Η Τουρκία αποχαιρετά τον Γιώργο Μαζωνάκη

Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν ήταν μόνο ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες τραγουδιστές της γενιάς του. Για ένα σημαντικό κομμάτι του τουρκικού κοινού ήταν ένας γνώριμος και αγαπητός καλλιτέχνης, που συνεργάστηκε με Τούρκους δημιουργούς, τραγούδησε στην Κωνσταντινούπολη και μοιράστηκε τη σκηνή με ανθρώπους με τους οποίους τον συνέδεαν, όχι μόνο η μουσική, αλλά και η φιλία.

Γι’ αυτό και η είδηση του ξαφνικού θανάτου του, σε ηλικία 54 ετών, προκάλεσε συγκίνηση και στην Τουρκία. Ο Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή στις 9 Σεπτεμβρίου, μετά από καρδιακή ανακοπή. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο “Ελπίς”, όπου, παρά τις προσπάθειες των γιατρών, δεν μπόρεσε να κρατηθεί στη ζωή.

Στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα άρχισαν να δημοσιεύονται μηνύματα αγάπης και συλλυπητηρίων για τον Έλληνα τραγουδιστή. Ανάμεσά τους ξεχώρισαν οι αποχαιρετισμοί δύο ανθρώπων που είχαν ιδιαίτερη σχέση μαζί του: Του Fettah Can, του Τούρκου τραγουδιστή, συνθέτη και στιχουργού με τον οποίο τον συνέδεαν χρόνια συνεργασίας και φιλίας, και του Ατζούν Ιλιτζαλί, του Τούρκου παραγωγού και τηλεοπτικού επιχειρηματία.

«Πολύτιμος φίλος μας ο Μαζωνάκης»

Ο Fettah Can αποχαιρέτησε τον Μαζωνάκη με ιδιαίτερα συγκινητικά λόγια: «Είμαστε πολύ, πολύ λυπημένοι. Έφυγε από τη ζωή ο πολύτιμος φίλος μας, ο Μαζωνάκης. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη εκεί όπου βρίσκεται» Η σχέση των δύο καλλιτεχνών δεν ήταν μια απλή επαγγελματική συνεργασία. Ξεκίνησε μέσα από τη μουσική και με τα χρόνια εξελίχθηκε σε προσωπική φιλία.

Το 2020, όταν ο Μαζωνάκης είχε αναλάβει μια πρωτοβουλία για το μπουζούκι, ο Fettah Can ήταν ανάμεσα στους Τούρκους καλλιτέχνες που συμμετείχαν σε αυτήν. Τότε είχε αποκαλέσει τον Έλληνα τραγουδιστή «ο οικογενειακός μας φίλος» και είχε μιλήσει με αγάπη για το μπουζούκι, το οποίο χαρακτήρισε «αδελφάκι» του τουρκικού μπαγλαμά.

Η απάντηση του Μαζωνάκη ήταν εξίσου προσωπική. «Αδερφέ μου δεν θα ξεχάσω ένα ξημέρωμα που έπαιζες μπουζούκι με θέα τον Βόσπορο», του είχε γράψει. Μια φράση που, μετά τον θάνατό του, αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Από το “Özledim” στο “Έλα να δεις”

Η μουσική ήταν η αρχή της σχέσης τους. Ο Fettah Can έδωσε τρεις συνθέσεις στον Μαζωνάκη για το άλμπουμ “Τα ίσια ανάποδα”, που κυκλοφόρησε το 2010. Ανάμεσά τους ήταν το “Özledim”, το οποίο ο Μαζωνάκης ερμήνευσε στα ελληνικά ως “Έλα να δεις”. Το τραγούδι, που είχε ήδη γίνει γνωστό στην Τουρκία, διασκευάστηκε στα ελληνικά και έγινε επιτυχία με τη φωνή του Μαζωνάκη. Στο ίδιο άλμπουμ περιλαμβάνονταν επίσης οι συνθέσεις του Can “Hazine” και “Duvar”.

Η συνεργασία γνώρισε μεγάλη απήχηση στην Ελλάδα και συνέβαλε ώστε ο Fettah Can να γίνει ευρύτερα γνωστός και στο ελληνικό κοινό. Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα της εποχής, οι επιτυχίες των τραγουδιών του στην Ελλάδα είχαν ως αποτέλεσμα να τιμηθεί με πλατινένιο δίσκο για τη δουλειά του ως συνθέτης. Δεν έμειναν όμως στο στούντιο…

Ο Fettah Can ταξίδεψε στην Αθήνα ως προσκεκλημένος του Μαζωνάκη και τραγούδησε μπροστά σε χιλιάδες θεατές, τόσο στα τουρκικά όσο και στα ελληνικά. Αργότερα ήταν η σειρά του Μαζωνάκη να ταξιδέψει στην Κωνσταντινούπολη και να ανέβει στη σκηνή του Can.
Οι δύο καλλιτέχνες τραγούδησαν μαζί ελληνικά και τουρκικά τραγούδια, ενώ υπάρχει και κοινή ζωντανή ερμηνεία του “Özledim / Έλα να δεις”, μια από τις χαρακτηριστικές στιγμές της μουσικής τους συνεργασίας.

