Ο ακήρυχτος πόλεμος Μητσοτάκη-Σαμαρά και η κυβέρνηση της επόμενης μέρας

Παρά τα περί του αντιθέτου που διαρρέουν από το Μέγαρο Μαξίμου και τις ενσωματωμένες δημοσκοπικές, το κόμμα Σαμαρά αποτελεί την σημαντικότερη απειλή για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Η ζημιά που προκαλούν οι δύο πρώην πρωθυπουργοί δεν μετριέται ποσοτικά, καθώς η κριτική τους αποδομεί συνολικά και πολιτικά την ηγεσία και την διακυβέρνηση Μητσοτάκη, αποτρέποντας την ανάκαμψη και τον επαναπατρισμό ψηφοφόρων. Επιπλέον, ένα κόμμα Σαμαρά αντλεί απευθείας έστω και μικρό ποσοστό από την ΝΔ. Οι δημοσκοπικές με εκτιμήσεις προβλέπουν ότι το κόμμα Σαμαρά θα μπει στην Βουλή και ότι θα κινηθεί στο 5% με 6%. 

Η ΝΔ όμως που ήδη καταγράφει χαμηλές πτήσεις μεταξύ 21% -23% δεν έχει περιθώριο απωλειών. Πόσω μάλλον εάν το κόμμα Σαμαρά διαψεύσει τις εκτιμήσεις και κινηθεί κατά τι υψηλότερα. 

Οι κραδασμοί από ένα κόμμα Σαμαρά

Ο πόλεμος φθοράς ευνοεί τον Αντώνη Σαμαρά, η μετωπική αντιπαράθεση θα τον φέρει αντιμέτωπο με τον ισχυρό κυβερνητικό μηχανισμό. Το Μέγαρο Μαξίμου με διαρροές περί πρόωρων εκλογών επιχειρεί να τον βγάλει στο ξέφωτο, όπως έκανε με τους Τσίπρα και Καρυστιανού.

Ήδη προετοιμάζει το έδαφος με δηλώσεις του είδους “θα βλάψει για δεύτερη φορά την παράταξη που τον τίμησε και τον έκανε πρωθυπουργό;” και λαδώνει τον μηχανισμό των ενσωματωμένων δημοσιογράφων στα συστημικά ΜΜΕ και των τρολ στο διαδίκτυο. Πρόβλημα θα έχουν και οι βουλευτές που σκέπτονται να μετακινηθούν αφού θα καλούνται στα τηλεοπτικά παράθυρα και στις τοπικές κοινωνίες να πάρουν θέση. 

Το Μαξίμου επιχειρεί να εμφανίσει ότι δεν υπάρχει άξονας με τον Κώστα Καραμανλή, τον οποίο αντιμετωπίζει διαφορετικά, διαρρέοντας ξανά και ξανά φήμες περί προσέγγισης, τις οποίες αναπαράγουν ασμένως δημοσιογραφικά παπαγαλάκια. Μέχρι που την προηγούμενη Τετάρτη ο πρώην πρωθυπουργός είπε απευθυνόμενος σε μαθητές «να φυλάγεστε από εκείνους που είναι ερωτευμένοι με τον εαυτό τους, το χρήμα και την εξουσία». Μόνο φωτογραφία δεν έβαλε αλλά όλοι κατάλαβαν ποιον εννοούσε. 

Εάν η ΝΔ κινηθεί κάτω από το 25% στις εκλογές, τότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα έχει τον καθοριστικό ρόλο που επιθυμεί στις πολιτικές εξελίξεις της επόμενης ημέρας. Το θέμα της αποχώρησης του θα τεθεί αυτομάτως παρότι το ξορκίζουν από το Μέγαρο Μαξίμου. 

Το ερώτημα της διακυβέρνησης και το κεφάλαιο Σαμαρά 

Σε συνάφεια με αυτά προκύπτει το ευρύτερο ερώτημα εάν το κυβερνητικό κενό μετά την υποχώρηση της ΝΔ θα καλυφθεί από το δεξί ή το αριστερό φάσμα του πολιτικού συστήματος. Για την δεξιά πτέρυγα, το παιχνίδι είναι ανοικτό και έχει ακόμη πολύ δρόμο. Η ΝΔ έχει αντοχές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι στριμωγμένος, τελεί υπό την απειλή διώξεων για τα πεπραγμένα του και θα δώσει σκληρή μάχη.

