“I Was a Stranger”: Μια ταινία για την ενσυναίσθητη ανθρωπιά

Αλλά σήμερα, μέσα στην τωρινή επιτηδευμένη ανοησία που μας έχει κατακλύσει, ξεχάσαμε ακόμα και την συναισθηματική αλφάβητο του λεγομένου “πρωτόγονου” προγόνου μας, που ζούσε όμως σε αρμονία με τη Φύση και σεβόταν όλα τα άλλα ζωντανά (και τα “άψυχα” ακόμα τα σεβόταν κι εκείνα)… Πικρή διαπίστωση πως ο πόνος μάς έγινε συνήθεια, δεν γίναμε όμως ακόμη ανάλγητοι, όχι ακόμη…

Άψογες ερμηνείες, ταχύρρυθμο σενάριο, με τα βλέμματα που πάγωναν το αίμα στις φλέβες μας. Παραγλωσσικοί κώδικες, γλώσσα των πασχόντων σωμάτων, η θλίψη που μεταδίδεται, που είναι κολλητική, αν και ουχί λοιμώδης εισέτι… Οι πρόσφυγες και οι εκμεταλλευτές τους. Οι φιλόξενοι κι οι άξενοι. Οι αποδιωγμένοι και οι παρίες. Τα γονικά ένστικτα για τα δικά μας παιδιά, αλλά και των άλλων, ενίοτε…

Κι η γιατρός που γίνεται καθαρίστρια στην ξένη χώρα, στη χώρα υποδοχής, συνεχίζει όμως να γνωματεύει, ανιδιοτελώς, όπως χαρίζει σε ένα παιδί το σωσίβιο που ΔΕΝ της περισσεύει. Και το καημένο το σκυλάκι, το κουταβάκι το παρατημένο στη σκηνή, γιατί δεν το χωράει η βάρκα. Ααααχχχ, τι πόνος που γίνεται καημός!!! Και τι να σου κάνει η Ποίηση μέσα σε δύσκολους καιρούς; Διδάσκει ήθος, στην πράξη.

“I Was a Stranger”

2024, Έγχρωμη, Διάρκεια: 103′, 2,5, Δραματική, Ιορδανική

Όταν μια Σύρια γιατρός προσπαθεί να εγκαταλείψει το κατεστραμμένο Χαλέπι μαζί με τη μικρή της κόρη, πυροδοτεί μια αλυσίδα γεγονότων που ξεπερνά σύνορα και παρασύρει εκείνη και τέσσερις αγνώστους σε μια τραγική περιπέτεια.

Σκηνοθεσία: Μπραντ Άντερσεν
Με τους: Ομάρ Σι, Γιασμίν Αλ Μάσρι, Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη