Μία δολοφονία ξυπνά φαντάσματα εμφυλίου στην Ευρώπη

Ο Γιώργος Καρατζαφέρης, γνωστός και μη εξαιρετέος, άλλου είδους από την Λατινοπούλου, είπε στην τηλεοπτική εκπομπή του ότι πάνε να μας ξαναβάλουν να αλληλοσκοτωθούμε και αυτά δεν είναι καλά πράγματα, αποδοκίμασε και τα επεισόδια για τον Γεωργιάδη. Ο Σάββας Καλεντερίδης, κοφτός και χωρίς πολλά-πολλά, είπε ότι αν είναι να ξανασκοτωνόμαστε, καλύτερα να μην θυμόμαστε. Το ΚΚΕ, πολύ συγκρατημένο, περιορίστηκε στο αναγκαίο και τυπικό καθήκον περί την υπόθεση. Έμπειροι είμαστε σε αυτά είπε ο καθένας στον εαυτό του, το δις εξαμαρτείν είσαι μεγάλος κόπανος αν την (ξανά)πατήσεις. 

Ο Α΄ Παγκόσμιος  Πόλεμος ξεκίνησε με μια δολοφονία (ένας φοιτητής σκότωσε ένα δούκα), ο Β΄ Πόλεμος από μια προβοκάτσια και τώρα στη Γαλλία ένας οπαδός (;) του Μελανσόν δολοφόνησε ένα ακροδεξιό. Ο Μακρόν διαμαρτυρήθηκε στους Αμερικάνους, επειδή εξέφρασαν άποψη για αυτήν την δολοφονία: Είναι δική μας δουλειά, είπε στην Ουάσιγκτον, ο καθ’ όλα δεξιός Μακρόν, αναγνωρίζοντας έτσι εμμέσως ότι η εν λόγω δολοφονία είναι προσφορά στα τρέχοντα ύπουλα πολιτικά παιχνίδια. Σου λέει (ο Μακρόν), αυτά βάζουμε να τα παίζουν τα “αιώνια παιδιά”, οι Έλληνες, αλλά όχι κι εμείς.

Όλοι βλέπουμε, όμως, να ξαναγεννιέται ο Ιταλικός-Γερμανικός άξονας, αλλά αν την πρώτη φορά ήταν τραγωδία, η δεύτερη μοιάζει κακόγουστο ανέκδοτο με την Μελόνι παραδουλεύτρα του Τραμπ και τον Μερτς στο ρόλο τραπεζοκόμου. Και οι δυο ούτε να δουν κατάματα τον Τραμπ τολμούν. Τελικά δεν είμαστε μόνο στην Ελλάδα που μας κατατρέχει το παρελθόν. Προσπαθώντας να εξηγήσουμε τα σημερινά προβλήματα και αδιέξοδα επιστρέφουμε στα περασμένα. Ιδού: Πεντακόσια χρόνια, η Δύση καλόμαθε στη δόξα και στον πλούτο. Αποικίζοντας την Οικουμένη νόμιζαν ότι το πρόβλημα ήταν ο Μαρξ και οι κομμουνιστές με τον Λένιν, που αμφισβητούσαν την εξουσία τους. Λάθος.

Εδώ δεν χρειαζόμαστε δολοφονία!

Το “λάθος” ήταν ότι η Δύση μοιραία ξύπνησε τις αποικίες. Ξύπνησε ειδικά η Κίνα, με τον Μάο. Αυτό που θέλει ο Τραμπ, να κάνει ξανά “Μεγάλη την Αμερική”, το έκαναν οι ίδιοι οι Αμερικάνοι στην Κίνα. Ο Μάο άνοιξε την Κίνα στη Δύση, όρμησαν οι Αμερικάνοι να επενδύσουν και άργησαν να αντιληφθούν ότι με τα λεφτά τους έκαναν μεγάλη την Κίνα. Τώρα δεν βρίσκουν τρόπο να την αντιμετωπίσουν. Σε άμεση πολεμική σύγκρουση μόνο αυτονόητη δεν είναι η επικράτηση των ΗΠΑ, αν βρεθούν αντιμέτωπες με το δίδυμο Κίνα/Ρωσία-με ή χωρίς Πούτιν, άλλοι είναι οι πιο σκληροί…

Ακόμα και στο Ιράν το σκέφτονται δις και τρις. Εμείς εδώ, καμωμένοι από βούτυρο, ήσυχα νερά και πάρε μας την ψυχή, και αυτό ακριβώς κάνουν οι γείτονες. Μετά θα αναρωτιόμαστε “τις πταίει”, καλή αφορμή για αλληλοσκοτωμό. Τελευταία λέξη την ύστατη στιγμή: Ο Σαμαράς και ο Κοττάκης (της Εστίας) υποστηρίζουν ότι η συμφωνία με την Σέβρον τελεί υπό την έγκριση της Τουρκίας. Η κυβέρνηση το αρνείται. Η Τουρκία; Το δίλημμα, παραμονές εκλογών, είναι ή πετρέλαιο ή Αιγαίο; Ίδωμεν.