Ο Μαζωνάκης στην Κωνσταντινούπολη

Η σχέση του Μαζωνάκη με την Τουρκία δεν περιορίστηκε στη συνεργασία του με τον Fettah Can. Τουρκικά δημοσιεύματα της εποχής παρουσίαζαν τον Έλληνα τραγουδιστή ως έναν από τους σημαντικούς καλλιτέχνες της Ελλάδας και ότι το τουρκικό κοινό αγάπησε πολύ τα τραγούδια του.

Η Κωνσταντινούπολη έγινε έτσι ένας φυσικός σταθμός αυτής της μουσικής σχέσης. Ο Μαζωνάκης ταξίδεψε στην πόλη, συνάντησε το τουρκικό κοινό και ανέβηκε στη σκηνή μαζί με Τούρκους καλλιτέχνες. Και κάπως έτσι, η μουσική του πέρασε απέναντι από το Αιγαίο όχι ως κάτι ξένο, αλλά ως κάτι που μπορούσε να γίνει κατανοητό και αγαπητό.

Και ο Ιλιτζαλί τον αποχαιρέτησε ως φίλο

Ιδιαίτερη ήταν και η σχέση του Μαζωνάκη με τον Ατζούν Ιλιτζαλί. Μετά τον θάνατο του τραγουδιστή, ο Τούρκος παραγωγός ανάρτησε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία του και μοιράστηκε μια ιστορία από τη γνωριμία τους. Όπως ανέφερε ο ίδιος, περίπου πριν από δέκα χρόνια, όταν βρίσκονταν στην Κρήτη, είχε προτείνει στον Μαζωνάκη να συμμετάσχει ως coach στο The Voice of Greece. Η γνωριμία τους εξελίχθηκε με τα χρόνια σε φιλία.

«Θα σε θυμάμαι πάντα όπως ήσουν, με τη μοναδική σου ψυχή και τη μεγάλη σου καρδιά. Κοιμήσου εν ειρήνη, αγαπημένε μου φίλε», έγραψε ο Ιλιτζαλί. Η πρόταση που είχε κάνει τότε ο Ιλιτζαλί τελικά έγινε πραγματικότητα. Χρόνια αργότερα, ο Μαζωνάκης κάθισε πράγματι στην καρέκλα του coach του The Voice of Greece. Και σήμερα, ο άνθρωπος που κάποτε του είχε προτείνει να συμμετάσχει στο πρόγραμμα είναι ένας από εκείνους που τον αποχαιρετούν όχι απλώς ως έναν γνωστό καλλιτέχνη, αλλά ως έναν φίλο.

Μια σχέση που γράφτηκε με τραγούδια

Ο Γιώργος Μαζωνάκης ξεκίνησε τη μεγάλη του μουσική διαδρομή στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ το 1993. Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες παρέμεινε στην πρώτη γραμμή της ελληνικής μουσικής, με δεκάδες επιτυχίες και μια ξεχωριστή σκηνική παρουσία. Η σχέση του με την Τουρκία ήταν ένα μικρό, αλλά ιδιαίτερο κεφάλαιο αυτής της διαδρομής.

Ήταν οι συνθέσεις του Fettah Can, οι κοινές εμφανίσεις στην Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη, οι συναντήσεις, οι φιλίες και εκείνες οι στιγμές που δεν χωρούν εύκολα σε μια δισκογραφική καταγραφή. Ίσως γι’ αυτό ο αποχαιρετισμός από την Τουρκία έχει κάτι περισσότερο από τη συγκίνηση για την απώλεια ενός δημοφιλούς Έλληνα τραγουδιστή. Είναι ο αποχαιρετισμός ανθρώπων που τον γνώρισαν, συνεργάστηκαν μαζί του, τραγούδησαν μαζί του και, σε κάποιες περιπτώσεις, έγιναν φίλοι του.

Ένας αποχαιρετισμός χωρίς σύνορα

Ο Fettah Can μίλησε για τον «πολύτιμο φίλο» του. Ο Ατζούν Ιλιτζαλί για τη «μοναδική ψυχή» και τη «μεγάλη καρδιά» του. Και πίσω από τα λόγια τους υπάρχει μια ιστορία που είχε ξεκινήσει πολλά χρόνια πριν, με ένα τραγούδι.

Το “Özledim” έγινε «Έλα να δεις». Οι μελωδίες ταξίδεψαν από τη μία χώρα στην άλλη. Ο Fettah Can ήρθε στην Αθήνα, ο Μαζωνάκης πήγε στην Κωνσταντινούπολη και οι δύο τους βρέθηκαν στην ίδια σκηνή, τραγουδώντας ο καθένας στη γλώσσα του άλλου. Αυτό ίσως είναι και το πιο όμορφο αποτύπωμα του Μαζωνάκη στην Τουρκία: Μια σχέση που ξεκίνησε από τη μουσική, πέρασε στη φιλία και δεν χρειάστηκε ποτέ μετάφραση.