Η αλήθεια και οι εθελοτυφλούντες – Η υπόθεση Κατσάγγελου-Μαδένη-Πινακοθήκης

“Με την υπ’ αριθμ. 5716/2025 τελεσίδικη Απόφαση του Τριμελούς Εφετείου έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή του ενάγοντος Γεωργίου Κατσάγγελου κατά των εναγομένων Μιχαήλ Μαδένη και του Ν.Π.Δ.Δ. ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ και αναγνωρίστηκε ότι ο 1ος εναγόμενος διασκεύασε παράνομα σε ζωγραφικά έργα εξήντα εννέα (69) πρωτότυπα φωτογραφικά πορτρέτα δημιουργίας του ενάγοντος που απέδιδαν μορφές ασθενών του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, τα οποία στη συνέχεια οι εναγόμενοι εξέθεσαν δημόσια και παρουσίασαν στο κοινό χωρίς την άδεια του ενάγοντος και χωρίς αναφορά του ως δημιουργού των φωτογραφιών.

Για τους λόγους αυτούς η ως άνω απόφαση επικυρώνει την υπ’ αριθμ. 2080/2024 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και υποχρεώνει τους εναγόμενους να παύσουν την με κάθε τρόπο χρήση και εκμετάλλευση των ζωγραφικών έργων, αποσύροντας τον κατάλογο έκθεσης από το εμπόριο και αφαιρώντας τα ζωγραφικά έργα από το διαδίκτυο, απειλώντας με χρηματική ποινή δύο χιλιάδων εννιακοσίων (2.900) ευρώ, σε περίπτωση παραβίασης της υποχρέωσης παράλειψης.

Επίσης, υποχρεώνεται ο 1ος εναγόμενος Μιχαήλ Μαδένης να καταβάλει στον ενάγοντα για την παράνομη διασκευή αποζημίωση εξήντα εννέα χιλιάδων (69.000) ευρώ και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης έντεκα χιλιάδων (11.000) ευρώ, υποχρεώνονται εις ολόκληρον οι εναγόμενοι να καταβάλουν στον ενάγοντα, για την παράνομη δημόσια έκθεση και παρουσίαση των έργων στο κοινό, αποζημίωση ύψους εξήντα εννέα χιλιάδων (69.000) ευρώ και το ΝΠΔΔ ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ να καταβάλει στον ενάγοντα χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης έξι χιλιάδων (6.000) ευρώ, όλα τα ως άνω κονδύλια νομιμοτόκως. Τέλος, διατάσσεται η δημοσίευση της Απόφασης σε δύο ημερήσιες εφημερίδες πανελλαδικής κυκλοφορίας επιλογής του ενάγοντος και η ανάρτησή της στις ιστοσελίδες των εναγομένων στα κοινωνικά δίκτυα και την επίσημη ιστοσελίδα της δεύτερης εναγομένης”.

Η αποζημίωση υπέρ των εθελοτυφλούντων

Υ.Γ. Επί τρία χρόνια τώρα συκοφαντούμαι και υβρίζομαι στους”καλλιτεχνικούς” κύκλους, επειδή κατήγγειλα ως όφειλα την εξόφθαλμη λαθροχειρία. Ακόμα και οι πρώην φίλοι μου Ελευθερία Αρβανιτάκη και Γιώργος Χατζημιχάλης είχαν υπογράψει κείμενο-λίβελο εναντίον μου, παρουσιάζοντας το άσπρο μαύρο. Ή, μάλλον το μαυρόασπρο μπογιατισμένο. Μαζί με πολλούς άλλους, πρωτοστατούντος του συλλέκτη Χρήστου Χριστοφή. Τι κι αν σε όλους τους τόνους και με όλα τα μέσα επέμενα ότι η Εθνική Βιβλιοθήκη (δείτε τα κείμενα στο SLpress ή Fb – δηλαδή ο απαράδεκτος Σταύρος Ζουμπουλάκης και ο συλλέκτης και χορηγός Ευριπίδης που έδωσε την παραγγελία στον αφελή Μιχάλη Μαδένη) να ζητήσουν μίαν απλή συγγνώμη και το θέμα θα είχε λήξει.

