“Ο Παραχαράκτης” στα βήματα της ταινίας του Αμπάς Κιαροστάμι “Γνήσιο Αντίγραφο”
12/08/2026
Μια ταινία για έναν παραχαράκτη γίνεται αφορμή για μια βαθύτερη συζήτηση γύρω από την τέχνη, την αυθεντικότητα και τα όρια ανάμεσα στο πρωτότυπο και το αντίγραφο. Γιατί, τελικά, μήπως η απόλυτα πειστική αντιγραφή απαιτεί κι αυτή μια μορφή καλλιτεχνικής δημιουργίας;
Η πρόσφατη ταινία «Ο Παραχαράκτης» τελειώνει όπως εξελίσσεται η προ 15ετίας ταινία τού Αμπάς Κιαροστάμι «Γνήσιο Αντίγραφο»: το «αυθεντικό» πλαστό έχει τη δική του αμείωτη αξία ως έργο Τέχνης. Αυτή η συζήτηση περί πρωτοτυπίας και πνευματικών δικαιωμάτων δεν θα είχε ενδεχομένως κανένα νόημα πριν τον Ρομαντισμό, τον Νεοκλασικισμό, τον Νεοπλατωνισμό και διάφορες αστικές αντιλήψεις περί «ιδιοκτησίας».
Προφανώς για να μπορέσει κάποιος να μιμηθεί πειστικά ένα αριστούργημα δεν φτάνει να είναι μάστορας. Απαιτεί συνδημιουργική παραγωγικότητα, επιμονή στη λεπτομέρεια, σπουδή, μελέτη, εμμονή σε συγκεκριμένα αισθητικά πλαίσια… απαιτεί πολύπλοκους πολυσύνθετους δυσ-αποκρυπτογράφητους αλγόριθμους που προϋποθέτουν υψηλό δείκτη ευφυίας αλλά και ενσυναίσθησης για να μπεις στον ιδεατό κόσμου τού άλλου και να τον κατανοήσεις τόσο ώστε να τον μιμηθείς! Αυτή είναι δουλειά ηθοποιού!!!
Ακριβώς όπως ο μεταφραστής-μεταπλάστης ο αντιγραφέας-πλαστογράφος θα μπορούσε να είχε μεγαλουργήσει αυτοτελώς χωρίς να αντιγράψει κανέναν, όμως… «δεν υπάρχει παρθενογένεση στην Τέχνη». Τα μεγάλα έπη τελειοποιήθηκαν μέσω τής προφορικής παράδοσης πριν καταγραφούν οριστικά. Το ίδιο συνέβη με τα δημοτικά τραγούδια, με τις παραλογές, με κλασικά κείμενα πολλών πολιτισμών. Κάθε έργο Τέχνης είναι μια σύνθεση κωδίκων που ακολουθεί την εκάστοτε «πολιτισμική συνταγή» τού συρμού ή παρεκκλίνει (συνειδητά ή τυχαία) από αυτήν, όμως, η ιδιαιτερότητα τού ύφους, εφ’ όσον είναι αναγνωρίσιμο, έγκειται ακριβώς σε αυτό το ανακάτεμα, στο «μαγείρεμα». Οι μεγάλοι καλλιτέχνες «υπογράφουν» ενδοκειμενικώς το έργο τους. Οι μεταφραστές προσθέτουν επίτηδες ένα λάθος για να καρφώσουν τους λογοκλόπους τους. Οι σημαντικοί παγκόσμιοι Ποιητές (όπως ο Κ.Π. Καβάφης) αλλάζουν ή και παραβαίνουν τους γνωστούς ή υπό-ρ-ρητους κανόνες τής Γραμματικής και τού Συντακτικού!
Έτσι και ο παραχαράκτης μεγάλων χαρτονομισμάτων στην ταινία προσθέτει μια αδιόρατη ατέλεια ή βελτιώνει τη ζωντάνια τού βλέμματος των απεικονιζομένων προσώπων…
Αυτό το πράττει από μια κρυφή ή φανερή ματαιοδοξία να αναγνωριστεί το έργο τους, ακόμα κι αν πιαστούν κι εγκλειστούν σε σωφρονιστικό ίδρυμα. Δεν το κάνουν ποτέ για τα λεφτά, αλλά για τη δόξα. Κανείς καλλιτέχνης, ουδείς λογοτέχνης που έμεινε στην Ιστορία τής Ανθρωπότητας δεν είχε πρωταρχικό κι αποκλειστικό του κίνητρο την επιβίωση. Και οι περισσότεροι/ες, τα περισσότερα λεπταίσθητα δημιουργικά όντα πλήρωσαν πολύ ακριβά την ιδιαιτερότητα τού ταλέντου τους.
Πολύ ενδιαφέρουσα ταινία. Ίσως η σημαντικότερη αυτής τής θερινής περιόδου.
info Ταινίας:
https://www.athinorama.gr/cinema/movie/o_paraxaraktis-10090800/
L’Affaire Bojarski / The Money Maker
2025
Έγχρωμη Ταινία
Διάρκεια Ταινίας: 113′
3
Δραματική Ταινία
Γαλλική Ταινία
Ο Πολωνός μηχανικός Γιάν Μποζάρσκι εγκαθίσταται στη μεταπολεμική Γαλλία και εξελίσσεται σε θρυλικό παραχαράκτη, τον «Σεζάν της πλαστογραφίας». Ασύλληπτος για χρόνια, γίνεται ο εμμονικός στόχος τού ικανότατου και πεισματάρη αστυνομικού επιθεωρητή Ματεΐ.
Σκηνοθεσία:
Ζαν Πολ Σαλομέ
Με τους:
Σαρά Ζιροντό
Ρεντά Καντέμπ
Πιέρ Λοτέν
Μπαστιέν Μπουιγιόν





