Πως ο Μητσοτάκης μετέτρεψε τον Σαμαρά σε πολιτικό του αντίπαλο
26/02/2026
Κλιμακώνεται όπως όλα δείχνουν η δημόσια αντιπαράθεση ανάμεσα στον Αντώνη Σαμαρά και τον Κυριάκο Μητσοτάκη για τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, αναδεικνύοντας τις εσωτερικές ιδεολογικές και στρατηγικές διαφοροποιήσεις εντός της κυβερνώσας παράταξης. Το ζήτημα αφορά κυρίως τον τρόπο διαχείρισης των εθνικών θεμάτων και της ενεργειακής πολιτικής, με επίκεντρο τη συμφωνία της κυβέρνησης με την Chevron για την αξιοποίηση υδρογονανθράκων.
Ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς άσκησε αιχμηρή κριτική στη συμφωνία, επικαλούμενος δημοσίευμα της “Εστίας”, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα οφείλει να υπερασπίζεται τα εθνικά της συμφέροντα, χωρίς «γκρίζες ζώνες», ή συμβιβασμούς, που θα μπορούσαν να περιορίσουν τη διαπραγματευτική της ευχέρεια. Η παρέμβασή του ερμηνεύτηκε ως υπενθύμιση ότι η κυριαρχία δεν μπορεί να ασκείται υπό αμφισβήτηση, ή με ρήτρες που ενδεχομένως εξυπηρετούν εταιρικά συμφέροντα.
“Εδώ και καιρό έχω εκφράσει τις ανησυχίες μου για τα εθνικά μας θέματα. Δυστυχώς, οι εξελίξεις δικαιώνουν τις θέσεις μου. Ως πρώην πρωθυπουργός δεν δικαιούμαι να σιωπώ για τη χώρα. Για αυτό και θέτω υπόψη του ελληνικού λαού δυο σημαντικά ζητήματα και απαιτώ από την κυβέρνηση άμεσα απαντήσεις.
Πρώτον, όπως αποκαλύφθηκε, στη σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και της κοινοπραξίας της Chevron για έρευνα και εξορύξεις στα θαλάσσια οικόπεδα της Κρήτης προστέθηκαν την τελευταία στιγμή όροι που υποδηλώνουν, εμμέσως πλην σαφώς, τη δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Και πώς συμβιβάζονται αυτοί οι όροι της σύμβασης με τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης περί μιας συμφωνίας ψήφου εμπιστοσύνης στις ελληνικές θέσεις;
Συγκεκριμένα, στη σύμβαση η οποία εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο -μεταξύ άλλων- προβλέπεται «αποχώρηση της εταιρίας από μέρος που θα μπορούσε να μην αποτελεί μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ», «περιοχές που η Ελληνική Δημοκρατία δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα», «απώλεια οριοθετημένης περιοχής», «παραίτηση, ακόμη και αν έχει προσδιοριστεί περιοχή εκμετάλλευσης». Τι είδους σύμβαση είναι αυτή; Νομοθετούμε για πιθανή αποχώρηση από τα οικόπεδά μας; Η Ελλάδα, δηλαδή, συζητάει τα κυριαρχικά της δικαιώματα; Με ποιους; Από πότε;
Δεύτερον, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου την περασμένη εβδομάδα δήλωσε ευθέως ότι στην Κάσο υπήρξε παρεμπόδιση των ερευνών από την Τουρκία και ότι οι έρευνες λόγω Τουρκίας, προσέξτε, ΔΕΝ ολοκληρώθηκαν. Ο υπουργός των Εξωτερικών Γεραπετρίτης έχει δηλώσει ρητά ότι «το πρόγραμμα έρευνας ολοκληρώθηκε απολύτως και δεν υπήρξε καμία απολύτως υποχώρηση». Ρωτάω, λοιπόν, καθαρά: Λέει ψέματα η Κύπρος; Αυτά δεν λέγονται «ήρεμα νερά»”, κατέληξε.
Σήκωσε το γάντι ο Μητσοτάκης
Από την πλευρά του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης απάντησε σήμερα κατά την εισήγησή του στο Υπουργικό Συμβούλιο, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην πράξη και όχι στα λόγια, και μετατρέπεται σε βασικό κόμβο διανομής φυσικού αερίου προς τα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Ο πρωθυπουργός κάλεσε σε ηρεμία όσους χαρακτηρίζει «επαγγελματίες ανησυχούντες» και τόνισε ότι οι ρήτρες των συμφωνιών είναι εκεί για να προστατεύουν το Δημόσιο από πιθανές απαιτήσεις αποζημίωσης.
Το βασικό ζητούμενο είναι πως η εν λόγω σύγκρουση πλέον αποκτά σάρκα και οστά. Ο Μητσοτάκης, συγκριτικά με το πρόσφατο παρελθόν, πλέον απαντά, δεν αφήνει ασχολίαστες τις δηλώσεις Σαμαρά. Εφαρμόζει μία τακτική εντελώς διαφορετική από αυτήν που χρησιμοποιείται για τον Κώστα Καραμανλή. “Δεν σχολιάζουμε δηλώσεις πρώην πρωθυπουργών”, ανέφεραν κυβερνητικά στελέχη, ωστόσο πλέον ο Σαμαράς δεν ανήκει σε αυτή τη κατηγορία.
Αποτελεί πολιτικό αντίπαλο του Μητσοτάκη, με ότι κι αν αυτό συνεπάγεται. Μάλιστα, τόσο στην δήλωση του πρωθυπουργού, όσο και στις χτεσινές κυβερνητικές διαρροές, είναι εμφανής η προσπάθεια ολικής αποδόμησης του πρώην πρωθυπουργού, για να μην πούμε της ολικής περιφρόνησης του.. Η δήλωση Σαμαρά ότι «ο Μητσοτάκης είναι το χάος» και η αποδόμηση του “success story” με την Chevron, το οποίο η κυβέρνηση έχει κάνει σημαία, εκτιμάται ότι έχουν κόψει κάθε πιθανή γέφυρα.
Το ζητούμενο πλέον είναι, πρώτον, πώς θα αντιδράσουν τα στελέχη της ΝΔ που ανήκουν στη “σαμαρική” πλευρά, και δεύτερον, πώς θα αντιδράσει το παραδοσιακό κοινό της ΝΔ που τρέφει εκτίμηση για τον πρώην πρωθυπουργό. Και όλα αυτά χωρίς καν ο Σαμαράς να έχει ιδρύσει κόμμα…





