Κρας τεστ για Ανδρουλάκη το συνέδριο και στο βάθος Γερουλάνος

Η δημοσκοπική εικόνα του ΠΑΣΟΚ το 2026 αποτυπώνει πλέον μια σαφή και ανησυχητική τάση για τον Νίκο Ανδρουλάκη: Από τη στασιμότητα στην καθίζηση. Αν το 2025 η “κολλημένη βελόνα” μπορούσε ακόμη να ερμηνευτεί ως μια παρατεταμένη περίοδος αναμονής, τα σημερινά στοιχεία δείχνουν ότι το κόμμα της Χαριλάου Τρικούπη όχι μόνο δεν προχωρά, αλλά οπισθοχωρεί. Και μάλιστα σε μια πολιτική συγκυρία που, θεωρητικά, θα έπρεπε να το ευνοεί.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αντιμετωπίζει φθορά, αμφισβήτηση και διαδοχικές κρίσεις, ωστόσο το ΠΑΣΟΚ αποτυγχάνει συστηματικά να εκμεταλλευτεί τα «παράθυρα ευκαιρίας» που ανοίγονται. Το αποτέλεσμα είναι μια εικόνα πολιτικής αδράνειας, την ώρα που άλλες δυνάμεις, ακόμη και εκτός του παραδοσιακού άξονα εξουσίας, εμφανίζονται πιο ελκυστικές για ένα απογοητευμένο εκλογικό σώμα.

Η πρόσφατη δημοσκόπηση της MRB λειτούργησε ως ισχυρό σοκ για τη Χαριλάου Τρικούπη. Η ΝΔ καταγράφει μικρή αλλά υπαρκτή ανάκαμψη, επιβεβαιώνοντας ότι εξακολουθεί να διατηρεί ερείσματα, παρά τη φθορά της. Την ίδια στιγμή, η Πλεύση Ελευθερίας εκτοξεύεται στη δεύτερη θέση (όπως και κατά τους πρώτους μήνες του 2025).

Το ΠΑΣΟΚ, αντίθετα, καθηλώνεται στο 9,7%, καταγράφοντας ίδιο ποσοστό με την Ελληνική Λύση. Η συγκεκριμένη ισοπαλία δεν είναι απλώς μια κακή δημοσκοπική επίδοση, αλλά αποτελεί πολιτικό σύμπτωμα. Δείχνει ταυτοχρόνως ότι το κόμμα της Χαριλάου Τρικούπη δεν θεωρείται από τους πολίτες, ούτε αυτονόητη αξιόπιστη αντιπολίτευση, ούτε εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Σύμφωνα με στελέχη που παρακολουθούν εκ των έσω τη λειτουργία του κόμματος, το βασικό πρόβλημα δεν εντοπίζεται στην έλλειψη θέσεων ή προγραμματικού λόγου, αλλά στην αδυναμία μετατροπής αυτών των θέσεων σε πολιτικό μήνυμα με απήχηση. «Το ΠΑΣΟΚ μιλά, αλλά δεν ακούγεται», λένε χαρακτηριστικά, αποδίδοντας την κατάσταση σε μια στρατηγική χαμηλών τόνων που έχει εξαντλήσει τα όριά της.

Βαραίνει το εσωκομματικό κλίμα στο ΠΑΣΟΚ

Επομένως το εσωτερικό κλίμα στο ΠΑΣΟΚ αλλάζει και η υπομονή στερεύει. Πληροφορίες αναφέρουν ότι υψηλόβαθμα στελέχη, ακόμη και πρόσωπα με βαρύ θεσμικό αποτύπωμα, εκφράζουν πλέον ανοιχτά προβληματισμό για την πορεία του κόμματος υπό την παρούσα ηγεσία. Δεν πρόκειται ακόμη για οργανωμένη αμφισβήτηση, αλλά για μια σαφή μετατόπιση στάσης.

«Ο χρόνος δεν δουλεύει υπέρ μας», λένε με νόημα, επισημαίνοντας ότι κάθε μήνας που περνά χωρίς δημοσκοπική ανάκαμψη καθιστά δυσκολότερη οποιαδήποτε αναστροφή της εικόνας. Το προσεχές συνέδριο στα τέλη Μαρτίου αποκτά, έτσι, χαρακτήρα πολιτικού τεστ αντοχής για τον Ανδρουλάκη.

Επισήμως, το συνέδριο θα έχει προγραμματικό χαρακτήρα. Ανεπισήμως, όμως, αναμένεται να λειτουργήσει ως πεδίο απολογισμού της ηγεσίας. Εκεί θα τεθούν με μεγαλύτερη ένταση τα ερωτήματα για το αν το ΠΑΣΟΚ μπορεί, με την παρούσα στρατηγική και ηγετική φυσιογνωμία, να ξαναδιεκδικήσει ρόλο πρωταγωνιστή στο πολιτικό σύστημα.

Δεν είναι τυχαίο ότι στο παρασκήνιο ξεκινούν συζητήσεις για «επόμενη μέρα», αλλά με σαφή διάθεση επανατοποθέτησης. Η αγωνία αφορά όχι μόνο την ηγεσία, αλλά την ίδια την πολιτική ταυτότητα του κόμματος: Αν θα παραμείνει ένας μεσαίος παίκτης ή αν θα επιχειρήσει ένα ριζικό restart.

Στο πλαίσιο αυτό αρχίζει ήδη να διαμορφώνεται, έστω άτυπα, το περίγραμμα της «επόμενης μέρας». Όλο και περισσότερα στελέχη εκτιμούν ότι ο Παύλος Γερουλάνος αναδεικνύεται σε κεντρικό πρόσωπο των εξελίξεων, όχι μόνο λόγω της σταθερής δημόσιας παρουσίας και των πολιτικών πρωτοβουλιών που αναλαμβάνει, αλλά και επειδή καταφέρνει να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για διαφορετικές τάσεις εντός του κόμματος.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, γύρω του αρχίζει να συσπειρώνεται ένα κρίσιμο δυναμικό στελεχών, γεγονός που ενισχύει την αίσθηση ότι, εφόσον ανοίξει η συζήτηση για αλλαγές, ο Γερουλάνος θα έχει λόγο και ρόλο στην ανασύνταξη της παράταξης.