Το ίδιο υποστήριξαν και οι νομικοί παραστάτες του καθ. Γιώργου Κατσάγγελου. Ήταν κάτι που οι νομικοί των εναγομένων βάσει του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας, δηλαδή ο Βλάσσης Φέλιος, αρνήθηκαν διαρρήδην. Για να μην αναφέρω τα γελοία κείμενα του Παΐσιου στη LIFO ή τα πονηρά ανάλογα άλλων στην “Καθημερινή” και τα “Νέα”. (Μόλις προχτές ο Ηλίας Κανέλλης έγραψε ένα απαράδεκτο κείμενο στην εφημερίδα “Νέα”, κατηγορώντας τον φωτογράφο ότι εμποδίζει την ελεύθερη καλλιτεχνική έκφραση και δημοσιεύοντας την φωτογραφία του… Πολάκη! Τέτοια δημοσιογραφία…)

Επειδή λοιπόν στην Ελλάδα, ακόμη και σήμερα, κάποιοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η φωτογραφία δεν είναι τέχνη και ως εκ τούτου δεν διασφαλίζει πνευματικά δικαιώματα. Και επειδή προσωπικά, ακόμα και σήμερα, πιστεύω ότι η όποια αποζημίωση επιδικαστεί εν τέλει στον Κατσάγγελο – αφού αφαιρεθούν οι αμοιβές των δικηγόρων και τα υπέρογκα δικόσημα –  ΠΡΈΠΕΙ να κατατεθεί κάπου, ως συμβολική πράξη ευαισθησίας “Ότι τιμή αίματος εστίν”. Ας πούμε στον Οίκο Τυφλών. Προς γνώσιν και συμμόρφωσιν όλων των εθελοτυφλούντων.

Τα ερωτήματα μετά την απόφαση

Ερώτηση προς την υπουργό Παιδείας και την Υπουργό Πολιτισμού, που λογικά πάντως θα έπρεπε να υποβάλουν οι δημοσιογράφοι του πολιτιστικού, λεγόμενου, ρεπορτάζ: Εξακολουθεί να είναι ο κ. Ζουμπουλάκης πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης, δεδομένου ότι αυτός είναι ο υπαίτιος για τον διασυρμό του Ιδρύματος; Εξακολουθεί να διοργανώνει ως μη έδει, εικαστικές εκθέσεις και γιατί; Επίσης υπενθυμίζω ότι η κ. Μενδώνη έχει διορίσει τον κ. Μαδένη μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου της Αθήνας. Είναι δεοντολογικά σωστό να παραμένει ο κ. Μαδένης μέλος του ακόμα και μετά την τελεσίδικη καταδίκη του για πλαστογραφία και κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας;

Για να βγάλω την υπουργό από τη δύσκολη θέση, και σ’ ένα πνεύμα αγάπης και συγχώρησης, αποδέχομαι να αντικαταστήσω εγώ τον κ. Μαδένη στο Διοικητικό Συμβούλιο! Νομίζω ότι τα τυπικά προσόντα, τουλάχιστον, τα διαθέτω και έχω γράψει πολλά περισσότερα για το Βυζάντιο και την τέχνη του από την προηγούμενη, γενική διευθύντρια του Μουσείου.

Σημ. Περιμένω βέβαια και την δημοσίευση της Απόφασης του Εφετείου, όπως επιβάλλει ο νόμος, και στα υπόλοιπα έντυπα που ασχολήθηκαν σχετικά με την πολύκροτη υπόθεση: δηλαδή τη “lifo”, την “Καθημερινή”, τα “Νέα” και το “Βήμα”. Είναι θέμα δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Ή, όχι κ. Κανέλλη μου;