Ο πόλεμος δεν απασχολεί τα κόμματα που περί άλλων τυρβάζουν!

Οι ναζιστοθεοκράτες μουλάδες του Ιράν μιμούνται την Τουρκία και αμφότερες μαζί με τους οπαδούς τους θεωρούν την Ιερουσαλήμ ως τη χαμένη πατρίδα τους και, διαχρονικά, η μια αγωνίζεται για την εξαφάνιση του Ισραήλ και η άλλη της Ελλάδος. Το Ιράν είχε καταφέρει να περικυκλώσει το Ισραήλ από ξηρά. Στα νότιά του με την εξοπλισμένη και εκπαιδευμένη τρόφιμή της οργάνωση Χαμάς, διαθέτοντας και 600 χιλιόμετρα υπόγειες στοές!

Από τα βόρεια με την επίσης τρόφιμή της Χεσμπολάχ, που αποτελεί κράτος εν κράτη στο Λίβανο, εκπαιδευμένη και εξοπλισμένη και αυτή από το ναζιστοθεοκρατικό καθεστώς του Ιράν. Ακόμα πιο μακριά στα νότιά του από τους άλλους τρομοκράτες ισλαμιστές Χούτι. Όλα ήταν έτοιμα για την εξαφάνισή του και η επιχείρηση άρχισε με την εισβολή της Χαμάς, που έκανε τις πρώτες εκκαθαρίσεις 1200 πολιτών όλων των ηλικιών. Σφάζοντας ακόμα και μωρά παιδιά.

Το καθεστώς του Ιράν είναι δομημένο σε χιτλερικές αρχές: Μαζικές εκτελέσεις αντιφρονούντων και αγώνας για εξασφάλιση ζωτικών χώρων -Leben’s Raum- στο Ιράκ, τη Συρία, το Λίβανο, τη Γάζα και σε άλλες αραβικές χώρες. Οι διεθνώς καταγγελλόμενοι ως γενοκτόνοι, όπως η Τουρκία, αποκαλούν τον Νετανιάχου ναζιστή και με αυτήν την πολιτική συμπλέουν, δυστυχώς, και Έλληνες πολίτες, ίσως αντισημίτες, γιατί υπάρχει και αυτό το είδος στην Ελλάδα.

Πάντως, στο Ισραήλ δεν υπάρχουν μαζικές εκτελέσεις αντιφρονούντων. Καθημερινά διαδηλώνουν ελεύθερα και ούτε μάχεται για ζωτικούς χώρους. Εάν το Ισραήλ εξασφάλισε ζώνες ασφαλείας γύρω του, αυτό οφείλεται στις, διαχρονικά, επιτυχημένες του απαντήσεις στις επιθέσεις παλαιότερα (1967) της Αιγύπτου, Συρίας και άλλων αραβικών χωρών και σήμερα του Ιράν και των τροφίμων του: Χέσμπολαχ, Χούτι και Χαμάς.

Για την ιστορία, το 1920-21, η Κοινωνία των Εθνών εφάρμοσε τη Διακήρυξη του Μπαλφούρ ( 1917), με την οποία επρόκειτο να ιδρυθεί Εβραϊκό Κράτος, δίπλα στο κράτος για τους “Άραβες της Παλαιστίνης”. Εκεί βρίσκεται και η Δυτική Όχθη, η οποία στις 24/4/1950 προσαρτήθηκε με την εισβολή της Αραβικής Λεγεώνας της Ιορδανίας. Πριν δεν υπήρχε “εθνότητα Παλαιστινίων”. Η προσάρτηση παρέμεινε μέχρι την ήττα των αραβικών στρατών στον πόλεμο 6/1967 με το Ισραήλ. Τότε η Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και η Λωρίδα της Γάζας ήρθαν υπό ισραηλινή κατοχή.

Τα πυρηνικά του Ιράν

Το χιτλερικό καθεστώς του Ιράν, όπως και το κομμουνιστικό του Κιμ Γιονγκ Ουν της Βόρειας Κορέας, πασχίζουν να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα, παραβιάζοντας διαχρονικά, σύμφωνα με δηλώσεις αξιωματούχων, το ψήφισμα 2231 του ΟΗΕ για τον περιορισμό τους. Πρόσφατα, ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), Ραφαέλ Γκρόσι, είπε ότι ο εμπλουτισμός ουρανίου προσφέρει και εναλλακτική, σύμφωνα με τους ειδικούς, πιο αποτελεσματική για την απόκτηση υλικού για την κατασκευή όπλων, εκτός από την μέθοδο της πολυεπεξεργασίας αναλωμένου πλουτωνίου, που εξάγεται από πυρηνικό αντιδραστήρα. Οι ανησυχίες της Ευρώπης και των ΗΠΑ είναι δικαιολογημένες, καθώς και οι κυρώσεις που επέβαλαν στο Ιράν, χωρίς, όμως, να επιτύχουν τον τερματισμό των δραστηριοτήτων του για απόκτηση πυρηνικών όπλων.

Με την εκλογή του Τραμπ, οι ΗΠΑ απέσυραν την υποστήριξη του ψηφίσματος 2231 και έκτοτε έχουν επικρατήσει άλλες σκέψεις για την αντιμετώπιση του σημαντικού προβλήματος για όλους μας. Γι’ αυτό ο πόλεμος του Τραμπ στο Ιράν έχει μέλλον, όσο οι απαιτήσεις του για τερματισμό του πυρηνικού του προγράμματος δεν γίνονται αποδεκτές. Ας ελπίσουμε ότι η εκεχειρία θα οδηγήσει σε κάποια αποδεκτή συμφωνία για να επικρατήσει η ειρήνη, αν και ο ΔΟΑΕ μας πληροφορεί ότι οι ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις έχουν υποστεί ζημιές, όμως δεν είναι καθοριστικές και η χώρα διατηρεί όλες τις πυρηνικές της δυνατότητες.

Κάποιοι εδώ μας συμβουλεύουν, όπως και ο Χακάν Φιντάν, μακριά από το Ισραήλ και επιχαίρονται που ευρωπαϊκές χώρες τάσσονται εναντίον του. Καμία έκπληξη, γιατί ο αντισημιτισμός εξωτερικεύεται όλο και πιο έντονα. Μήπως αυτή η στάση σηματοδοτεί κάτι παρόμοιο για τον Ελληνισμό; Γιατί πολλοί (βλ. Ισπανία κτλ) εναγκαλίζονται την Τουρκία. Το παράδειγμα της Κύπρου φωνάζει δυνατά. Δυστυχώς, το έχουμε εμείς αυτό το χούι της φαγωμάρας από αρχαιοτάτων χρόνων. Απλώς, τώρα έχουμε τα πολιτικά κόμματα, αντί τη Σπάρτη, την Αθήνα και τη Μακεδονία. Ποιο κόμμα, ελπίζουμε ελληνικό, θα παίξει το ρόλο της Μακεδονίας, παραμένει ακόμα άγνωστο.