Ποιοι βιάζονται να θεωρήσουν ξοφλημένη την Καρυστιανού

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρξουν οι αναμενόμενες αντιδράσεις όσων θίγονταν πολιτικά – και όχι μόνο – από το νεοσύστατο κόμμα-κίνημα, που εκ των πραγμάτων ηγείται η κα Καρυστιανού. Αντιδράσεις που συχνά ξεφεύγουν όμως από τα όρια της αναμενόμενης πολιτικής αντιπαράθεσης και φτάνουν από την ηθικολογία, την λασπολογία και τα fake news μέχρι την δολοφονία χαρακτήρων.

Το τελευταίο σχετικό γεγονός που προκαλεί εντύπωση όμως είναι το πόσο βιαστικοί δείχνουν στις κρίσεις τους και ορισμένοι από εκείνους που είδαν με συμπάθεια ένα πολιτικό εγχείρημα λαϊκής απαίτησης (“κίνημα των Τεμπών”), το οποίο μόλις κάνει τα πρώτα βήματά του έχοντας απέναντι όχι μόνο ένα γερασμένο, αλλά ακόμα όρθιο, διεφθαρμένο σύστημα κοτζαμπασήδικων συμφερόντων, αλλά και τον αμείλικτο χρόνο.

Ξεχνούν άραγε πόση ιστορία, πόσα πισωγυρίσματα και πόσος χρόνος υπάρχει πίσω από παραδοσιακά κόμματα, όπως η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ, που κυβερνούν εδώ και δεκαετίες, οδηγώντας τη χώρα εκεί που δυστυχώς βρίσκεται σήμερα; Από πότε υπάρχουν άραγε και “fast track” κόμματα; Τελευταίο “κρούσμα” ανεξήγητης βιασύνης, η βαρύγδουπη και χωρίς κάποια πολιτική χροιά ή κάποιο νόημα αποχώρηση 2-3 γνωστών ονομάτων από την “Ελπίδα”, την ίδια ημέρα μάλιστα που ξεκινούσε και η εγγραφή των πρώτων μελών του κόμματος.

Δεν θα μπορούσαν με αυτήν την αφορμή να απουσιάσουν βέβαια και άρθρα της στιγμής στο διαδίκτυο, που με απόλυτη σιγουριά προβλέπουν την γρήγορη αποσάθρωση αυτού του “συνονθυλεύματος” απέλπιδων “συνωμοσιολόγων”, το οποίο «ήταν αδύνατο να μετασχηματίσει σε αξιόπιστο πολιτικό κίνημα “το κίνημα” των Τεμπών». Αποσάθρωση ανάλογη με αυτήν του κινήματος των πάλαι ποτέ “Αγανακτισμένων” ή της “Σπίθας” του αείμνηστου Μίκη Θεοδωράκη.

Ο χρόνος θα δείξει για το κόμμα της Καρυστιανού

Ζούμε όντως σε ρευστούς καιρούς και το ίδιο το πολιτικό μας σύστημα βρίσκεται εν όψει εκλογών σε μια ανάλογη ρευστή και μη εύκολα προβλέψιμη περίοδο ανακατατάξεων. Θέλει λοιπόν πολύ προσοχή κάθε – ακόμη και η πιο καλοπροαίρετη και πιο έντιμη – δημόσια κριτική σε ένα πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα 1-2 μόνο μηνών, που έχει όμως σαφέστατα κινηματικά χαρακτηριστικά. Διαφορετικά, ρίχνουμε ντε φάκτο νερό στο νερόμυλο του Μητσοτακισμού και του συστήματος, στο οποίο εντάσσονται ΟΛΑ τα κόμματα της σημερινής Βουλής.

Αυτό το βεβιασμένο και αχαρακτήριστο πολιτικά βήμα έκανε ουσιαστικά και ο όντως εντιμότατος κ. Κοκοτσάκης… ίσως να μην σκέφτηκε ότι τα κόμματα, αλλά και τα κινήματα είναι ως γνωστόν “ομάδες συμφερόντων”, λειτουργούν σε βάθος χρόνου, δεν γίνονται κατά παραγγελία, χρειάζονται χρόνο και έντιμους ανθρώπους και ούτε πάντα όπως τα θέλουμε αποκλειστικά εμείς. Ο χρόνος όμως όπως πάντα θα δείξει… και για την “Ελπίδα” ως πολιτικό εγχείρημα, αλλά και κυρίως για όσους ελπίζουν ακόμα για μια όντως μεγάλη αλλαγή στην πατρίδα που αντιμετωπίζει πλέον σοβαρό υπαρξιακό πρόβλημα. Όσο για τους πάσης φύσεως “βιαστιΚούληδες”, προτιμότερος όπως φαίνεται ο Μητσοτάκης… το, εν κατακλείδι, συμπέρασμα.