Κλείνει ο τραγικός για την Ελλάδα κύκλος Μητσοτάκη

Είναι πλέον περισσότερο από προφανές ότι ακόμα και το επιχείρημα “να φύγω και να ΄ρθει ποιος” του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν αρκεί να κρατήσει μία κυβέρνηση, που κυρίαρχο στοιχείο της ήταν, εκτός από την ιδιοτέλεια και την καθεστωτική νοοτροπία που κατέλυσε το κράτος δικαίου, η εξυπηρέτηση των συμφερόντων και μόνο.

Ωστόσο, το πραγματικό ζήτημα δεν είναι απλώς η αποχώρηση μιας κυβέρνησης, αλλά το τι θα την αντικαταστήσει. Η ιστορία της μεταπολίτευσης έχει δείξει ότι οι εναλλαγές στην εξουσία δεν εγγυώνται από μόνες τους την αλλαγή πορείας. Συχνά, οι ίδιες παθογένειες επανεμφανίζονται με διαφορετικά πρόσωπα, ενώ η κοινωνία παραμένει εγκλωβισμένη σε έναν φαύλο κύκλο απογοήτευσης και προσδοκιών που δεν εκπληρώνονται.

Αυτό το ζήσαμε με έντονο τρόπο και ακραίες συμπεριφορές την τελευταία δεκαπενταετία, που τα απομεινάρια τους τα βλέπουμε ακόμα και σήμερα, τα οποία οδηγούν στην εκτροπή από το κύριο στόχο που είναι η κάθαρση, η δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου, καθότι κάποιοι αναλώνονται σε εντυπωσιασμούς και λαϊκίστικες κορώνες χωρίς ουσία και αποτέλεσμα.

Η απάντηση στον Μητσοτάκη

Η ανάγκη σήμερα δεν είναι απλώς μια κυβερνητική εναλλαγή, αλλά μια ουσιαστική πολιτική ανανέωση. Μια αλλαγή που δεν θα στηρίζεται σε ψεύτικους μεσσιανισμούς, ούτε στην επιστροφή πρακτικών του παρελθόντος, αλλά σε ένα νέο σχέδιο για τη χώρα. Ένα σχέδιο που θα βασίζεται στη διαφάνεια, στην αξιοκρατία, στην ενίσχυση των θεσμών και στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών.

Η κοινωνία αναζητά πλέον κάτι περισσότερο από υποσχέσεις. Αναζητά αξιοπιστία, σοβαρότητα και πραγματικό όραμα. Η επόμενη ημέρα για την Ελλάδα δεν μπορεί να είναι μια απλή εναλλαγή εξουσίας, αλλά η αρχή μιας νέας πολιτικής κουλτούρας. Γιατί τελικά, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να κλείσει ένας κύκλος, αλλά να ανοίξει ένας νέος, πιο ελπιδοφόρος, πιο δίκαιος και πιο δημιουργικός για τη χώρα.