“Η ωραία Ελένη στην κοιλάδα των νεκρών ερώτων”: Μία παράσταση-κραυγή κατά της βίας

Δεν πρόκειται για μια “διασκευή” του μύθου της Ωραίας Ελένης, όπου παραδοσιακά ταυτίζεται με την αιτία του Τρωικού Πολέμου, αλλά για μεταμόρφωση και διαχρονική κραυγή ενάντια στην βία, τον πόλεμο και την καταπίεση. Το κείμενο του Δρ. Κωνσταντίνου Μπούρα, σε συνδυασμό με την σκηνοθετική προσέγγιση του Κωστή Καπελώνη, αναδεικνύει την Ελένη όχι ως αντικείμενο, αλλά ως υποκείμενο της ιστορίας. Στον θεατή παρουσιάζεται μια γυναίκα που ξαναδιεκδικεί τον μύθο της μέσα από τις δικές της αλήθειες. Ζητάει να απελευθερωθεί από τις αφηγήσεις των ανδρών ποιητών και στρατηγών, που την παρουσίαζαν κυρίως μέσα από τις φαντασιώσεις τους και να μιλήσει για την ιδιωτική της συλλογική εμπειρία του πόνου και της ελευθερίας.

Πολυεπίπεδο, ποιητικό και φιλοσοφικό το κείμενο, αποδομεί  και επανασυνθέτει τον μύθο, μέσα από μια σύγχρονη, βαθιά πολιτική και υπαρξιακή ματιά. Δεν ακολουθείται μια γραμμική αφήγηση, αλλά, κινείται κυκλικά, όπως η μνήμη, συνδέοντας αρχαίες αναφορές με σύγχρονες εμπειρίες πολέμου, εξορίας και έμφυλης βίας. Πυκνή και προσωπική η γλώσσα του Δρ. Κωνσταντίνου Μπούρα, με ρητορική αυτάρκεια και συγχρόνως με συναισθηματικό φορτίο. 

Η Ελένη του, δεν μιλά για τον εαυτό της, αλλά μέσα από εκείνη, αρθρώνει λόγο αυτογνωσίας, ενοχής, άρνησης και τελικά λύτρωσης. Στην “κοιλάδα των νεκρών ερώτων” απλώνονται οι ανεκπλήρωτες επιθυμίες, οι χαμένες ζωές, ο πόνος της αδικίας, ο στόχος της καθαρότητας, μετατρέποντας τον μονόλογο σε τελετουργία μνήμης και αντίστασης ενάντια στην επαναλαμβανόμενη βία.

Η βραβευμένη και πολυτάλαντη ηθοποιός Γεωργία Ζώη στον ρόλο της Ελένης, γοητεύει απολύτως τον θεατή με την άψογη ερμηνεία και το τραγούδισμά της. Δίνει στο κοινό μια Ελένη που μιλά από μέσα, με βιωματική ένταση. Συγκινητική η ερμηνεία της και διαρκώς προσαρμοσμένη στην εξελισσόμενη συναισθηματική κλίμακα του κειμένου. Από το μοιρολόι και την απώλεια, μέχρι τον θυμό και τον πόθο για ειρήνη.

Η μουσική της Ζωής Τηγανούρια με το ακορντεόν και τα κρουστά του Σέλιου Γεναράκη, ζωντανά επί σκηνής, λειτούργησε όχι απλά ως ηχητικό φόντο, αλλά ως ενεργό σημείο της παράστασης. Τα τραγούδια που ακούστηκαν, παραδοσιακά, καθώς και πρωτότυπες μελωδίες, ενίσχυσαν την αίσθηση συμφωνίας ανάμεσα στον λόγο και το συναίσθημα, κάνοντας την παράσταση προσωπική και παράλληλα καθολική.

Η σκηνοθεσία κρατά ισορροπία ανάμεσα στην ένταση και την σιωπή, ανάμεσα στον λόγο και την μουσική. Τα κοστούμια απολύτως κατάλληλα για την περίσταση. Η παράσταση, αφήνει παρακαταθήκη στον θεατή, να σκεφτεί τα μεγάλα θέματα της ζωής, τον έρωτα, την απώλεια, την βία, την διαφορετικότητα, την ταυτότητα και την μνήμη. Η Ωραία Ελένη σύμβολο αντίστασης και ειρήνης και όχι αιτίας πολέμου. Οι παραστάσεις θα συνεχιστούν στο Θέατρο Radar, μην την χάσετε!

Μέγαρο Μουσικής – Αίθουσα Νίκος Σκαλκώτας.

Κείμενο – Δραματουργία: Δρ. Κωνσταντίνος Μπούρας

Σκηνοθεσία – Διδασκαλία – Σχεδιασμός Φωτισμών: Κωστής Καπελώνης

Ερμηνεύει: Γεωργία Ζώη

Πρωτότυπη Μουσική Σύνθεση Σολίστ Ακορντεόν επί σκηνής: Ζωή Τηγανούρια

Κρουστά επί σκηνής: Στέλιος Γενεράλης

Σκηνικά – Κοστούμια: Σοφία Παγώνη

Επιμέλεια Κίνησης: Ζέφη Μπαρτζώκα

Κατασκευή Σκηνικών: Σάββας Σουρμελίδης

Κατασκευή Κοστουμιών: Μαριέττα & Μερουζίτσα

Φωτογραφίες – Video: Θέμης Πανταζόπουλος

Artwork / Poster Design: Σάββας Χριστομόγλου

Makeup Artist: Αργυρώ Βενέτη

Συμπαραγωγή: Διώνης Αίνιγμα ΑΜΚΕ – Μέγαρο Μουσικής Αθηνών