Ο Βαρουφάκης και οι επάλληλες αυταπάτες

Μένιος Τασιόπουλος
5

Το φθινόπωρο του 2014, ελάχιστους μήνες πριν τη συνταγματική προθεσμία για την προεδρική εκλογή τόσο στους ηγετικούς κύκλους του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και στις δυτικές πρωτεύουσες θεωρείτο σχεδόν δεδομένο ότι δεν θα συγκεντρωνόταν η αναγκαία αυξημένη πλειοψηφία για την εκλογή νέου Προέδρου Δημοκρατίας. Με άλλα λόγια, θεωρούσαν σχεδόν δεδομένο πως θα προκηρύσσονταν πρόωρες εκλογές με αποτέλεσμα την αντικατάσταση της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Ο τότε πρωθυπουργός Σαμαράς είχε από τον ανασχηματισμό του καλοκαιριού του 2014 καταστήσει ότι δεν θα επιδιωκόταν κάποια συναίνεση ή κάποιο άλλο σχήμα. Σε πολωτικό κλίμα η ΝΔ θα διεκδικούσε ανανέωση της εντολής διακυβέρνησης, παρότι οι δημοσκοπήσεις δεν άφηναν περιθώρια τέτοιας ελπίδας.

Από τα “υπόγεια” του Μαξίμου, από στενούς συνεργάτες του τότε πρωθυπουργού διοχετεύονταν στους δημοσιογράφους διάφορα σενάρια: ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ ερχόταν πρώτο κόμμα δεν θα μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση. Και αν τελικά σχημάτιζε κυβέρνηση θα ίσχυε το σενάριο ακόμη της «αριστερής παρένθεσης».

Η κλειστή παρέα και το αουτσάιντερ

Μιλώντας για τον ΣΥΡΙΖΑ εκείνης της εποχής πρέπει να θυμίσουμε ότι ήταν συγκροτημένος με όλα του τα στελέχη και ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος να έχει επενδύσει τις ελπίδες του στον Αλέξη Τσίπρα και στο κόμμα του. Το ενδεχόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ να βρεθεί στην διακυβέρνηση απασχολούσε τις δυτικές πρωτεύουσες, δεδομένου ότι εκείνη την περίοδο επέλαυναν πολιτικά-εκλογικά και οι Podemos στην Ισπανία.

Οι κυρίαρχοι κύκλοι στην Ευρωζώνη εκτιμούσαν πως το κρίσιμο υπουργείο Οικονομικών θα βρισκόταν υπό τον έλεγχο του άξονα Γιάννη Δραγασάκη και Ευκλείδη Τσακαλώτου. Η κλειστή ηγετική παρέα του ΣΥΡΙΖΑ είχε ενημερωθεί για το γεγονός ότι στην Ευρωζώνη ανέμεναν ότι υπουργός Οικονομικών θα οριζόταν ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Επίσης, θεωρούσαν πως η νέα κυβέρνηση θα έσπευδε να κλείσει την αξιολόγηση και να φορτώσει την ευθύνη για τα επώδυνα μέτρα στην κυβέρνηση Σαμαρά.

Η περίπτωση Βαρουφάκη δεν ήταν άγνωστη, αλλά δεν συσχετιζόταν με τη θέση του υπουργού Οικονομικών. Ο ελευθεριακός διανοούμενος-οικονομολόγος πίστευαν ότι θα αναλάμβανε μια κεντρική συμβουλευτική θέση. Οι αυταπάτες του κ. Τσίπρα σχετίζονται ακριβώς με τον διορισμό Βαρουφάκη και οι αυταπάτες Βαρουφάκη σχετίζονται κυρίως με το θεώρημα της στάσης πληρωμών, η οποία εκ των πραγμάτων συνδέεται με τη θέση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη.