι αν κάτι δεν χρειάζεται η χώρα σήμερα είναι μια κυβέρνηση Βαβέλ.