Σε δεύτερες εκλογές με αντίπαλο την Καρυστιανού ποντάρει ο Μητσοτάκης

Προς το παρόν πάντως, το υπό ίδρυση κόμμα Καρυστιανού επιτείνει τον κατακερματισμό του πολιτικού συστήματος και εκ των πραγμάτων ευνοεί την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ήδη η πρώτη δημοσκόπηση της GPO έδειξε ότι αντλεί οριζόντια από όλα τα πολιτικά κόμματα, λιγότερο από την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ και περισσότερο από τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης τόσο της δεξιάς – ΝΙΚΗ, Ελληνική Λύση, Φωνή Λογικής – όσο και της Κεντροαριστεράς κυρίως, όπως αναμενόταν, από την Πλεύση Ελευθερίας και ακολούθως από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, ακόμη και από το ΚΚΕ.

Η ίδια δημοσκόπηση έδειξε ότι δυνητικά το κοινό της ξεπερνά οριακά το 30% που δηλώνει από ισχυρή μέχρι χαλαρή στήριξη στο εγχείρημά της. Εάν καταφέρει να συσπειρώσει την πλειονότητα όσων διάκεινται θετικά, με τον δεδομένο κατακερματισμό, είναι ικανό ποσοστό για να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Κάποιες πληροφορίες από μετρήσεις που είναι σε εξέλιξη την φέρνουν μέχρι και να διεκδικεί την πρώτη θέση. 

Θα αντέξει μέχρι τις εκλογές;

Πιο δύσκολο επί του παρόντος είναι να υπολογιστεί πώς επηρεάζει το εγχείρημα Καρυστιανού τα άλλα υπό ίδρυση κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και του Αντώνη Σαμαρά. Πάντως και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί λαμβάνουν υπόψη τους την δυναμική που δημιουργεί το νέο κόμμα και επαναπροσδιορίζουν την στρατηγική τους. Ο μεν Σαμαράς δείχνει να “κάνει κράτει” και να μεταθέτει τις όποιες ανακοινώσεις του εν ευθέτω χρόνο, δίχως βέβαια να αποσύρεται από την επικαιρότητα.

Για τον Τσίπρα – που έχει ξεκινήσει την δική του πορεία συνάντησης με του πολίτες, παράλληλα με την παρουσίαση της “Ιθάκης” – τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Ακόμη περισσότερο γιατί με την πρώτη της συνέντευξη η Μαρία Καρυστιανού έδειξε ότι τον αντιμετωπίζει σαν βασικό της αντίπαλο.

Το ότι στράφηκε με σκληρό τρόπο εναντίον του ήταν και ο βασικός λόγος που διεγράφη από τον ΣΥΡΙΖΑ ο Νικόλας Φαραντούρης. Στην επόμενη παρουσίαση της “Ιθάκης” που θα γίνει στην Θεσσαλονίκη, εκ των πραγμάτων θα πρέπει να απαντήσει στην Καρυστιανού. Η ένταση της απάντησης αναζητείται και σταθμίζονται τα ενδεχόμενα. Πάντως ένας κόσμος που έβλεπε θετικά την Καρυστιανού δυσαρεστήθηκε, γιατί θεώρησε την επίθεση “πολιτικά ανήθικη”. Από την πλευρά της δείχνει να το κατάλαβε και μάλλον θα περιορίσει τις επιθέσεις της στο εγγύς μέλλον. 

Στην αναγκαστική ψήφο προσβλέπει η κυβέρνηση

Τον παράγοντα Καρυστιανού σε συνάφεια με τον κατακερματισμό του πολιτικού συστήματος, επιδιώκει να εκμεταλλευτεί η κυβέρνηση που βολεύεται από τα σενάρια των δύο εκλογικών αναμετρήσεων και της αναγκαστικής ψήφου στις δεύτερες εκλογές. Εν ολίγοις, οι πρώτες εκλογές προσφέρονται για ψήφο διαμαρτυρίας, που μπορεί να φέρει το κόμμα της Καρυστιανού μέχρι και την δεύτερη θέση, αλλά σίγουρα θα καταδείξει τον κατακερματισμό και την “ασυναρτησία” του πολιτικού συστήματος.

