Θα ανασχεθεί η δυναμική Καρυστιανού μετά τις δηλώσεις για τις αμβλώσεις;
20/01/2026
Το ότι η Μαρία Καρυστιανού ταράζει τα πολιτικά νερά, αναδιατάσσει τον πολιτικό χάρτη και σε σημαντικό βαθμό καθορίζει την ατζέντα της επικαιρότητας είναι δεδομένο. Μετά την χθεσινή της δήλωση για το θέμα των αμβλώσεων που προκάλεσε ομοβροντία επιθέσεων εναντίον της από την κυβέρνηση, τη ΝΔ και τα κεντροαριστερά κόμματα, το ερώτημα είναι εάν θα επηρεαστεί το κοινό που της έχει δείξει συμπάθεια και εάν θα ανασχεθεί η δυναμική της.
Η δήλωση ότι το θέμα των αμβλώσεων πρέπει να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, έγινε μείζον θέμα. Η Καρυστιανού δεν πήρε σαφή θέση ως προς την απαγόρευση, είπε “ας αποφασίσει η κοινωνία”, αλλά άνοιξε ένα κλειστό ζήτημα, βάζοντας στη ζυγαριά το δικαίωμα της γυναίκας στην αυτοδιάθεση του σώματος και τα δικαιώματα του εμβρύου. Η απαγόρευση των αμβλώσεων είναι θέμα που έχει στην ατζέντα της η ρεπουμπλικανική Δεξιά στις ΗΠΑ και πριν τον Τραμπ, όπως και κάποια συντηρητικά κόμματα στην Ευρώπη που είναι κοντά στην Καθολική Εκκλησία.
Το θέμα έχει λυθεί στην χώρα μας από το 1986, όταν καθιερώθηκε νομοθετικά από το ΠΑΣΟΚ το δικαίωμα στην άμβλωση με την αντίδραση τότε της ΝΔ του πατρός Μητσοτάκη. Από τότε ελάχιστα έχει απασχολήσει την κοινή γνώμη. Το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του γυναικείου σώματος θεωρείται δεδομένο, μέχρι τώρα που ξαναβάζει το ζήτημα η Καρυστιανού. Στο σύνολό τους τα κόμματα που διαφώνησαν συνέδεσαν την τοποθέτηση με τις “αναχρονιστικές”, “σκοταδιστικές” και “οπισθοδρομικές” απόψεις της Καρυστιανού και τον χαρακτήρα του υπό ίδρυση κόμματός της. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης “γίνεται πάρτι” ενώ το θέμα έδωσε αφορμή για αντιπαράθεση του Φοίβου Δεληβοριά με τον Νίκο Πλακιά.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε: «Το πιο φοβερό είναι ότι αυτό ακούγεται και από έναν γιατρό. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Δεν πρόκειται να γυρίσουμε πίσω ή τουλάχιστον όσο είμαστε εμείς τα πράγματα σε συζητήσεις οι οποίες είναι λυμένες και κάθε γυναίκα, κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος να ορίζει το σώμα του. Τελεία και παύλα». Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε: «η δήλωση δεν είναι απλώς ατυχής: είναι βαθιά πολιτική και επικίνδυνη. Πρόκειται για μια σκοταδιστική αντίληψη που ιστορικά συνδέεται με θεοκρατικά καθεστώτα, τον βαθύ αμερικανικό Νότο και την τραμπική ιδεολογία». Από το ΠΑΣΟΚ ο Παναγιώτης Δουδωνής σημείωσε: « Το ζήτημα των αμβλώσεων έχει ευτυχώς λήξει στην χώρα μας το 1986. Πρέπει να υπερασπίζουμε με κάθε τρόπο τον δικαίωμα της γυναίκας να κάνει ό,τι θέλει με το σώμα της».
Το ΚΚΕ σημειώνει: «η αμφισβήτηση του δικαιώματος των γυναικών στη νόμιμη και ασφαλή άμβλωση από την κυρία Μαρία Καρυστιανού αποκαλύπτει και τις αντιδραστικές, συντηρητικές ιδέες τού υπό διαμόρφωση κόμματός της». Η Νέα Αριστερά σε ανακοίνωση της αναφέρει: «Η κ. Καρυστιανού εκφράζοντας “προσωπικές αμφιβολίες” για το ζήτημα των αμβλώσεων πρότεινε δημόσια διαβούλευση επί του θέματος αναμειγνύοντας σκοταδιστικές αντιλήψεις με ψευδοεπιστημονικές θέσεις».
Η Καρυστιανού πυροβολεί τα πόδια της
Η τοποθέτηση σημειολογικά επιβεβαιώνει τα όσα κατά καιρούς έχουν κυκλοφορήσει για την Καρυστιανού και την καταφυγή της στην θρησκεία. Στην τελευταία της συνέντευξη στο Down Town της Κύπρου, φωτογραφήθηκε με φόντο εικόνες Αγίων, ενώ ο Καραχάλιος έχει δηλώσει δημοσίως ότι συνομιλεί με μία γερόντισσα από την Συρία, κάτι που επιβεβαίωσε εν μέρει η ίδια κάνοντας αναφορά στην ηγουμένη πνευματικό της. Έχει ενδιαφέρον ότι τις πιο σκληρές επιθέσεις, προς το παρόν, τις κάνει η κυβέρνηση και η ΝΔ η οποία ακολουθεί μία γραμμή ότι την ευνοεί η ενίσχυση της Καρυστιανού γιατί κατακερματίζει περαιτέρω την αντιπολίτευση, ακόμη και αν μελλοντικά καταλάβει την δεύτερη θέση, γιατί θα συσπειρώσει το δικό της κοινό.
Οι επιθέσεις των κομμάτων αποσκοπούν φυσικά στο να περιορίσουν την πολιτική δυναμική της, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι αιτιάσεις τους δεν είναι βάσιμες. Μπορεί η Καρυστιανού να δηλώνει δημοσίως ότι δεν της αρέσουν οι ταμπέλες Δεξιά-Αριστερά και τις θεωρεί ξεπερασμένες, ωστόσο τουλάχιστον η εν λόγω θέση της κατατάσσεται στον χώρο της υπερσυντηρητικής Δεξιάς. Αν και ο αγώνας της ξεκίνησε με την υποστήριξη της ευρύτερης Αριστεράς, δείχνει να απευθύνεται πλέον σε ένα υπερσυντηρητικό κοινό. Ωστόσο, έχει δηλώσει ότι ο σκοπός της είναι να φέρει τα πάνω κάτω στο πολιτικό σύστημα και το κίνημά της να είναι πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές για να μπορεί να αλλάξει τα πράγματα.
Ενδεχομένως, να βρει υποστήριξη, όπως λέγεται και γράφεται, από κάποια μοναστήρια του Αγίου Όρους, αλλά το κοινό που μπορούν να επηρεάσουν οι θρησκευτικοί κύκλοι φάνηκε στις εκλογές στο ποσοστό που πήρε η ΝΙΚΗ. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να διαμορφώσουν πλειοψηφικό ρεύμα, το αντίθετο, περιορίζουν την δυναμική σε μία μειονότητα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ήδη πρώτα οι δηλώσεις κατά του Τσίπρα και στη συνέχεια για τις αμβλώσεις κάνουν ένα σημαντικό ποσοστό πολιτών που ήταν κατ’ αρχήν θετικοί απέναντί της να ξανασκέφτεται την στάση του.
Ο διαδικτυακός όχλος που σε κάθε επιχείρημα απαντά “εμείς με τη Μαρία…”, μπορεί να κάνει δυσανάλογο θόρυβο, αλλά δεν δίνει κατ’ ανάγκη πλειοψηφίες. Η γενική θέση ότι τα ατομικά δικαιώματα μπορούν ή πρέπει να τεθούν σε δημόσια διαβούλευση, ειδικά τα κατοχυρωμένα και μη αμφισβητούμενα, είναι αναθεωρητική. Πολλά δικαιώματα παραδοσιακά προστατεύουν μειονότητες και ως τέτοια είναι ζητήματα πολιτικού και κοινωνικού πολιτισμού και δεν εξαρτώνται από περιστασιακές πλειοψηφίες.