Το παιχνίδι όμως θα τεθεί σε νέα βάση για την Δεξιά παράταξη εάν την εξουσία δεν θα την διασφαλίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά η αποχώρησή του. Ενδεχόμενο το οποίο ενισχύει και για το οποίο προετοιμάζεται με σταθερή και διαρκή διαφοροποίηση ο Νίκος Δένδιας.  Μία κυβέρνηση συνεργασίας με τη ΝΔ δίχως τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με το κόμμα Σαμαρά και το ΠΑΣΟΚ ή το κόμμα Καρυστιανού, είναι ήδη ένα σενάριο που συζητείται στα πολιτικά και δημοσιογραφικά παρασκήνια. 

Ο πόλεμος στην Κεντροαριστερά 

Η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα διαμορφώνεται ως ο άλλος πόλος του υπό διαμόρφωση νέου πολιτικού συστήματος. Για να αποτελέσει όμως κυβερνητική λύση από μόνη της δεν αρκεί και η μόνη πιθανή συμμαχία είναι με το ΠΑΣΟΚ, εντός του οποίου όμως ενεργοποιήθηκαν ξανά  οι αποκλίνουσες τάσεις μετά τις δηλώσεις Διαμαντοπούλου. Ο Αλέξης Τσίπρας παρά τις διακηρύξεις του (ότι στόχος είναι η εξουσία στις επόμενες εκλογές) θα μπορούσε να διαμορφώσει τον νέο πόλο και να περιμένει μέχρι τις επόμενες εκλογές. Ωστόσο “οι καιροί ου μενετοί”. Βλέποντας όμως και εκείνος τις εξελίξεις στα άλλα κόμματα, επιτίθεται στην Άννα Διαμαντοπούλου στο ΠΑΣΟΚ, και στον Κυριάκο Πιερρακάκη στη ΝΔ. Αμφότεροι είναι ευθυγραμμισμένοι με την κυβερνητική αντίληψη του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Η δήλωση της Άννας Διαμαντοπούλου «ναι, είναι καλά τα δημοσιονομικά μας και στο εξωτερικό είναι πολύ καλή η αποδοχή της χώρας», σε πρώτη ανάγνωση βγάζει τον Κυριάκο Μητσοτάκη από την πολιτική απομόνωση. Στο σύνολο της όμως απευθύνεται στους κεντρώους ψηφοφόρους της ΝΔ. Κυρίως όμως επιχειρεί να αποκλείσει την συνεργασία της ΕΛΑΣ με το ΠΑΣΟΚ (χαρακτηρίζοντας γελοία την σχετική προσέγγιση του Χάρη Δούκα) και να ξανανοίξει την ενδεχόμενη συνεργασία με τη ΝΔ (βάζοντας το θέμα της διακυβέρνησης της χώρας όπως είπε).

Ο Χάρης Δούκας και η Άννα Διαμαντοπούλου εκφράζουν τις δύο αποκλίνουσες τάσεις του κόμματος που εμφανίζονται με ένταση στο προσκήνιο μετά την ίδρυση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα που επανέφερε το υπαρξιακό ερώτημα του ΠΑΣΟΚ. Το σενάριο των μετεκλογικών συνεργασιών προβλέπει στην ακραία του εκδοχή μέχρι και διάσπαση του ΠΑΣΟΚ λόγω της πίεσης από τους δύο βασικούς πόλους του υπό διαμόρφωση νέου πολιτικού συστήματος εάν αρνηθεί να συμβάλλει σε κυβερνητική λύση. 

Τον χαβά τους στην Αριστερά 

Σε μακρά περιδίνηση όμως βρίσκεται και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά μετά τις τεκτονικές αλλαγές που επέφερε η ΕΛΑΣ. Παρά τα λάθη στο ξεκίνημα και τις αστείες υποσχέσεις (πχ δωρεάν συγκοινωνίες για όλους και κατάργηση των εξετάσεων), προσελκύει παράγοντες του χώρου αλλά και, κυρίως, τους αριστερούς ψηφοφόρους που αναζητούν ελπίδα πέρα από τον κατακερματισμό.

Το εάν θα διαμορφωθεί και κάποιος μικρότερος φορέας με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση από τις διάσπαρτες δυνάμεις και παράγοντες είναι ακόμη ανοικτό, αν και δεν φαίνεται πιθανό λόγω των προσωπικών διαφορών των προβεβλημένων στελεχών. Οι εξελίξεις θα επηρεάσουν το τελικό ποσοστό που θα πάρει ο Αλέξης Τσίπρας στην κάλπη και το εάν θα βγει από την εξίσωση για την κυβέρνηση της επόμενης ημέρας.