Στις δεύτερες εκλογές, όμως, οι πολίτες θα έχουν να επιλέξουν ανάμεσα στην ΝΔ, ως μόνη δύναμη κυβερνητικής σταθερότητας, ή στην ανασφάλεια που θα επιφέρει μία κυβέρνηση συνεργασίας με άγνωστους συνεταίρους. Έχοντας ξεμείνει από θετικό αφήγημα – καθώς άλλωστε όλες οι μετρήσεις την δείχνουν κάτω από τη βάση στην αξιολόγηση των πολιτών – διαχειρίζεται τον γνωστό εκβιασμό “Μητσοτάκης ή χάος”. 

Μπορεί η κυβέρνηση να απέτυχε στα βασικά ζητήματα, από την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, το αγροτικό, το ενεργειακό κόστος, τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, μπορεί να προκάλεσε την απαξίωση της Δικαιοσύνης και τον ευτελισμό των δημοκρατικών θεσμών, αλλά το επιχείρημά της είναι “ψηφίστε ξανά τη ΝΔ για να υπάρχει κυβερνητική σταθερότητα”. Το ενδεχόμενο οι πολίτες να επιλέξουν την πολιτική αλλαγή ώστε να απαλλαγούν από μία ακόμη τετραετία σταθερότητας στην διαπλοκή, στην αδιαφάνεια, στην υποβάθμιση του επιπέδου διαβίωσης, δεν περνά από το μυαλό των συμβούλων του Μαξίμου. 

Αλλαγή παιχνιδιού

Το σενάριο της κυβέρνησης είναι έωλο. Το βασικό επιχείρημα είναι ότι μόνο η ΝΔ μπορεί να προσφέρει μία κακή, αλλά σταθερή διακυβέρνηση (που έχει απήχηση σε ένα μάξιμουμ 30% του εκλογικού σώματος) και ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο μόνος που έχει την εμπειρία να διαχειριστεί τις τύχες της χώρας, σε ένα ταραγμένο διεθνές περιβάλλον. Το επιχείρημα δεν λαμβάνει υπόψη ότι ήδη ένα σημαντικό ποσοστό πολιτών θεωρεί ότι η παρουσία του Μητσοτάκη είναι αρνητική εγγύηση για τις προοπτικές της χώρας.

Κυρίως όμως αντιπαρέρχεται ότι στις επόμενες εκλογές εκτός από το κόμμα Καρυστιανού, με όλες τις αιτιάσεις της έλλειψης εμπειρίας, θα υπάρχουν δύο κόμματα με επικεφαλής δύο πρώην πρωθυπουργούς, Σαμαρά και Τσίπρα, οι οποίοι έχουν προηγούμενη κυβερνητική εμπειρία και ο καθένας από την πλευρά του σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες, έφεραν πολύ καλύτερα αποτελέσματα για την χώρα από τον εξαιρετικά ευνοημένο από την συγκυρία και κατά γενική ομολογία αποτυχημένο Μητσοτάκη. 

Με δύο πρώην πρωθυπουργούς στο παιχνίδι θα είναι εντελώς διαφορετικές οι διεργασίες σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας. Άλλωστε και η ΝΔ να είναι πρώτη, πάλι κυβέρνηση συνεργασίας θα αναζητήσει. Στην περίπτωση αυτή βέβαια για να μπορέσει να πρωταγωνιστήσει θα πρέπει να αποσυρθεί εκών-άκων από την προεδρία ο Μητσοτάκης, αφού κανείς δεν συνεργάζεται μαζί του. 

Εάν οι εκλογές γίνουν στο τέλος της τετραετίας το σκηνικό θα έχει ξεκαθαρίσει. Μέχρι τότε θα έχει φανεί η περαιτέρω υποχώρηση της κυβέρνησης, καθώς και η δυναμική της Καρυστιανού και των άλλων υπό ίδρυση κομμάτων. Εάν η κυβέρνηση θέλει να εκμεταλλευτεί την παρούσα ρευστότητα και την αναδιάταξη του πολιτικού συστήματος, θα πρέπει να επισπεύσει τις εξελίξεις. Ο αιφνιδιασμός λένε ορισμένες πληροφορίες είναι ένα δέλεαρ για τον Μητσοτάκη.