Το υπαρξιακό δίλημμα του ΠΑΣΟΚ – Με το κατεστημένο ή με την αλλαγή;

Για τη Χαριλάου Τρικούπη τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Η κλεψύδρα ξεκόλλησε. Αντί όμως να ανεβαίνει, κατεβαίνει. Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της MRB, το ΠΑΣΟΚ κατρακύλησε στην τρίτη θέση. Όχι μόνο του. Μαζί με τον Βελόπουλο. Δεύτερο κόμμα είναι της Ζωής. Πριν ακόμα εμφανιστούν τα νέα κόμματα που κυοφορούνται. Το 30,6% θεωρεί ότι ένα κόμμα με αρχηγό τη Μαρία Καρυστιανού θα είχε πιθανότητες να κερδίσει τις εκλογές, ενώ το 19,1% λέει θα μπορούσε να έρθει πρώτο το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Δεν είναι λίγοι όλοι αυτοί.

Με τα σημερινά ακόμα δεδομένα, στην καταλληλόλητα για τη θέση του πρωθυπουργού, ο Κυριάκος λαμβάνει 23,2%, η Ζωή 10,7%, ο Βελόπουλος 7,7% και ο Ανδρουλάκης 4,4%. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης παίρνει 9,7% στην πρόθεση ψήφου και ο αρχηγός του 4,4%. Τελεία και παύλα! Η ανάλυση θα μπορούσε να τελειώνει εδώ. Και ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του…

Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ καθίσταται πλέον υπαρξιακό. Ενώ το χρέος του ξεπερνά το μισό δισεκατομμύριο ευρώ, την τελευταία πενταετία έχει αυξηθεί, όσο τα πρώτα 35 χρόνια της ύπαρξής του. Υπάρχει κάποια εταιρία, κάποιος οργανισμός, κάποιο άλλο κόμμα σε όλο τον κόσμο με αυτά τα δεδομένα, που δεν θα είχε χρεοκοπήσει; Μετά από όσα ζήσαμε την προηγούμενη δεκαετία, ποιος πολίτης θα το εμπιστευτεί; Πόσο μάλλον εάν δεν έχει προοπτική εξουσίας;

Πέρα όμως από τα ποσοστά της κοινής γνώμης, το έλλειμμα ηγεσίας και το χρέος που δεν είναι βιώσιμο, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η πολιτική του. Οι μήνες που πέρασαν χωρίς καμία ουσιαστική μεταβολή των πολιτικών συσχετισμών δείχνουν ότι το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό. Το ΠΑΣΟΚ αποφεύγει συστηματικά να απαντήσει στο κρίσιμο ερώτημα: Θέλει πράγματι αλλαγή διακυβέρνησης, ή αποδέχεται σιωπηρά (ενώ όλοι αυτό καταλαβαίνουν) τη συνέχιση του σημερινού συστήματος εξουσίας;

Το ΠΑΣΟΚ καλείται να πάρει καθαρές αποφάσεις

Η επιλογή της ασάφειας δεν είναι πια ανεκτή. Σε ένα περιβάλλον κοινωνικής πίεσης, ακρίβειας, ανασφάλειας και θεσμικής φθοράς, η ουδετερότητα δεν είναι στάση ευθύνης. Είναι στάση αδράνειας. Κατ’ ελάχιστο. Με τη σημερινή στρατηγική, πολιτική και ηγεσία αυτόνομη δεν μπορεί να συνεχιστεί. Μοιάζει με χορηγία στη ΝΔ. Τώρα ήρθε η ώρα των αποφάσεων! Περισσότεροι από 6 στους 10 πολίτες επιθυμούν την πολιτική αλλαγή.

Στο συνέδριό του, το ΠΑΣΟΚ οφείλει να επιλέξει. Είναι με αυτούς ή με τους άλλους; Το συνέδριο του Μαρτίου δεν είναι ούτε για θεωρίες, ούτε για εντυπώσεις, ούτε για δημόσιες σχέσεις. Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν χαμηλή δυναμική, περιορισμένη κοινωνική απήχηση και απουσία πειστικής κυβερνητικής πρότασης. Το κόμμα δεν έχει πια αυτήν την πολυτέλεια. Εάν θέλει να συνεχίσει την αυτόνομη πορεία με στόχο την αλλαγή, πρέπει να αλλάξει η στρατηγική, η πολιτική και η ηγεσία. Σταράτες κουβέντες, όχι μισόλογα.

Αλλιώς, η μόνη εφικτή λύση για να συμβάλει το ΠΑΣΟΚ στην αλλαγή, με την υπάρχουσα ηγεσία είναι η ευρύτερη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων. Με τα σημερινά δεδομένα, η αυτόνομη πορεία δεν είναι πια εφικτή για να επιτελέσει την καταστατική του αποστολή. Άλλες δυνατότητες δεν υπάρχουν, εξαντλήθηκαν. Εάν δεν πάρει ξεκάθαρες αποφάσεις για μία από τις δύο επιλογές, ουσιαστικά χαρίζει την εξουσία στη ΝΔ.

Τα στοιχεία πλέον όλων των ερευνών είναι φως φανάρι. Άλλες αναλύσεις δεν χρειάζονται. Οι ευθύνες δεν βαραίνουν πια μόνο την ηγεσία. Βαραίνουν συνολικά το πολιτικό δυναμικό του κόμματος. Στελέχη και βουλευτές καλούνται να αποφασίσουν αν θα συμβάλουν σε μια πραγματική πολιτική επανεκκίνηση, ή αν θα αποδεχθούν τη σταδιακή μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε μοχλό του σημερινού συστήματος εξουσίας. Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι βοηθός εκπληρώσεως της ΝΔ…

Σε κάθε περίπτωση, εάν συνεχιστεί αυτή η αδιέξοδη κατάσταση, οι πολίτες αυτό το μήνυμα θα λάβουν. Ότι η σημερινή ηγεσία αυτό επιθυμεί. Δεν κάνει κάτι, έχοντας ως σκοπό να παραμείνει στις καρέκλες της, ακόμα και αν χάσει. Ότι ακόμα και αν το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πρώτο κόμμα, ακόμα και αν δεν είναι ούτε δεύτερο, σε απόσταση αναπνοής από το πρώτο, μετά τις πρώτες εκλογές δεν θα παραιτηθεί. Θα πάει έτσι και στις δεύτερες εκλογές, όπου με κάποια δικαιολογία, θα συνεργαστεί με τη ΝΔ. Εάν το συνέδριο δεν λάβει καθαρές αποφάσεις, όποιος πολίτης θέλει τη συνέχιση της σημερινής κυβέρνησης, στη δεύτερη κάλπη τελικά θα ψηφίσει ΝΔ. Με το Σύστημα ή με την Αλλαγή; Hic Rhodus, hic salta. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.